Isra Wal Miraj Mga Nobela at Kwento

Hinihingi ang card ni Mira. Iniabot naman ni Mira ang card sa taong naka mask. "Granted. Welcome to the Isis Suite." Hindi alam ni Mira kung kakabahan ba siya o masasabik. Hindi niya maintindihan ang mga nangyayari. Lalong nanlamig ang kamay ni Mira nang marahang siya hawakan sa bewang ng prinsipe. Wala 'yon pakiramdam ng pag- aangkin pero parang isang kakaibang init ang dumaloy sa kanya na hindi niya maintindihan. Hindi init ng pagnanasa. Init iyon na napalitan ng lamig na may kasamang panganib.

Pero ngayon ay hindi na ako matatakot dahil bukod sa malakas na ang loob ko ay napakarami ko pang mga bodyguards na kasama. Kaya naman nang makarating sa kanilang simpleng bahay ay kitang kita ang sobrang pagkagulat sa mukha ng dalawa. "Mi-------- Mira!?????" Nagkandautal na sambit ni Isabel at halos hindi pa nito maihakbang ang mga paa niya habang namimilog ang mga matang nakatitig sa akin mula ulo hanggang paa.

Sabay balik sa kanyang bulsa ng cellphone. “Good afternoon. Well, are there any properties in Sta. Milagrosa?” tanong ni Isla. The lady in formal attire smiled and said, “Yes, Madame. Please follow me.” On the other side, the curly-haired girl held her friend's arm affectionately, with a happy look on her face, “Ira, you have good taste, help us choose a house too.” Ira forced a smile, her expression a little stiff, “Okay.” Napangisi ng nakakaloko si Isla ng magkasalubong ang tingin nila ni Ira at ng dalawang kasama nito.

Pakiramdam niya ay mamamatay na ata siya. "Mar, don't close your eyes. I'm here, I'm here. Hindi kita iiwan. Just please, wag kang matulog," ani Isaiah sa dalaga. Hindi na kumukurap si Margeaux habang ang mata ay na kay Isaiah. Patuloy pa rin ang pagdurugo ng kaniyang mga sugat na tinamaan ng baril.

Napalo naman ni Mira si Caleb sa tyan. "Umayos ka, wala pa nga sa dalawang buwan si Mavy gusto mo na sundan! Pag-uuntugin ko kayong magbabarkada e!" Napakagat ako ng labi sa sinabi ni Mira sa asawa. Ngumuso lang si Caleb kaya napailing kaming dalawa ni Yasmir. Nabaling ang tingin ko kay Ysrael at Nadia na nagtatawanan. "No holding hands!" Sigaw ko. Nagbelat naman si Nadia at hinila si Ysrael paakyat.

Agaran naman siyang tumango. “She is a bit smaller than Mira. Siguro ilang inch lang ang lamang ni Mira sa tangkad. Tapos mas maputi lang ng kaunti sa’yo,” nang maala ko na katabi niya si Mira kanina sa labas at mapansin din ang maputing kulay ni Isla. “Hmm. Weird, why would she look at you?” Sabi niya sa akin pagkatapos ang ilang segundo niyang pag-iisip at tumawa.

AMIRA ISANG LINGGO na ang nakalipas mula ng mabaril si itay. Naging maayos na rin ang kalagayan nya at nagpapagaling na lang ng sugat. Maayos din ang lahat ng laboratory nya. Bukas ay maaari na rin syang lumabas.

“Nagkataon lang na naroon siya! Hindi ko alam na pupunta siya roon… kung alam ko lang, umalis na sana ako agad!” “Sinungaling ka!” Muli nitong itinaas ang kamay. PAK! Mas malakas na sampal ang dumapo sa mukha ni Mirasol dahilan para mawalan ito ng balanse at mapaupo sa malamig na sahig. Nanginginig ang maliit niyang katawan habang tuloy-tuloy ang pagpatak ng luha. Doon na hindi nakatiis ang sampung taong gulang na si Ismael.

Nakaupo kami sa sala ngayon, sa harap namin ay si Myra at ang kaniyang asawa. Katabi ko si Ismael na abala sa paglalaro ng kamay ko, kunot na kunot ang noo ni Myra, na para bang pinagsukluban siya ng langit at lupa. "What are you doing these past few days?" "We're working..and of course enjoying our married life as a young couple." sagot ni Ismael, Myra doesn't look so impressed with his answer.