Mira Place Novels & Stories

Kinabukasan ay sabay kaming bumalik ni Mira sa Condo niya pero nasa labas lang ako. Nagring ang phone ko. "Hello." "Naku kuya balak niyang kunin ang mga gamit niya sa bahay niyo. Balak ka yata iwan ng babe mo," sabi sa akin ni Mira. "Pigilan mo siya. Hindi niya ako puwedeng iwan," utos ko sa kapatid ko. "Okay na kuya katunayan ay natutulog siya kaya pumasok kana," sabi nito sa akin.

tanong ko kay Mira nang tumabi ako sa kanya, kung saan kaagad kong napansin ang mabilis na pagbabago ng ekspresyon sa mukha ni Caroline. “Yeah. I’m enjoying it,” sagot ni Mira na pilit ang ngiti. Of course, she’s lying. It’s written in her eyes that she isn’t savoring the party; the uncomfortable distance she keeps speaks volumes in this room full of rich people. Inilapit ko ang bibig ko sa kanyang tainga para bumulong. “Let’s go to our room. I can tell this place drains you,” sabi ko.

Ang bawat segundo ng recording na ‘yon, parang nagbubukas ng sugat na matagal ko nang tinakpan ng pera, kapangyarihan, at mga kasinungalingan. Pero hindi ako puwedeng tumigil. Hindi ngayon. Hindi habang si Liza ay posibleng nasa peligro. Kinuha ko ang telepono, tinawagan si Arman ulit. “Sir, I’m tracking Mirielle’s digital footprint. She’s been transferring her base of operations. Mukhang may tinatago pa siyang mas malalim.” “Where?” “Tagaytay area. Private villa. Coded as ‘Sundown.’”

“Mira? What’s up?” Lumabas siya ng kwarto at nagtungo sa balcony sa second floor habang kausap ito sa phone. Wala naman talagang importanteng sadya si Mira. Marites mode lang ito at gusto lang alamin kung sino si Winona. At dahil hindi rin alam ni Nevaeh kung paano haharapin si Sven pagkatapos ng usapan nila, hindi niya namalayang halos isang oras na pala silang magkausap.

Kanina pa ako patanaw-tanaw sa labas ng bahay upang tignan kung dumating na ba siya, ngunit wala pa. Naupo ako sa may sopa at naghintay muli. Lumipas ang ilang minuto ay bigla akong napatayo nang bumukas ang pinto at pumasok si Mira na may dalang isang kahon na kulay pula. Lumapit ako sa kanya at kinuha iyon bago isinarado ang pinto sa likuran niya at siniguradong nakakandando.

Hindi ito ang pangarap kong trabaho, pero ito lang ang nagbigay sa akin ng mabilisang kita upang mabuhay sa magulong lungsod. Ginamit ko ang pangalang "Mira"—isang katauhang malayo kay Zamara Lopez. Ang babaeng lumalabas sa entablado gabi-gabi ay hindi ang dating inosenteng anak ng magsasaka. Si Mira ay malakas, mapang-akit, at may misteryong hindi dapat sinisilip ng sinuman. Alam kong hindi ako matutunton ni Davis. Wala siyang ideya kung saan ako nagpunta, at sigurado akong hindi niya ako mahahanap sa mundong ginagalawan ko ngayon.

WARNING MATURE CONTENT! READ AT YOUR OWN RISK. THIS IS NOT SUITABLE FOR YOUNG READERS (R18+) MIREYA POV “Love, where are we going?” Tanong ko sa kanya. “Sa langit, love.” pabulong na sagot niya sa akin. “Hoy! Anong langit? Bakit parang papunta ito doon sa flower farm niyo sa may bandang ilog?” “You knew already pero nagtatanong ka pa.” Sagot niya sa akin.

user"> *]:pointer-events-auto scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" dir="auto" data-turn-id="request-WEB:86d1e022-7525-4e47-9ab7-7504a61dce4f-2" data-testid="conversation-turn-6" data-scroll-anchor="true" data-turn="assistant"> At si Mira, kahit halos madapa na, nakataas pa rin ang isang kamay na may peace sign, habang namumula sa hiya, mabilis na nagtatago sa likod ng isa sa mga alalay niya.

Pakiramdam ni Mira ay para siyang napadpad sa isang malaking tahanan mula sa sinaunang panahon. Hindi ito katulad ng karaniwang restaurant. Mas mukha itong isang lumang mansyon na maingat na iningatan ng panahon, kung saan bawat sulok ay may sariling himig ng kasaysayan at ganda. At sa mismong sandaling iyon, nang tuluyan siyang makapasok sa loob, ang pagkabalisa sa kanyang puso ay tila bahagyang humupa.

Eksaktong paglabas ko ng mismong room ay- "What are you doing here?" I heard Mira asked kaya naman napahinto ako at nag angat ng tingin. Mira's back is facing me at kasalukuyang nasa harapan nito si Amari na seryoso syang tinitigan. "This is exclusive for you know- matataas na tao lamang, so I don't know why you are here" Mira added. I was about to step in kaso when Amari gave me a serious look ay kusang huminto ang puso ko. Her stares are cold.