Encantadia Mira Novels & Stories

Dugtong niya pa at ito'y pinandilatan ng mga mata. "Gano'n na nga, para hindi sumakit leeg mo kakatingala." Mapang-asar nitong wika. "Ikaw naman Mahalia, ngayon na nga ulit tayo nagkita ang sungit-sungit mo pa. Meron ka ba ngayon?" "Anong meron ang pinagsasasabi mo?" Kunot noong tanong niya sapagkat hindi niya iyon gaanong naintindihan. "Meron, red tide, dalaw gano'n..." Naglulumikot ang mga mata nito. "Iyong lumalabas sa kiffy na red—"

Kailangan niyang makapasa sa auditions sa China region at unti-unting makapasok sa international jewelry design competition! "Teka, malapit na. Pupunta na ako kay Miss Reola," sabi ni Zhaira, nakitang tapos na si Mirael sa paghahanda, kaya lumabas na siya. Habang papalabas sila at papunta sa elevator, nakita si Enid. Nakita niyang may bahagyang kunot ang noo ni Mirael, parang may hindi magandang nangyayari, kaya ngumiti siya, at may kasamang saya sa mga mata, "Mirael, anong nangyari? Mukhang hindi ka maayos? May nararamdaman ka ba?"

Dito siguro ang main library nila. "Ano gagawin natin dito?" nagtataka kong tanong. "We'll start with your first step as a real enchantress," ngumiti siya nang makita niya ang nagulat kong mukha. First what? Bigla siyang natawa kaya napaatras ako tsaka pinagkrus ang braso ko sa ere na para bang gumagawa ng shield.

Ilang minuto ang nakalipas ay pumasok sila sa loob ng ward, ang kuwarto ni Almira. “Sana, magiging okay na si Mira. Diyos ko! Kakalbuhin ko talaga ang bobitang dragonang Bridggete na 'yun! May spell ata siyang pinaggagawa,” nanggigigil asik ni Aska, habang hawak-hawak nito ang kamay ni Almira. “Huwag mo ng mabanggit-banggit ang babaeng 'yun! Tumataas altepresyon ko!” pairap ani Mylene.

Hinawakan niya ang balikat ko. Biglang umikot ang buong silid. At narinig ko ang boses ng system. TRANSFER STARTED. CURRENT MIRA — 47%. ORIGINAL MIRA — 53%. Napasinghap ako. “Original Mira?” Bago ko pa maunawaan ang ibig sabihin, may isang huling mensaheng lumitaw: ONE OF THEM WILL AWAKEN. ONE OF THEM WILL DISAPPEAR. At sa harap ko, sabay na bumukas ang mga mata nina Adrian at Arian. Ngunit pareho silang nagsabi ng iisang pangalan. “Mira.”

“Naku, anak… parang kahapon lang, bata ka pa na mahilig tumakbo sa palayan at madalas madapa. Ngayon, bride ka na. Ang ganda-ganda mo.” “Ate, para kang prinsesa! Para kang lumabas sa fairytale. Napakaganda mo.” Si Mira ay bahagyang tumingin sa salamin, kontento siya sa simpleng ganda ng gown. “Gusto ko nga sana mas simple pa dito.” Biglang nagsalita si Lolo Mario.

Umupo siya nang may eleganteng tindig, naka-cross ang mga binti, may hawak na maliit na mamahaling bag. Pagkakita sa akin, ngumiti siya. Magiliw na ngiti, ngunit ang kanyang mga mata ay pinagmamasdan ako mula ulo hanggang paa. "Ah, Ginang Lucia," bati niya sa magandang boses. Tumayo siya, lumapit nang may magandang hakbang. "Ako si Mira. Ikinagagalak kitang makilala." Nakipagkamay ako sa kanya.

WARING may kumurot Sa diddib ko nang makita ko si Miranda. Sakto sa standard ni Enrico, anang utak ko habang pasimpleng pinasadahan ito ng tingin, matangkad, mestisa at kulay green ang mga mata. Obvious na may lahing banyaga. Para itong isang modelo kaya naman di na ko magtataka kung naging invisible ako sa paningin ng mga ito ng mga oras na iyon. Napansin ko ring komportableng komportable na ang mga ito sa isa’t isa kaya balewala lang kay Miranda na puluputan nito si Enrico. Kulang na nga lang ay lingkisin nito.

“Oh, Tiera, I’m ready to work! But for now, let’s eat and make our team happy!” As we ate, I couldn’t help but notice the odd dynamic of our trio. Despite agreeing to work together, Mirai and Tiera couldn’t resist vying for my attention. Mirai always found ways to get close—pulling me to stalls or giving me small gifts like a necklace made of enchanted beads. Tiera, meanwhile, was reserved but sharp, her sarcastic comments hinting she was trying to assert control over me. At one point, as we strolled through a plaza filled with musicians and dancers, Mirai dragged me to a small stage where bards were playing. “Karma, let’s dance!” she said, her eyes sparkling with excitement.

Tinahak namin ang daan patungo sa kasukalang bahagi ng kakahuyan at dinala ko siya sa lugar kung saan naroon ang lagusan tungo sa mundo ng Enchantria. Isa lamang itong simpleng talon na napapalibutan ng mga magagandang bulaklak sa paningin ng bawat mortal. Ngunit sa aming mga Engkanto, ito ang nag-iisang lagusan palabas masok sa mundo ng Enchantria. Naabutan naming nagtatampisaw ang mga isda sa tubig at tuwang-tuwa si Diana na panoorin iyon.