Novel & Cerita Miranda Sings Apology

“It’s all in the past now. What matters is that we can now complete our family. We can have a complete family for our child.” May kung anong kumurot sa kanyang dibdib dahil sa hauling sinabi nito. She sighed. “I still want to thank you for everything and to apologize for everything as well.” “What are you apologizing for? I already forgave you, Bliss.” “I apologize if I can’t give Miracle a life that you dreamed of,” she whispered, making him still. She then added, “ I apologize if I can’t give her a complete family.” Kumunot ang noo nito at kulang na lang ay magdidikit na ang makakapal nitong kilay. “What do you mean?”

ani Miranda. Natigilan naman siya sa kanyang narinig. Hindi siya makapaniwala sa kanyang mga narinig. Miranda is going to sell her dignity just to save her own ass! Nakuyom niya ang kanyang mga kamao at mabilis siyang umalis sa kanyang kinatatayuan. Iniligpit niya ang vacuum na kanyang ginamit at pagkatapos niyon ay agad din naman siyang pumunta sa kanyang kuwarto.

"Kung may kailangan kayo sa akin, sabihin niyo na. Dahil kung andito kayo para mang-insulto lang, tatawag ako ng security." "Oh, sweetie, you don't want to call security," kalmadong sagot ni Miranda. Naglakad ito papunta sa sofa at umupo, prenteng naka-krus ang mga binti. "Umupo ka. May papanoorin tayo." Inilabas ni Miranda ang kanyang pinakabagong smartphone mula sa kanyang Birkin bag. Hindi gumalaw si Amara. "Sabi ko, umupo ka," nawala ang ngiti ni Miranda, napalitan ng awtoridad. "Unless gusto mong i-play ko 'to sa maximum volume para marinig ng buong nursing staff sa labas?"

seryosong tanong naman ni Anthony sa akin and again I tried to put my happy expression. "I'm good." maikli kong sagot dito. "Miranda Sandoval, you may fool a lot of people pero hindi ako, alam kong nasasaktan ka ngayon at dahil iyon sa kagagawan ko............. I'm sorry Miranda." malungkot na malungkot nitong sinabi sa akin, hindi ko naman mapigilan ang sarili kong mapatayo at maglakad palapit dito.

"I'm sorry. Sorry, okay?" "Bitiwan mo `kong hayop ka!" Pinilipit ni Miranda ang balat nito sa sikmura. Josen hissed. "Humihingi ako ng tawad dito. Huwag kang magulo, puwede ba?" Natigilan si Miranda. "Sa ugaling `yan, nag-so-sorry ka? Bitiwan mo `ko sabi!"

seryosong seryosong sinabi ni Miranda, na matiim ang pagkatitig sa akin. Bigla akong napalunok habang nakatingin sa dalaga at wala na akong nagawa kung hindi ang papasukin siya sa unit para masagot ang anuman katanungan meron ito. I tried to explain everything to Miranda, trying to convince her that my intentions are good. "Kaya naman please itago mo na lang ang nalaman mo." pagmamakaawa ko dito, sobrang kaba ang nararamdaman ko lalo na't wala akong mabasang emosyon sa mukha nito.

Tumatama ito sa kanyang puson. She needed to escape this trap. She will use a very powerful tool by every woman, her tears. He’s devouring her. She stopped when he heard her sobbed. Tila ito binuhusan ng malamig na tubig. Nasa itsura nito ang labis na pagsisisi sa nagawang karahasan. “Maddie, are you crying?” Iniharap nito ang kanyang mukha. “I’m really sorry. I didn’t mean to hurt you. I apologize.”

Sinsero niyang paghingi ng tawad. "Apology accepted but may I remind you Miss Christelle Ramona Sandoval De Leon that you have an empire that needs to run." Napangiti siya dahil pag ganitong ginamit na nito ang buo niyang pangalan ay alam niyang umiirap na ito sa kawalan ngayon at ang bagay na iyon ay nakapagpapasaya sa kanya. "I know Miss Monica Santos Costales that's why I sincerely apologize and grateful because you're here to help me." Mahinang tugon niya.

Napahigpit ang hawak niya sa manggas nito. “Mr. Mendoza,” mahina niyang sabi, “if you’re upset about what I said at the airport, I can apologize.” Marahang dumampi ang mga daliri nito sa kaniyang labi. “Apologies require sincerity.” Napakurap siya. “Sincerity?” bulong niya. “You mean…?” Nagtama ang mga mata nila. Pagkatapos ay mababa nitong sinabi— “Take off your clothes.”

“I hope so, hija. I hope so.” Nanatili kaming nanonood at kahit na ako ay hindi ko rin mapigilan ang paghigit ng hininga ng magsimula ng magalit si Miranda. “I think something is going to happen. She suddenly got angry when all she had to do was to stay calm if she didn’t want to be caught.”