Miranda Sings Apology の小説・ストーリー

~You gotta go and get Angry at all of my honesty You know I try but I don't do too well with apologies~ Pagbalik ko sa table ay wala na si Arel siguro sinunod niya ang gusto ko na mas mabuti sumama siya sa iba dahil sanay naman akong mag-isa rito. ~I hope I don't run out of time, could someone call a referee?~ Medyo napapagalaw ang aking ulo kasabay ng beat ng kanta ni Justine Bieber entitled 'Sorry'. ~And by once or twice I Mean

Malapad ang ngiti na tugon nito sa dalaga. Kinanta ni Khalid ang kantang may pamagat na 'Please Forgive Me' by Bryan Adams. Ang ganda nga ng boses nito at hindi namalayan ni Gerlie na nakaawang na ang kaniyang mga labi habang nakatitig sa guwapong mukha ng nobyo. Ang cool lang nitong tignan at tagos din sa kaniyang puso ang bawat lyrics ng kanta. Doon idinaan ng binata ang paghingi sa kaniya ng apologize. Manaka-naka pa itong sumusulyap sa kaniya at kikindatan siya. Ang sarap nitong yakapin disin nga lang at nagpipigil siya dahil naamaneho ito.

ani Selena habang hinihimas ang kaniyang maumbok na tiyan. Nakagat naman ng tatlo ang pang-ibabang labi. Tila naguilty rin sila na ipinain nila si Selena para lang mapasunod nila si Mark. “Sorry.. Promise last na to.. Di ka na namin tutudyohin kay Mark.” ani Miracle na hinaplos ang buhok ni Selena. “Your apology is accepted. Basta last na to ah!” nakangusong turan ni Selena.

Muntikan na naman akong madala ng bugso ng damdamin. Nakita ko ang paggalaw ng kaniyang lalagukan. Mukhang nadismaya siya sa sinabi ko. "Right," sambit niya. "I apologize for being aggressive," paghingi niya ng paumanhin. "Thank you for reminding me, Miss Alvandra." Ako naman ang napalunok nang tawagin niya ako sa apelyido ko. "Just like what I was supposed to do, Sir Mondalla."

iritang tanong ni Myra. "Myra, tara na, 'wag mo na lang patulan. Ayoko ng gulo. Umuwi na lang tayo, pwede ba?" pabulong kong pakiusap at pilit na hinihila siya na wala na namang plano na magpatalo. "Erica, naman, sandali lang. Hindi nga ako manggugulo. I've come to apologize to you and your friend," mahinahong sabi nito.

“Maybe my world already ended.” “Why’d you do it?” Cheri whispered. “Because… I’ve already lost.” “To Psyche?” Miranda shook her head. “No. To myself.” Cheri stared at her friend—no longer the proud, untouchable queen bee— but a girl stripped down to remorse. “Who are you now?” Cheri asked softly. Miranda managed a faint smile. “Maybe… for the first time… someone who doesn’t want to be the villain anymore.” ---

Hinubad niya ang kanyang mga damit, handa nang maligo. “Medyo, pero parang hindi pa rin nagsisisi si Kira sa ginawa niya. Tiningnan niya lang ako at nakiusap habang umiiyak. Pero hindi totoo ang paghingi niya ng tawad. Gusto lang niyang kausapin ko si Miguel para sa kanya.” “Do you want to hear a sincere apology from her?”

Kung noong una ay nag-iisa lang ito, nang sumunod ay hindi na dahil sinigundahan ito ng isa sa mga kabanda nito, na sinundan pa ng isa at isa pa hanggang sa dumami na at halos lahat ng naroon ay iyon na ang lumalabas sa bibig. Sh*t talaga. Pinagkakaisahan ako! Napapikit ako nang mariin. "Ma'am, tumayo ka na! Go! Kaya mo po iyan! Cheer kita! Yie! Support!" sulsol pa ni Miranda. Pati tuloy ito ay pinaningkitan ko ng mata. "Argh. Hindi ka nakakatulong, Miranda! Sasapatusin kita makita mo," mahinang reklamo ko.

Alam ko kasing hindi siya magsosorry hangga't alam niyang nasa tama siya. "Maupo ka na, Mon," suway sa ‘kin si Lino at nang titingnan ko sana siya, bigla niya akong hinila paupo kaya sumakit bigla ang tiyan ko at nahilo ako. Grabe, hindi man lang nagdahan-dahan. "Maaari na siguro tayong mag-usap nang maayos?" tanong ni Miranda kahit wala naman kaming dapat na pag-usapan.

Ngayon, muling binanggit ng kanyang ama ang bagay na iyon, at pinapakiusap siya na mag-apologize kay Rhian. Bakit siya pa mag-a-apologize? Isipin pa lang iyon, agad na ipinaabot ni Meranda ang kanyang saloobin, "Ayoko! Wala akong ginawang mali! Bakit ako mag-a-apologize sa kanya?"