Miss In Tagalog Novels & Stories

I can't believed this," malakas na tinig na pagkasabi ko. "For real babe...come here...I am your Isay...I miss you and I am terribly sorry kung hindi namin kayo na rescue agad. Hinarang din kami kaya yun nagkanda leche leche lahat," paliwanag nito sa akin.

simpleng tugon ko. Nakitaan ko si manang Tessie ng lungkot at awa. "Mahirap talaga mamuhay sa Maynila, Tina. Pero malaki ang sahuran doon. Sabihin mo lang kung tuluyan ka ng uuwi dito. Naghihintay ang isa pang pwesto sa palengke na pwedeng pagkakitaan mo sa araw-araw." alok niya sakin na nginitian ko na lamang.

Saad ni Eman. Tumango Naman ako bilang sagot... Dahil sa naluluha akong nakikita si mama...nilapitan ko si mama Ng pag alis nila papa at eman. Niyakap ko Ng mahigpit Ang mama ko dahil sa sobrang pagkamiss sa kanya... Nang pinakawalan na namin Ang Isa't Isa. Mama bakit Hindi Po niyo sinabi sa akin na nagkasakit kayo para Naman napuntahan ko Po kayo.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

tanong niya kaagad rito. Mabilis naman na tumango si TRistan rito. Sa katunayan, akala ni TRistan ay makakaya niyang magsinungaling at lokohin ito ngunit hindi niya pala kaya. Ayaw niyang magsinungaling rito kaya sinabi na niya ang totoo. “Ni hindi mo man lang kayang magsinungaling para hindi ako masaktan.” sabi sa kaniya ni Missy habang ang mga mata ay puno ng lungkot.

tanong ko pa dito Gov: oo kakatapos Lang namin kumain pero Hindi pa tapos ang Amin metting wika pa nito SA akin, AKO: okie Gov Gov: I miss you na. Sweetie at I love you wika nito SA akin AKO; I miss you too din gov at I love you too din.sagot ko Naman dito? GOV: "damn sweetie. Sabi pa nito AKO: minumura mo ba ako. Sagot ko naman dito.

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

12 YEARS AGO . . . Morte's Family "Pakiusap Mia, ilayo mo na ang anak natin dito at itago mo siya sa pinakaligtas na lugar." Sambit ni Isiah sa kanyang asawa habang unti-onti na nitong nararamdaman ang panghihina ng kanyang katawan, ni hindi na rin nito magawang makapagsalita pa ng maayos dahil sa iniindang hindi mabilang na tama ng bala mula sa kanyang nanghihinang katawan.

“M-Mama, umiiyak po kayo.” “Oo, d-dahil naaawa si mama sa big boy niya. Natatakot kasi ang big boy ni mama—” Kaagad na sinapo nito ang mukha niya. “Mama, hindi na po ako natatakot. Mama, papayag na po akong pumasok kayo sa school at work. Maglalaro na lang kami ni Toto riyan sa tabi ng bahay. Basta, Mama, may pasalubong po ako pag-uwi mo po.”