Mommy Daddy の小説・ストーリー

tawa kopa, tawang-tawa lang talaga si Mommy. "Mommy naman e dika nakakatulong," sita ko sakanya, at ayun tawa padin siya ng tawa. "Go home now Mommy, Daddy wants to speak with you.." biglang sabi ni Damon. Nawala naman ang tawa ni Mommy, "Hay nako na miss lang ako non, jusko yung Daddy mo Damon, kahit ang tanda na nilalandi padin ako haha," tawa nito napangiti naman ako sa sinabi nito.

Masigla kong anunsyo at pagkatapos ay bahagya kong hinila si Daddy. “Daddy, tabi kayo ni Mommy.” Mahina kong bulong bago ko siya dahan dahang itinutulak papunta sa bakanteng upuan sa tabi ni Mommy. Napatingin naman si Mommy sa amin at bahagyang natigilan. Samantalang si Daddy naman ay walang imik na umupo sa tabi niya. Sa buong hapunan, hindi ko maiwasang pagmasdan silang dalawa.

Same kami kaya siguro hindi kami magkasundo at ang pinagkaiba lang namin ay bayawak siya samantalang ako ay tao haha. "Mukhang meant to be talaga kayo ah," biro ng daddy niya. Mukha lang po pero hindi talaga. "Kaya nga po." Naku! Imbento lang ang sagot ko. "By the way, my name is Mona Mendes and you can call me Mommy Mona while my husband is Nico Mendes and you can call him Daddy Nico." "Salamat po, Mommy Mona!" Thankful talaga ako na nakilala ko ang parents niya.

He seemed asking for me. "Mama—" Hindi ko na iyon naituloy pa dahil naputol na ang tawag. Napilitan na lang akong magmadali gaya ng sabi ni Mama. Ano na naman kayang pakulo ang meron si Papa at kailangan pang sa ibang lugar kami mag-dinner dahil lang kakausapin niya ako?

"Tatlong taon na patay ang Papa mo. Siguro naman ay hindi masama kung mag-aasawa ulit si Theresa? At kung nasaan man ang Papa mo ngayon, tiyak ako na masaya siya para sa Mama mo. Kaya sana naman ay suportahan mo siya, dagdag pa ni Auntie Lorena. Tatlong taon na ang nakalipas simula ng maoperahan si Mama. Ginamit ko ang pera na nakuha ko mula sa pagkikipagsiping ko kay Zachary. Nawalan na rin ako ng balita sa kanya dahil hindi na siya bumalik sa club simula ng gabing iyon. Hindi rin naman ako nagtagal magtrabaho roon dahil matapos ang isang linggo ay nagresign na rin ako. Naging matagumpay naman ang operasyon ni Mama at ngayon ay malusog na ang katawan niya.

bulong pa nito. "Arabella, imposible ang sinasabi mo—" Hindi pa man siya natatapos ay umiling na ang bata at biglang umiyak nang malakas. "Arabella... I..." "You're my mommy!" ulit nito habang pinupunasan ang mga mata. "Okay, okay," bulong ni Luna, buhat sa kanya habang tumatayo. "It's okay, baby. Let's go," dagdag niya.

Inangat nito ang laylayan ng gown hanggang dibdib, inilantad ang bilog at namamagang tiyan ni Klaire. “Hindi na nakapagtataka kung bakit malaki ang tiyan ni Mommy,” bulong ni Rage na may ngiti. “Turns out Daddy has two champions in there.” Hinaplos at hinalikan niya ang tiyan ni Klaire nang marahan. Kumilos ang dalawang sanggol, halatang malalakas ang kanilang mga sipa sa ilalim ng makinis na balat ng ina.

"At hindi lang po kay Monica, mommy, halos lahat po ng classmate ko, hindi niya matandaan ang name." Si Monica ay ang batang nakapalagayan na ng loob nilang mag-asawa. Mabait itong bata at ilang beses na rin itong pumunta sa mansyon. Imposible ngang hindi makilala ni Aedam ang bata. Muli siyang kinutuban ng masama. Sumikdo ang dibdib niya. "Mommy, what happened to daddy?" tanong nito na nagpabagabag sa kalooban niya. "I think he's not okay po."

"Braylee, kung ako ang papa mo, sasama ka ba sa akin?" Agad tumingin si Braylee kay Brix. "Kay Mommy pa rin. Kapag sinabi nya na pwede, saka ako sama sa 'yo." "Paano kung ayaw niya?" "Kay Mommy ako sasama at hindi sa Daddy." Nagsalubong ang kilay ni Brix. "Kung ako ang daddy mo, pareho kayo ng mommy mo sasama sa akin pauwi."

Kung sino man ang makakakita sa kanila ngayon ay iisipin talagang masaya silang pamilya. "Akala ko hindi na ulit babalik sa atin si Mommy. Mabuti na lang pinakinggan ni Lord ang prayers ko," inosenteng bulalas ng bata. "Thank you po, Lord." "Pasensya na... kung umalis noon si Mommy. May... kinailangan lang ako gawin kaya ako nawala," pag-aarte ni Bianca, guilty sa mga sinasabi.