Money Heist 1 Novels & Stories

I was literally crying as I get off the small red velvet box out of my pocket. Damn, I didn't know that I can cry this lot in my entire life. "Jandie Mendoza, my secretary, the girl who hide the billionare's heir. Will you marry me?" I asked emotionally, looking at her hazel brown eyes straightly. Nakakatawang isipin na tulad ng isang pelikula ay bumagal ang lahat. Nabingi ako sa paligid at tanging s'ya lang ang naririnig.

“H-hindi ko alam bakit ganito ang nangyari. Maayos pa naman ang kompanya namin noong umalis ako.” “I heard that the Vice President of CGC took the money from your company,” kwento niya. “gumawa ito ng ghost company at doon nilagay ang lahat ng pera na nakuha niya sa mga investors ng kompanya niyo. Ngayon, Daddy mo ang na nasisisi at kailangan mabayaran niya lahat ng nawalang pera.” Malakas na hangin ang nabuga ko bago napahilot sa sintido. I felt his hand tap my fingers.

"Yego zovut Estes Gavini, boss. Eto on zaplatil etim nayemnikam. No ya schitayu, chto on ne yavlyayetsya vdokhnovitelem, poskol'ku yego imya bylo legko nayti, kak budto on nikogda ne sobiralsya skryvat' yego ot Nam podozritel'no, chto on voobshche pozvolil nam yego poymat'." ("His name is Estes Gavini, boss. He's the one who paid those mercenaries. But I believe, that he isn't the mastermind due to the fact that it was easy to locate his name as if he never have intended to hide it from us. It's suspicious that he let us caught him in the first place.") paliwanag ni Sebastian.

"Ang tanging kasalanan ko lang sa iyo, Jade ay ang magpanggap na patay na ako. Lahat ng sinabi, pinaramdam ko sa iyo ay totoo iyon. Mahal na mahal kita. Kayo ng anak natin." "Pero... bakit iyon ang ginawa mo. Nagpanggap kang patay, Matias." "I am not Matias Elizalde, Jade. I am Sebastian McLysaint. Isang Mafia Boss." Napatakip ako sa aking bibig. Hindi ko alam kong ano ang sasabihin ko. Dahil sobrang sobra ang nararamdaman ko ngayon. "Nagpanggap ka pa talaga."

Pinandilatan niya ito para tumigil na. Simula noon, mas lalo silang naging close. Nawala na ang invisible barrier na matagal din nilang pinag-alinlangan. Sa kabilang banda, nakuha na rin sa wakas ni Marion ang one hundred billion pesos na ipinangako ng Daddy niya. Hindi nga lang iyon kagaya ng inaasahan niya. Five hundred million pesos cash at worth five hundred million na assets – shares sa mining company ni Mr. Zafora. Malaki ang risk no’n pero henyo naman si Mr. Zafora pagdating sa negosyo kaya wala na siyang reklamo.

“Of course, it’s because there’s a lot of money here. So many priceless treasures.” Tiningnan niya si Persephone, halatang tinutukoy ito. “May mga bago ka bang investment projects?” tanong ni Howie. Biglang nagbago ang ekspresyon ni Hades. “Did the finance department tell you?” “Hindi sa akin, kay Grandpa,” sagot ni Howie. “Madalas kang may mga projects na aabot sa bilyon. Even trillion. Syempre natakot ang finance department kaya nag-report kay Grandpa. Alam ni Grandpa na nasa Sea City ako, kaya pinapunta niya ako dito para tingnan ka.”

anito bago tumikhim. Pagkarinig n’on ay naging alerto ang lahat maging siya ay napatuwid sa pagkakatayo. “Ilang taon na rin nating plinano ang misyon na ito, alam nating lahat ang lugar at galaw ng bilyonarong Antonios na iyon.” simula nito. “Si Annalise ang magpapalabas sa lalaking iyon sa bar at dadalhin sa extraction point na motel. At kayong lahat ay maghihintay lamang sa signal.” Lahat ay tumango.

At ano ang ibig sabihin ng perang inaabot niya? Umiling ako. “Alam mong hindi ako mukhang pera, Nero.” Kinuha niya ang kamay ko at inilapag doon ang pera. “You need this. Umalis ka. Magpakalayo-layo ka. At huwag ka nang babalik.” Umusbong ang galit sa dibdib ko. Iniwan niya ako. Sumakay siya sa kotse niya at pumasok na sa loob ng bahay. Isinara pa ang gate.

Napa-angat ako ng tingin ng bumukas ang pinto ng opisina ko at iniluwa nito ang taong hinihintay ko. "You found out?" I ask at him. He nodded and smirk at me, nagmamayabang. "Yes, of course ako pa ba." Inilapag niya sa mesa ko ang brown envelope. "Embrace your self before you open it, Kidlat." I tsk at him. "Ano'ng kapalit nito?" tanong ko at bahagyang iniangat ang sobre. "Mag-invest ka sa kumpanya ko," aniya na ikinatango ko. "100 million pesos."

"...pinaparusahan ko. Gusto mo bang maparusahan, little kitten?" "J-just l-let me go.." Nanginginig na turan ko. "I won't. You are worth 10 Billion dollars. Huwag mong sayangin ang piso ko," giit niya. Binitawan niya na ako pero mabilis niyang kinuha ang palapulsuhan ko, inaakala atang tatakbo nanaman ako ulit.