Mother Quotes For Son Novels & Stories

From Mom: Alright, I respect your decision. Don't worry about your Dad, he's just worried about you. If you need something, call us okay? We won't cut your cards. Suddenly, my mood lightened because of my Mom's reply. I'm still thankful that Mom is not mad at me. She's the best, they're the best parents for me. I'm so lucky to have them. I eventually type a reply. To Mom: Aren't you mad at me, Mom?

tanong niya, tutok na tutok sa akin. "Yes, anak. Like Dr. Russell, baby." "And just like the Doctor I met before?" she asked again. I fell silent. Nakatitig lamang sa mga mata ng anak ko na sabik na sabik sa impormasyon tungkol sa tatay niya. Yes, anak. Actually... That's your father. Kaagad akong umiling sa iniisip. "Y-Yes, anak," sagot ko. "Mommy is a Nurse. Daddy is a Doctor. Does it mean you can meet each other in the Hospital?" She even tilted her head.

saad ko, na nauubos ang pasyensiya. "If you don't want too, at least make friends with their son and get to know their family. I think you will like them. And please maging mabuti ka sa kanila at wag kang gagawa ng gulo. Isipin mo naman kami ng Daddy mo." Masungit na sabi ng Mom ko, sungit at taray `yan ang palagi nyang panalo sa akin. Wala na akong nagawa since nandito na kami. Kesa mag-away pa kami.

Ni hindi ko man lang siya nakasama ng matagal. Mama, Nanay, or Mommy, Whatever you call them it never matters. You're Mother is the most amazing person in the world. She is your companion, sister, teacher and a lifetime teacher. She has a warm and understanding heart that helps you whatever the situation is. May mga mama na sobrang supportive at napakabait. At meron rin namang hindi mabuting ina. Kahit ano pa man, palagi nating tatandaan na ang magulang ay magulang pa rin. Kung meron man na nakakaranas ng kalupitan ng isang ina. Ipagpasa-diyos niyo nalang dahil hindi kayo pababayaan ni Lord. Always remember that.

Humingi ako ng tawad sa kaniya at sinabi kong napatawad ko na siya sa mga bagay na nagpalayo ng loob ko sa kaniya. "Be happy now, my son, Noah... I am truly happy for you... And I will always be here for you..." si Mommy, sa magkahalong saya at pagluha. "Iuwi mo si Faja rito, ha? Bigyan mo pa ako nang maraming-maraming Faja na mag-aaliw at mag-aalaga sa amin ng Daddy mo... Ang Daddy mo, kailangan lang niya ng panahon... Magkakaayos din kayo, anak. Magtiwala ka... Mahal ka niya... Alam ko. Kilala ko siya..."

sabi oa niya kaya batawa nakang si momita. "mabuti naman at may nagugustuhan kana, akala ko talaga ay plano mo ng mapabilang sa matandang binata" pang aasar na sabi ni momita kaya napatawa tuloy ako. "Di mangyayari yan mom, you know your son habulin to panong magiging matandang binata to" pagmamalaki niya na tumatawa tawa pa. "Oo na ikaw na, mana ka talaga sa daddy mo, masiyado kayong hambog" sabi pa ni momita kaya napatawa nalang kaming tatlo.

I don't intend to use Matthias, He's my precious friend but I know he'll do everything for me, the mother of his cousin's child. I laid down my bed as I keep overthinking of some stuff that might happen, the thought of Keith taking my son away crossed my mind too. But I am determined to fight. If it's for my son then...... "I won't let you, Keith. I will never hand my son to you without a fight" " Mommy.... Love...Love " Napamulat ako dahil sa mga munting halik at mga mahihinang bulong sa tabi ko.

Kinakabisa ko din ang bawat detalye ng kaniyang mukha. "I see... I- b-baby... I'm sorry." "For what Mommy?" "For not letting you lived in this world, for being weak and good for nothing mother to you." "Don't say that Mommy, you're the most precious and strong mother I know, I'm so proud at you Mommy for sacrificing for Daddy's sake, and Mommy don't be sorry cause you lose me, Mommy. You see I'm happy here with them, I'm not sad anymore Mommy. So you should dk the same be happy and move forward too, and Mommy please promise me you will stop crying already, you will stop blaming yourself for my lose, you will be more stronger for me and my Daddy okay? I love you so much Mommy!"

Napatigil ako at nanigas ang buong katawan sa boses na narinig ko. "4-400 million??" Ulit na tanong ko sa utak ko. Matagal bago na proseso sa utak ko ang sinabi nito. Kahit natatakot, napalunok ako sabay lingon. "Yes! 400 million" Pakiramdam ko nawalan ng lakas ang mga tuhod ko. Bumagsak ako sa sahig at paulit ulit na naririnig ang sinabi nito. Gusto kong magwala at umiiyak ng malakas sa mga oras na ito. Alam kong lumaki akong hindi nararamdaman ang pagmamahal ni daddy dahil sa galit niya sa akin. Ayon sa yayang nagpalaki sa akin, ako daw ang dahilan kung bakit namatay si mommy kaya hanggang ngayon ako ang nakikita ni daddy na dahilan at laging sinisisi.

anu-ano ang dinadala sakin na pagkain. Naku! Si Lyka? eh walang balak sumuko yan eh! Sabihin mo nalang sa kanya ang totoo para tigilan ka na niya. Suhestiyon ni Drake. Ano? Diyos ko naman Drake gusto mo bang pagtawanan nila ako dito sa opisina ha? " Ang makisig at matipunong anak ni Mr. at Mrs. Montemayor bakla pala!" Litanya pa nito. Gusto mo bang atakihin sa puso si Mommy at tuluyan na akong itakwil ni Daddy? Hindi naman siguro magagawa nila tita yun mahal ka nila at matatanggap ka nila dahil sa anak ka nila. Sabi ni Drake. Sana nga insan tama ang sinabi mo. Aamin din naman ako kila Mommy at Daddy eh pero hindi pa ako handa sa ngayon. Sige na babye na ikamusta mo nalang ako sa kanila tito