Motherhood Statement Novels & Stories

Ang Mommy ni Liam para palakasin ang kanyang loob. “Hija there’s nothing to worry about. Having a child is a precious gift from God. Maraming babae ang gustong magkaanak pero hindi sila binibiyayaan. And you, you are young, beautiful and kind. At kung ano man ang nangyari sayo ituring mong biyaya ito at naniniwala akong may magandang kalalabasan ang pagsubok mo. The Bible says EVERYTHING WORKS TOGETHER FOR GOOD.”

Napatigil ako at napataas ng tingin sa sinabi nito. "Ang bata lang ang kailangan ko. Bibigyan kita ng tatlong taon pero hindi dahil ina ka niya. Matapos mo siyang isilang pwede kang manatili hanggang sa matapos ang tatlong taon pero hindi para maging ina kundi para maging Yaya. Hindi naman ako ganun kasama para pagkaitan ka talaga" Parang nalugmok ako sa sinabi nito. Oo, alam kong magiging ganito naman ang kahihintan simula ng pumayag ako kanina. Subalit hindi ko maintindihan ang Kondisyon na binigay nito. Pakiramdam ko, hindi ko pa naisisilang ang anak ko. Para na akong mamatay habang iniisip ito.

tanong ni Grace, halatang kinakabahan. “Ah, oo naman. Masaya ako, Grace. Syempre, first time kong magiging ama. Medyo iniisip ko lang kung paano ko magagampanan ang bagong responsibilidad na ito,” sagot ng lalaki, pilit ang ngiti. Nakahinga nang maluwag si Grace at hinaplos ang kamay nito. “Sigurado akong magiging mabuting ama ka. Sa akin pa nga lang, sobrang maalaga ka na. Sa anak pa kaya natin?”

she paused for a while and gave a tap on my shoulder. "At matuto kang magpasalamat sa kung ano man ang mayroon ka ngayon, dahil hindi lahat ng kabataan katulad mo. At isa pa, walang magulang na kayang itiisin ang kanilang anak na nahihirapan at hindi mabigay ang kaniyang magandang kinabukasan. " "But why my mom ruling my life? Ako sana ang magdedesisyon para sa sarili."

“I thought… I thought you didn't know a thing.” “Dahil ayokong panugunahan ka, anak.” Tipid na ngumiti ang kanyang ina sa kanya at humugot ng malalim na hininga. “Ayokong sabihin mong pinapangunahan kita kaya’t hindi ako nagsalita. Alam kong may rason ka kung bakit mo nililihim ang mga bagay-bagay. You know, when you become a mother, you’ll start to think differently. You’ll start thinking outside the box. You then will soon start to think about your decisions first before executing them. So I trusted you.”

Tanong ko at tiningnan si mommy "Did you abord it mom?" "No I'm not" sagot ni Mom "But you know Q, you are the reason of everything. Akala talaga namin hindi an kami magkakaanak dahil may deperensya na daw ang matres ko but in God grace he gave me you" "But how about your first child?" Tanong ko "Your my child now" sabi niya at ngumiti "Also he/she happy now looking at us"

putol ko at huminga muna ako dahil tumutulo ang luha ko. “Hey don’t cry ang baby natin..” pinunasan ko ang luha ko at tumango. “I’m okay..” sagot ko at huminga ako ng malalim at bumuga muli. “Thank you so much. I promise to always be by your side whenever you need me—in sadness, in pain, and in joy. I am here for you and for our future child. I vow to be a strong mother and wife for our family.”putol ko at nag salita ulit ako.

Ngumiti ako at mahinang tinapik ang balikat niya. “I have my friends with me.. The reason why our kids are healthy and kicking.” “I have something to tell you,” “What is it?” “Thank you, babe,” “For?” “For raising them all. For being strong for them.” Ngumiti ako at mahinang niyogyog ang katawan namin. Nagpapa-baby lang ito. Na overwhelm din siya na nakilala niya ang apat na anak niya. “I’m a mother, Rod. Lahat gagawin ko mabuhay ko lang ang mga anak ko. Mahirap but I am glad nakayanan ko lahat.” Sabi ko.

“No one has the right to disrespect the mother of my son. Si Jesza ang babaeng minahal ko anim na taon na ang nakalipas, at siya pa rin ang babaeng pipiliin kong mahalin araw-araw mula ngayon. Hindi niya ako ginamit. Kung may nagkamali man sa amin, ako ‘yun dahil hinayaan kong maging mahirap ang buhay niya noon.” Napasinghap ang ilang mga babaeng reporter sa unahan. Ang tindi ng proteksyon at pag-ibig sa boses ng bilyonaryo ay sapat na upang pakiligin ang sinumang nakikinig. Hindi ito isang corporate statement. Ito ay isang deklarasyon ng pag-ibig sa harap ng buong bansa.

Nagsalita si Mommy habang nagliligpit siya ng mga pinagkainan namin sa table. "How do you feel after watching the movie? Ganun parin ba ang natutunan mo sa kwento?" Ang binabanggit ni Mommy ay ang mga sinasabi kong natutunan ko dati nung bata ako habang pinapanuod ko ito. Sa totoo lang naiba ang natutunan ko ngayon. "Self-love and face your everyday with gratitude." Ngumiti si Mommy sa aking sagot at dinala na niya ang malaking box ng pizza sa kitchen.