Motor Biking Quotes Mga Nobela at Kwento

tanong niya nang mapansin din na sa ibang gawi ako papunta. Tiningnan ko ang motor bike na siyang pupuntahan ko at ang sasakyan ni Lucas na nasa harapan niya. Naitagilid ko ang ulo ko dahil sa pagkalito bago lumapit sa kaniya at sumakay sa shotgun seat. "Akala ko motor bike ang sinakyan mo," usal ko nang hindi na talaga makatiis. Hindi matanggal ang mga mata ko sa motor bike na nasa hindi kalayuan sa bahay.

She was scared he might leave her if she walk slowly. Tumigil ito sa harap ng isang motorsiklo. Sumampa ito doon saka ini-start ang engine. Pinadiretso nito iyon ng tayo. Pagkunwa'y bumaling sa kanya. She bit her lower lip as she remain there standing. How can she tell him that she don't know how to ride in a motorcycle? It is not an ordinary motorcycle na isang sampa lang ay makakasakay ka na. His, is a high seat motorbike. Yung katulad sa mga nakikita niyang ginagamit sa motor-cross. Mataas at maliit ang espasyo sa likod. So how on earth will she ride in that when it only has so little space in the back?

mahinang sabi ko sa kaniya upang hindi marinig ni mama. "Of course Iho, you're always welcome here," napalingon ako sa gawi ni mama, she's really a warm person, abot- teynga naman ang ngiti ng mokong habang nagpaalam kami kay mama. "Hop on," rinig kong sambit ni Jester na ang tinutukoy niya ay ang pag-angkas ko sa motor niya. "Sigurado ka bang safe 'to? I asked him out of curiosity, I'm not used to backride a motorcycle, nakakatakot! then, I heard him chuckled.

Isang malaking motorbike na parang sinasabi: "hello, pwede kang kabahan ngayon." Napatitig ako. "I... no." Caleb blinked. "No?" "No. That looks like it runs on chaos and bad decisions." "Excuse me?" sabi niya, kunwari offended. "That bike is expensive engineering, not chaos." "Same energy," sagot ko. Napabuntong hininga siya. "Ok fine then, walk." Napapikit ako nang mariin. "Walk?! Caleb, that's like... cardio betrayal."

"It not about it. Natural, magulang sila, whatever your age be, hangga't nasa poder ka nila, may karapatan silang ikorek at pangaralan ka dahil kargo de konsiyensiya ka pa rin nila." "Wow! Daig mo pa ang tatay sa lagay na iyan ha!" Natatawang sabi ni Jaspher. "Sira!" Wika ko naman na sinimulan na niyang paandarin ang bagong bili nitong Ducati motorcycle. Mabilis na niyang pinaharurot ang minamanehong motor para makarating agad sa tinutumbok na direksiyon. Napakapit naman ako sa kaniya sa bilis ng pagpapatakbo niya.

Dumating si Carol para sunduin ang kaibigan sakay ng kanyang motorsiklo. Nang makita ng matanda si Carol na naka-motor, napatanong ito, "Carol, bakit hindi ka maglakad?" Tinanggal ni Carol ang helmet at ngumiti, "Gusto ko po ang pakiramdam ng pagsakay sa motor. Sa ganitong oras, lahat ng pangunahing kalsada ay trapik. Pero sa motor, hindi ako naaapektuhan ng traffic jam."

Pinihit niya ang manebela ng motor na iminamaneho upang mas binilisan ang kanyang takbo Iniliko niya iyon sa kurbadang daan at nang makita ang kulay puting bandera na iwinawagayway ng isang tao sa hindi kalayuan ay idiniretso niya doon ang kanyang motorsiklo bago ito tuluyang pahintuin "Nice streaks, Vinxer!" "Damn that was smooth as fuck!" "Solid, bro! Solid" Bati ng mga tao Kay Vinxer nang tanggapin niya ang kanyang helmet. Nakipag kamay at chedt bump naman siya sa ilan sa mga taong naroon

ani Ynzo na ngiting-ngiti. Ngumiti si Veron ng malawak. Sinimulan na niyang paandarin ang kaniyang chopper motorcycle at tila ba tuwang-tuwa talaga itong kasama niya. “Kapag ba hiniram ko sa ’yo itong motor mo, ipahihiram mo ba? Ang cool, e,” banat pa ni Ynzo mula sa kaniyang likuran. “Syempre naman, iyon ay kung magkakasundo kayo,” nangingiting bigkas ni Veron.