Mount Cristobal Philippines Novels & Stories

At nagtuloy na sa paglalakad habang namumulot ng mga shell at bato. Malayo-layo man ito sa bahay nila pero pipilitan nyang mapadalas ang pagpunta rito, tutal bukas naman ito para sa mga tao sa San Miguel. Marahil sinadyang buksan yon ni Mrs. Alvarez sa mga tao sa San Miguel at hindi ginawang negosyon tulad ng Del Castillo Resorts na bentang-benta sa mga dayuhan. Sa paglalakad nya may namataan syang maliit na kubo sa may malapit sa mga naglalakihang puno sa gilid. Na curious sya at naglakad palapit sa kubo. Hindi ito tulad ng mga kubo sa Del Castillo, ito'y tila gawa sa kawayan at dayami. Nang makalapit kinunan rin nya ito ng larawan. May pagkaluma na ito pero mukhang presko sa loob. Lininga-

Well, it's just a plain crush. Habang tinatahak namin ang lawak ng lupain sa San Isidro ay hindi ko maiwasang hindi mamangha. Malaki ang siyudad na Valle Verde, apat na oras ang kailangan mo para makapunta ka sa Maynila. Ang pinakamalaking parte nito ay ang Vista Verde na sakop ng pamilyang Monteverde. Kumbaga Pilipinas ang Valle Verde at ang nagsisilbing Maynila ay ang Vista Verde. Puro puno ang nandito, makikita mo ang iilang baka na nakatali at nilalakad ng mga nag-aalaga. Mga grupo ng kambing na malayang nakakagala at iba't ibang uri pa ng hayop na hindi naman masyadong delikado.

(End of Flashback) Kinabukasan nu’n, nabalitaan kong may eroplanong nag-crush sa West Philipine Sea. At yun ang eroplanong sinakyan nila Crista papuntang Japan. At bukas ang araw na yun, November 11, 5:26 ng hapon.

hindi pa pala niya alam. “Ay, ganun ba... Akala ko kasi... si Mr. Mendoza may pinapakiusap pala sa ’yo, Miss Cristobal,” paliwanag ni Christian na ngayon ay halatang kinakabahan. “May kailangan lang daw siyang sabihin. Saglit lang naman daw ’yun. Please, samahan mo lang muna siya,” dagdag pa niya, halos parang nagmamakaawa.

Agad na nagsalita si Marcus: "Kung hindi ako nagkakamali, gusto ni Monica maging charity ambassador para makapasok sa board of directors ng Cristobal. Isa itong plus." "Eh, anong magagawa natin? Asawa ko, gusto mo bang i-acquire ang Cristobal?" Hindi malaman ni Marcus kung tatawa o malulungkot: "Mrs. Villamor, hindi ganun kadali ang pag-acquire ng Cristobal. Ang Cristobal ay isang family business, at mahirap itong nguyain ng buo gamit ang pamamaraang maglilista ng ilang kumpanya at hindi ililista ang ilang business companies."

"Bro, I need your help!" "Why, what happen?" "Hinostage ni Kevin si Cristal!" "What?! Nasaan ka?" "Nandito sa Batangas, papunta ng Agoncillio. Doon dinala ni Kevin si Cristal. I need back up bro! Nanganganib ang buhay nilang dalawa!" "Sige papunta na kami." Mabilis kong hinablot ang braso ni Marco ng talikuran niya ako matapos maputol ang tawag.

Gumastos ng malaki si Don Alexander para bayaran ang pag stay nina Celine at Dustin sa isang isla malapit sa Mahinog, Camiguin. He used his connections to rent the whole protected area of Mantigue Island. Mantigue Island, located just off the east coast of the main island, is one of the best Camiguin tourist attractions. Mantigue Island, Camiguin, is a marine sanctuary with white sand beaches, turquoise waters, colorful coral reefs, and a lush nature park.

Chapter 52 NAUWI sa overnight stay ang road trip nilang dalawa ni Midnight. They went to Cloud 9, the famous hanging bridge in Antipolo Rizal, at hindi naman niya nagawang tumulay doon. She was so damn afraid of heights, for Pete's sake. Tili siya nang tili kaya napapatakip na lang si Midnight sa bibig habang tumatawa. Kahit na hawak na siya nito at inaalalayan ay hindi niya talaga nagawang humakbang.

"Crab stick. Best of kind. Thirty minutes." Pete's face automatically distorted. May inis na tinitigan nito ang hawak na card bago mistulang guro na tumingin sa kanya. His left foot was tapping the cemented floor. "Anak ng... Jace, ipapaalala ko lang ha. Nasa Sta Clarita tayo. Isla. Take note, islang pag-aari po ng angkan ng inyong lingkod ang kalahati. Limang oras na biyahe mula sa Maynila. Walang kuryente ang karamihang parte, at pili lang din ang inaabot ng signal." Sumasakit ang ulong hinilot nito ang buto ng ilong sa pagitan ng mga suot na salamin sa mata. "Putang ina! Saan mo ko paghahanapin ng 7-11 na gumagamit ng visa at nagtitinda ng crab stick dito?"

Gusto ko na lang isipin na matatanggap kami nila Daddy. Matapos sa mushroom factory niya ay dinala niya pa ako sa plaza ng lugar. "That is the Capas National Shrine. The Philippine's Giant Pencil, Baby." Seeing how giant it is, kusang namimilog ang mga mata ko. I never liked history and never listen to my teacher. Kahit anong subject ay hindi ako nakikinig. It's amazes me now after hearing that this pencil is the memorial for Filipino and American soldiers who died because of Bataan Death March. It is 70meter monolith stand.