روايات وقصص ضمن Move On In Bisaya

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.

maarte niyang pagkakabigkas "Ano bang ginagawa mo dito ha?" "I'll be staying here, kuya!" masaya niyang bigkas "ANO!?" TANGINA NABINGI ATA AKO DON BIGLA "Yeeees~ may mga nangyari lang kaya pansamantala muna akong tutuloy dito" "Anong pangyayari yan ha? menstruation?" "Bobo ka ba talaga o bobo ka lang talaga?" Tangina nito parang wala na akong option kundi maging bobo na lang talaga

Hindi niya ako kinikibo o kahit na tinitingnan man lang. "Bernard is right, ate." singit naman ni Jasmin na palabas ng aming kwarto. "It is time to move on." Napatango naman ako sa kanyang sinabi. "Move on? Anong sabi mo? Move on? Naririnig niyo ba ang sarili ninyo? Akala niyo ba ay ganun lang kadali ang salitang iyan?" Iwinaksi niya ang kanyang mga braso upang makawala ito sa aking mga kamay.

Chapter 32- Hello "Ingat ka sa biyahe loves ha? Mahal kita!" sambit niya sa asawang si Claime habang kumakaway rito.Ngayon ang araw ng pag-alis nito patungo sa Manila. After three days pa ang balik nito dahil sa araw lang din iyon may schedule na bangkang bumibiyahe patungo sa isla Kamias.

"Isulat mo ito, mayroong 5 stages of moving on. Una, Denial, second anger, third bargaining, fourth, depression and last phase ay acceptance. Sabihin mo 'yan sa teacher mo ha." Tumangu-tango lang ako habang nagsusulat. Naku, mukhang mataas ang makukuha kong marka kay Ms. Delisa ah. "Flare,”$ he called me. "Hmm?" "Bakit ang asim ng panyo mo? Saan mo iyan pinunas bago sa mukha ko?" Nag-alangan akong sumagot. Kasi baka magalit siya pero sumagot na rin ako. "Sa kili-kili ko. Hehe."

Mababait din lahat ng mga kasamahan ko sa ospital. Kahit papano nakapag-adjust na ako sa bago naming environment. Nagsisimula na rin akong matuto sa local dialect ng mga taga Davao, ang bisaya. Mas nae-enjoy din ng anak ko ang bago naming tirahan. May mga bago na itong kaibigan at kalaro. Natututo na rin itong magsalita ng bisaya dahil ang mga batang kalaro niya ay yun ang gamit na salita.

“Saan tayo pupunta? “ “Mamasyal muna tayo. Maraming magandang view dito. Mag-enjoy muna tayo dalawa bago tayo bumalik sa Manila para sa bago nating misyon.“ Nakangiting wika nito. Wala kaming ginawa ni Wilson ng sandaling iyon kung hindi ang mamasyal sa buong Isla at mag-enjoy kasama ang isa't isa.

Eight kaming magkakasama, so basically tulog pa ang apat. "Do you have plans for today? Mamayang gabi pa ang balik natin sa Pilipinas. Pwede pa tayo maglibot at mag-shopping," suhestiyon na sabi ni Angelo. "I'll go for shopping later, Capt. Malapit na kasi birthday ng mother ko. Kasama ko si Ria and you guys can go with us too," sagot ni Diane. "How about you, Kali?" Tanong sa akin ni Angelo.

sabi ko "But really, you have to get over this angst you have. Baka kung kaylan singkwenta kana eh saka mo maisipan na ayaw mo palang nag iisa sa buhay. Na mas masarap pala na may katabi sa gabi kahit pa nga sa umaga ay gusto mong sakalin ang katabi mong iyon" sabi ni Calix

natatawang sabi nito "kasalanan mo!" Inis na sabi ko. Lalo naman itong na tawa. "sabi mo kasi move on na" natatawang bulong nito. Kaya naman siniko ko siya NG bahagya. Mas lalo naman lumakas ang tawa nito kaya naman tinignan ko siya NG masama pero sa hindi sinasadya ay nahagip ng tingin ko si calix na masamang naka masid sa amin. Hindi ko alam kung para Saan ba ang ganung tingin nito. Ayoko naman na mag assume na nag seselos ito dahil malabong mang yari iyon kaya naman kinindatan ko na lang ito para ma's lalong inisin ito. At hindi nga ko na bigo ma's lalong nag igtingan ang panga nito. Kaya naman agad Kong Iniwas ang tingin ko. Sakto rin namang lumapit si buboy.