Move On In Bisaya Novels & Stories

humihikbing wika nito "May nangyari kasi kaya Hindi Ako naka punta" "Ano bang nangyari?Akala ko ba ayos na ang lahat?" "Dixie kidnapped me.... dinala niya ako sa Isang Isla na hindi ko alam kung saan" " Ha?!Ganun na ba kadesperada ang batang Yun sayo?"Puno ng insultong wika nito Wala sa oras na pakuyom ang kamao

Nababaliw na nga ang halimaw na ito! "Crazy! We're going to Visayas. Pinadukot ko na lahat ng mga babaeng nagngangalang Ara Sanchez kaya siguraduhin mo lang na ituro kung sino sa mga iyon ang kasabwat mo! Or else I'll kill all lf them while you're watching!"

Margarita: Anak, huwag mong balik-balikan ang nakaraan. Kailangan nating mag-move on. Napangiti si Calestine—this time, mas malinaw. Calestine: Kayo lang ang gustong mag-move on kapag kayo ang may kasalanan. Tahimik ulit. Sandaling walang reply. Hanggang sa— Margaux: Ate, hindi mo ba kami bibigyan ng chance?

Kapalit "MOVE!" Napapikit ako nang mariin. Malakas ang boses noong nagsalita dahilan para agad na pumagilid iyong mga kasambahay. "You? What are you doing here? Hindi ba sabi ko ay ako ang pupunta sa kuwarto mo?" malamig ang boses niya habang pilit akong pinapakumpirma. Hindi ako nagsalita. Nanatiling nasa ibaba iyong mga mata ko habang nakasarado.

nagmamadaling sabi ni Manuel na isinara agad ang pintuan ng kotse sa sandaling makapasok ito. Mabilis na pinaandar ni Manuel ang kotse paalis. Si Grace ay naiwang nagsisigaw, tinatawag ang kotseng lulan ang asawa. “Sandali! Manuel! Manuel! Hintayin mo ko! Sabay na tayo! Manuel!” Pero nagpatuloy lamang ang sasakyan sa pag-alis papalayo. Papasok na rin ng sasakyan si Angelo nang biglang sumingit si Grace at sumakay sa kotse ni Angelo ng walang pasabi.

Napabuntunghininga na lamang siya bago hinawakan ang pintuan ng sasakyan. ********************* “Damn! Bakit pa ba ngayon ako nasiraan kung kailan pabalik na ako sa BISU?” asar at pag-aalalang bulong ni Zanjoe habang pinapalo ng palad ang manibela ng sasakyan. Nilamon ng ulan ang kalsadang binabaybay niya kanina—ngayon ay wala na siyang ibang magawa kundi hintayin ang tulong.

Dapat ba niyang ikatuwa ang nakikita niyang paghanga sa mga mata nito? 'Stop it! You've changed because you want to move on!' pagalit na saad niya sa sarili. Tama nagbago siya dahil gusto niyang maka-move on na. Hindi para magustuhan siya ni Craig. Huli na ang lahat. Gusto na niyang ibaon sa limot ang damdamin niya dito. Moving on is the only key. "You've...changed," sa wakas ay nagawa nitong magsalita. Inalis ang mga mata sa kanya. Humakbang ito papunta sa pinto.

agad niyang wika "Boss, as your order, inisa-isa namin ang ferry station dito sa Manila. At ayon din po sa inyo ni Sir Clyde ay nagtungo kami sa estasyon na pinuntahan ni Ma'am Isadora. Confirmed by the CCTV's, hindi nga po siya pumasok dahil may tatlong lalaking humarang sa kaniya sa pila---"

Andreas asked, with an accented Tagalog. Ate Betsy nodded. “Nagka-case ako ng ganon, it was wild, binreak ‘yong babae ng jowa niya after niya pumasa ng board exams.” I glanced at Ate Betsy. “Wait, ikaw ‘yong may hawak nung case na ‘yon?”

Nasa sasakyan na sila ang babyahe. “Where are you taking me?” “Tagaytay.” “Realy?” Sa buong pagiging mag nobyo nila ay hindi nya naalala na nag out of town sila ni Angelo. “Let’s enjoy your remaining stay in Philippines my love… Next week ay babalik ka na ng Paris.” Marahang hinimas ni Angelo ang mukha nya. Biglang nalungkot si Angelo. “Eyes on the road Angelo..” Saway nya sa binata.Tumawa nalang ang si Angelo.