روايات وقصص ضمن Move On In Bisaya

" usal ko. Pero, nakaka bweset na isiping pangit ako ng Caleb na 'yon. Nang makauwe ako ng bahay. Nag impake agad ako para maaga akong maka alis bukas. KINABUKASAN Parehong on the way na sa Boracay ang dalawa at parehong nagda drive ng mga oras na 'yon. Walang kamalay malay si Caleb sa dadatnan niya. Ang inaakala niyang pangit ay isang kaakit akit na dalaga pala.

"Gagi Sandovag! Ang talino ko sa part na yun ah! Sige na kain na tayo Ate para may lakas ka ulit magmaldita." Sabay kaming natawa sa sinabi niya. Siya lang ang malakas ang loob magsabi sa akin ng ganun. Palibhasa siya lang kasi ang malapit sa akin. Pero tama nga naman siya, kailangan dapat may extrang lakas. Ang hirap kayang magmaldita nang nag-e-ingles. Kahit pa sabihing magaling na akong mag-ingles iba pa rin dahil hindi naman yun ang first language ko. Iba pa rin kung nagtatagalog at nagbibisaya ako, diba? "Ate bakasyon ko next month, sama ka? Siargao tayo? Baka nandun ang forever ko."

“ Simula sa susunod na buwan, maaari kang magbukas ng mga ospital dito sa Baltimore. Ang tanging paghihigpit ay dapat mong panatilihing medyo maliit ang bawat sentro, na hindi hihigit sa limampung tauhan. Ngunit maliban doon, magkakaroon ka ng malaya sa iyong mga operasyon. “ Natahimik si Beau; this all seemed surreal. Iminuwestra ni Maria ang isang lalaki, na lumapit at inabot sa kanya ang isang dokumento. Ngumiti siya ng malumanay kay Beau. “ Hindi ka pa rin naniniwala sa akin? Tingnan mo. Nandito na ang lahat. “ Tumingin si Beau sa kanya nang may pagtataka, at natagalan siya bago sumagot. “

Chapter 6 Warning: SPG! Kinabukasan maaga akong bumangon para gisingin ang mag-ama ko. Bagsak ang katawan namin pag-uwi ng bahay kahapon, at kahit gusto ko pa humiga na lang buong araw ay hindi pwede. Bi-byahe pa kami papuntang batangas dahil doon gaganapin ang kaarawan. Ilang oras din iyon kaya mas mabuting maaga kaming umalis. Ngunit sa hirap gisingin ng mag-ama ko paniguradong anong oras na kami makakarating.

hindi pa niya natatapos ang sasabihin ng muling magring ang cellphone nito. “Sandali lang.” Muling paalam nito saka dali-daling lumabas ng opisina. Katulad ng umaga, iniiwasan nito na marinig niya ang pag-uusap nito sa kabilang linya. “Ikaw, Bambi, ano ang balak niyo ni Kayde?” Malaki ang ngiti nito sinundot-sundot ang tagiliran niya. “Maganda sa Palawan o Boracay.”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"Thank you po, Tita. Mag-ingat kayo." "Kayo din, susunod ako sa Batanes." "Opo..."

Ang buong akala ko sa Makati kami pupunta pero pagdating ng EDSA ay northbound lane ang binaybay namin. “A-akala ko sa Makati tayo.” “I’m sorry. Kaka-text lang ni Mommy, pauwi sila ng Pangasinan ngayon. Darating ang isang Tita ko kaya doon na lang daw gaganapin ang birthday ni Mommy.” “G-gano’n ba. Sige, sabihin ko na lang kay Benrick. Nasabi ko kasi na sa Makati lang tayo hanggang bukas.” “Okay.”

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.