Moving Forward In Tagalog Novels & Stories

"Thank you." Tumango si Althaia. "Go." Isinara niya na ang pinto at tumakbo pababa ng hagdan. Tinalunton niya ang pasilyong dinaanan niya kanina upang magtungo doon sa maliit na opisina kung saan siya pumasok kanina.

sagot ko "Masaya akong masaya ka" ngumiti ako, Natigilan kami sa paglalakad ng huminto siya at hawakan ang dalawang kamay ko gamit ang magkabilang kamay niya "If you need anything,just don't hesitate to tell me hmm..I'm always here for you and for the baby" nakangiting tumango ako.. ____________________

Aniya " Okay Ma. Sorry na po!" Agad kong inakbayan si mama at nag tungo kami papasok sa loob nh Bahay. " Ipag luluto kita maligo kana at bumaba ka agad dito." Aniya at tumango naman ako at mabilis na nag tungo sa kwarto ko.

Pareho kaming humihingal habang naglalakad pabalik sa aming mesa. "That was fun," komento ko na may ngiti sa labi. "I told you na masaya roon, ikaw lang talaga ang nega. Babalik ulit tayo mamaya pero ngayon ay uminom na muna tayo. Nakakauhaw rin ang sumayaw."

pag-uulit niya. Nasapo ko ang noo. "Oo pero bukas na at huwag ngayon. Pagod ka tapos pupunta ka pa dito. Magpahinga ka nalang diyan." Pangungumbinsi ko. "I'm on my way now." Narinig ko ang medyo hingal na nitong paghinga at parang tumatakbo narin. "Kian!" banta ko at agad na akong pumunta sa labas.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

KABANATA DALAWAMPU "Phoenix and Mamba, ready?” Narinig kong tanong ni Sphinx sa amin ng partner ko. "Handa na kami." Sagot ni Mamba. "Centaur, targets are heading north. Keep an eye on them." Sabi ni Sphinx. "Roger that." Sagot naman ni Centaur. Nasa isang pier kami sa hilagang bahagi ng Maynila. May dalang dalawang tear gas si Mamba. Sa ulo na niya ang plano namin kaya kampante ako sa misyon na ito.

Paninigurado nito. "Ayos lang po." Hinawakan ko ang kanyang kamay upang maging suporta sa pagtayo at sa paglalakad. Isinukbit ko ang dalang bag sa balikat at binitbit ang kanyang bayong na may kabigatan din. Mabuti na lang at hindi malayo ang sakayan ng jeep. Malapit na itong mapuno at hindi magtatagal ay aalis na.

Hindi niya naiwasan ang pigilang huminga Bakit parang bago iyon sa kanya? Mabagal niyang ibinaba ang kamay—sumunod ang repleksiyon—bago dahan-dahang itinaas muli iyon. Marahang hinaplos ang mukha, nagsimulang humakbang papalapit. Isinuklay ng mga daliri ang pilikmata, isa pang hakbang. Ipinagtagpo ang tuyong mga labi, isa na namang hakbang.

Hanggang tuluyan silang mapunta sa lugar na halos kakaunti nalang ang dumadaan. “Uh I guess we must go back kuya. This place seems creepy to me!” Narealize naman ni Zayne ang sinasabi ng kambal niya dahil maging siya ay nakakaramdam na ng papalapit na gulo kung magpapatuloy pa sila sa paglalakad. “Okay, let’s go back—” “And where do you think your two going?” (P.S. in Spanish language po ang salita ng bawat makakasalamuha nilang taga-Spain. Gagawin ko nalang English para less hassle sa translation)