Moving On Quotes Tagalog Novels & Stories

- sabi nito "Kung mahahanap mo"- Panunukso ko sa kanya at naglakad palayo sa kanya , "Mama ang galing mog magtago"- aniya ni Aadi , lumapit ako sa kanya at umupo sa tabi niya "Di lang marunong si Tiyo Trajan mo maghanap"- panukso ko kay Trajan "Hahha tama ka jan aadi"- umupo si Trajan sa harap namin

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

sagot ko "Masaya akong masaya ka" ngumiti ako, Natigilan kami sa paglalakad ng huminto siya at hawakan ang dalawang kamay ko gamit ang magkabilang kamay niya "If you need anything,just don't hesitate to tell me hmm..I'm always here for you and for the baby" nakangiting tumango ako.. ____________________

Mabaho nga talaga, bakit ba hindi ko to naamoy kanina Nakakasuka "Let's go" saad niya pa sabay lakad paalis "Umm what do you mean let's go. Hello you're a stranger to me. Kaya bakit ako sasama sa'yo" saad ko naman sa kaniya kasi parang ang bilis ng mga pangyayari Huminto naman siya sa paglalakad at bumalik sa pwesto kung saan ako nakatayo

Na kung gaano kadaling sabihin ang salitang mag move on ay ganoon din ito kadaling gawin. “I know you’re still in pain because of her lost.” Pahayag nito na hinaplos ang aking likuran. Hindi ko naman inalis ang tingin sa kaniya at nanatiling nakatingin sa kaniya sa loob ng ila pang Segundo. “But this is all I can advice, please… find the way to let yourself go and set it free. Ikaw din ang makakapagsabi kung kailan ka maghihilom ang sugat sa puso mo. Only time can tell you are finally healed. Kapag natagpuan mo na ang daan para makawala sa nakaraan, let go everything this pain.” Dumako ang kamay ni Tita sa tapat ng aking dibdib.

"Sumama ka sa 'kin." Pagak siyang tumawa kahit walang tigil ang pag-agos ng luha niya. "Kasal na ako kay Mael. Sa kanya na mapupunta ang mana," patuyang sabi niya dito. Bumakas ang pagkabigla sa mukha nito. "So, alam mo na pala?" naging blangko ang mukha nito. "O-Oo "

Tumango-tango lang ako habang palihim na naghahanap ng paraan para makatakas sa usapan. "What about you, Jace? You agree right?" Ngumisi ako. "Ah, yes, absolutely." sagot ko. Sana lang ay hindi halatang hindi ako interesado sa sinasabi niya. The worse part is, hindi ko maalala kung sino 'to. Was his name Mark? Matt? Basta, nagsisimula ata sa M.

Cheese sauce nakikilabutan ako sa ginagawa ko ( I miss you kiddo.) Teka what? Nag buffing yata yung utak ko. Wait wait wait, may nakakamiss kay-- " Miss mo ko?" ( Thank you for sheltering me. But I can't go back in your house anymore.) In our house? DITO? " Dito sa bahay?" may nakapunta na ba dito sa bahay, hindi ko manlang alam? ( What happened lately was just an accidental chance, kung ano mang nangyari nung gabing yon I'm very sorry I promise it will never happen again. I'm so sorry.)

I just feel like something's going on. Agad namang nangunot ang kanyang noo. “What do you mean something’s going on?” Tipid na umiling ito at bumuntong hininga. “Típota, mamá. Ísos nystázo lígo.” [translation: Nothing, Mom. Maybe I’m just a little sleepy.]

Ngayon ay talagang malaya na ang mga paa at kamay ko, Malaya ko na itong naigagalaw. " Mabuti naman, alam naman ni Lucas kung paano ako kokontakin kaya wag kang mahihiyang matanong o magsabi sa akin kapag may naramdaman kang hindi maganda sa katawan mo." Dagdag pa nito. Muli, ako ay tumango dito.