Much Obliged Novels & Stories

Ngayon lang ako nag enjoy ng ganito. I'm satisfied. I enjoyed it a lot .Thank you for this night . -

Ulbida he was giggling tila natutuwa sa eksenang pinapanood maging ang mga katulong. Puno nang pasasalamat ang kain nilang iyon Mr. Ulbida was so delighted sa pagbisita nila. The inspection was great, and perfect gaya nang dati kahit ang mga sample ay ok na ok din. "Mr. Voclain I know the thank you word isn't enough for the help and trust hayaan niyo po akong magpasalamat pa" Nakangiting imporma ni Mr. Ulbida but Ashton slightly smiled and shook his head.

"Ok naman po ako sa work ko sir hance, saka hindi n'yo naman po obligation na bisitahin o i check yung lagay ko, di naman siguro ako kakainin ni boss, wish ko lang no" pabulong na ang huli kong sinabi. "Oh I'm sorry mali ata ang intinsi mo o intindi ko I thought ok tayo na magkaibigan sorry naging palagay ako masyado, naging pa close agad. My bad." hiyang sabi nito, na guilty naman ako. "It's ok po Sir Hance ok na po yun, para po clear ang lahat ako po sharina

Dahil biglang may sumulpot sa likuran namin at bigla na lang niyakap si Hades. Maging ako ay nagulat sa kabuteng ito. Kung saan-saan sumusulpot. No other than Obrey. Ang babaeng sobrang ganda na nakatakda na kay Hades. E kasi extra lang ako sa eksena nila. Dakilang kontrabida. Kaya lang harmless naman ako. Kahit i*****k niya sa baga niya si Hades wala akong paki. Huwag lang nilang i-thank you ang pera ko at nakasalalay doon ang future namin ng baby ko. “Oh my God! I miss you so much.” Abot tainga pa ang ngiti ni Obrey.

“Sorry po at salamat.” Halos hindi na niya marinig ang boses niya. Kagat-labing napatungo siya. Hinagilap niya ang pasasalamat na kanina pa niya tinahi sa utak. “Sir, thank you po ulit. Ang laki na po ng utang ko sa inyo. Hindi ko alam kung paano ko kayo mababayaran pero kahit ano pong iuutos ninyo, gagawin ko.”

Muntik na siyang ma-late dahil nagkaroon ng gulo sa kanyang schedule. "Fēicháng gǎnxiè nǐ, xiǎojiě. Nǐ de fúwù fēicháng zhōudào." (Thank you very much, Miss. Your service is very thoughtful.) sabi niya bago pumasok sa elevator. "Bù kèqì. Zhù nǐ huìyì shùnlì." (You're welcome. Good luck with your meeting.) nakangiti kong paalam.

May utang ba akong buhay sa kanya? “Wala po akong obligasyon sa inyo, Tito Vergel.” Hindi ko na napigilang tumaas nang bahagya ang boses ko. “Gusto kong linawin ang bagay na ‘yan. Nagpapasalamat ako sa pagtanggap niyo sa akin sa pamamahay na ito, pero alam niyo rin na sinuklian ko ‘yon ng kabutihan.”

Mangiyak-ngiyak pa nga siya. Lucian sighed heavily, “Hindi mo obligasyon at responsibilidad na tulungan kami pero sobra-sobra ako’ng nagpapasalamat sa tulong mo at ng mga kaibigan mo, Karmine. Maraming-maraming salamat sa inyong tatlo. Maraming salamat sa pagliligtas niyo sa amin mula sa kanila. Thank you...”

muli nitong pahayag. "Thank you very, Sir, for entertaining me. And I'm sorry for your losses. I'll hang up the phone now. For I know that you are very busy person," aniya. "Your welcome, Mr De Luna. It's my duty to explain to any of the costumer specially now that we are facing such a situation. Thank you as well for understanding. Have a nice day.

Dapat akong magpasalamat sa kanya dahil umabot ako sa ganitong taon. Nakakaunang ngumiti ako sa matanda. Ngumuko rin ako tanda ng pag galang at sa nanginginig na boses ay nagawa kong magsalita habang nakayuko. "I'm sorry to hear that, Sir. I'm really grateful on what you did. H-hindi po biro ang b-binabayaran niyo rito. Thank you is not enough but I really really am thankful to you, Sir. " Huminga siya ng malalim, tila hirap ding magsalita ang matanda.