Romans & histoires Mutya Crisostomo

Khaliyah POV Sa totoo lang, hindi ko inaasahan na makakaya kong mag-prepare na ganito. First time ko ‘to, na ako ang naghagilap sa social media ng mga pinag-order-an kong pagkain. Pero dito na lang din ako naghanap ng pagkain sa Norzagaray, Bulacan, kasi para mas malapit na rin. Saka, hindi na Khaliyah ang name ng gamit ko sa social media, Liya Colmenares na, sinunod ko na sa surname ni Tito Yummy, na asawa ko na ngayon.

"Only fragile hearts need someone to take care of it. You are not that one, Vera. You are the same as me. Ruthless. Cruel. Are you sure you know how to take good care of a child?" Nanatili akong nakapikit. Hinayaan ko si Vera nang hindi ito sumagot hanggang makalabas kami ng elevator at makarating sa sasakyan. It took us fifteen minutes before we arrived at an abandoned warehouse where I would meet Crisanto, my target. Isa siyang Pilipino na miyembro ng Foedus pero dahil naging traidor ito ng organisasyon ay nagtatago ito ngayon. But this asshole overestimated Foedus and thought he could remain buried in his shell forever. I scoffed. I will make sure that this bastard will get his reward for

Pahayag ko. “It‘s okay, Mrs. Buenaventura. We know naman na masyadong busyng tao si Mr. Buenaventura.” Ngumiti naman ako. “I can't believe it, It‘s really Kylie Montemayor—Buenaventura is front of us. The famous Wife of Jace Mateo and model of the Dela Cerna Corp.” Singit naman ng isa pang kasama niya. “By the way, I‘m Cris Anthony Fernandez.” Sabi ng unang lalaki na nag-salita kanina. Nilahad ko naman ang aking kamay para makipag shake hands.

Natawa silang lahat ng may pa drama pa itong nalalaman habang sapo sapo ang dibdib. "Hindi raw kasi kapani paniwala ang mukha mo." Sabat ni Luis. "Auh gano'n, kaya pala crush ako ni Sam dahil sa sobrang kagwapuhan ko." Nakangusong sabi nito at halatang sinusura na naman ang kaibigan.

At kung dumating man ang araw na nais na ulit ni Rico na bumalik sa pagiging isang pulis ay hahayaan ko siya. I’m not his first love but it’s okay dahil ako ang magiging habangbuhay niya. Ako si Cherry Cristobal-Royo ang nag-iisang babae sa buhay ng isang masungit at gwapo na pulis. And, I locked him in my heart…. FOREVER. SPECIAL CHAPTER PO ANG NEXT UPDATE……….

Napatingin ako sa kobre ng kama at napahilamos nang makakita ako ng mantsa ng dugo 'how come na virgin pa si Mitch?' Biglang bumukas ang pinto at pumasok si Mr. Madrigal na umuusok ang ilong sa sobrang galit. "MR. LEE! MARRY MY DAUGHTER! OR ELSE I WILL KILL AND SUE YOU!" sabi nito kaya wala akong nagawa, Nagpakasal kami ni Mitch sa isang simbahan. Noong una ay galit na galit ako dahil nga pakiramdam ko ay pinikot ako pero kalaunan ay natutunan ko na rin siyang mahalin hanggang sa may message ako na nakita. Galing ito kay Renzo.

“Actually, matagal ko nang gustong makausap ka, Mr. Gomez. Ngayon lang ako nagkaroon ng tamang chance.” Si Cris, haligi ng Lozada Corp., beterano, at halos tumayong pangalawang magulang sa batang si Kerstyn, ay hindi agad nakapagsalita. Hindi sanay makakita ng ganitong anyo ni Kerstyn. Hindi ito ang tahimik, magalang, at palaging nakayukong dalaga. Napataas ang kilay niya. “Magaling ka pala magsalita. Magaling ka ring magpanggap.”

lumingon ako sa kaniya. "I love you so much, Hubby. From now on you'll be my crush and my groom." THE END A/N: Hi there! ✨ Tapos na siya🎉🎉 Thank you very much for reading. I love you all✨ you can reach me on Facebook_ Eniger Mercadejas❤️ And of course you can follow me on wattpad and Dreame account @Gixxserss✨

Alalang tanong nito sakin agad ko naman itong tinignan at sinabing. "Yes, I'm fine don't worry." sabi ko rito. "Wait," pigil nya sa akin. "You look so familliar diba ikaw yung nakabangaan ko?" Sabi nito. "Ah?" Tinitigan ko ang gwapo nitong mukha at tama na-alala kuna."Oo ako yun." Hiya kung sabi rito, gravi nakilala pa talaga nya ako? "By the way, My name is Cris Edric Montemayor I'm the SSG President of the Reyes Uneversity." masayang sabi nito.

“Bakit ka ba nagmamadali? Pagkatapos nito’y may susunod tayong pupuntahan.” “Para saan? Para ipamukha mo sa bawat isang taong naririto na isa akong kahiya-hiyang babae, tama?” nanunuyang sagot ko na ikinangisi lang ni Alvaro. Siya ring pagpasok ng isang lalaking nakasuot ng pulang abrigo at may hawak na itim na maleta, pagkaupo nito ay agad niya akong hinarap nang may ngiti sa labi. “Señorita, nagagalak akong makita ka. Ako nga pala si Crisanto Martin, matalik na kaibigan ni Alvaro.”