My Mother's Eyes Mga Nobela at Kwento

My mother’s eyes softened, and she listened intently, her hand still holding mine. We stood there for a moment, the weight of my words hanging in the air between us. My mother’s eyes never left mine, and I could see her trying to process everything I’d just told her. “Tell me more about her,” sa wakas ay wika niya, may bahid ng kuryusidad.

ani Miriam, bakas sa mukha ang pag-aalala. Napatigil si Alexa sa kanyang ginagawa. Hindi niya alam kung dapat pa ba siyang makinig. Ngunit ang sunod na sinabi ni Miriam ang nag-udyok sa kanya upang pumayag. “Si Adrian ang ama ng anak mo, hindi ba? Alam ko ang lahat, Alexa. Kailangan mo siyang makita bago mahuli ang lahat.” --- Muling Pagkikita

Nang ilayo ko nga lang ang labi sa kaniya’y agad kong nakasalubong ang gray niyang mga mata. “Mama?”

Para bang pamilyar ang mga matang iyon. Teka— "Baby, can you look at me?" Nagtatanong ang mga matang tinitigan ako ng aking anak. "Why po, Mommy?" Gulat na napatakip ako ng aking bibig. Nagpabalik-balik ang tingin ko sa mga mata ni Zion at maging sa lalaking nasa larawan. My son has this deep beautiful green eyes like what the guy in the magazine had. Para akong nakatitig sa isang malawak na berdeng tanawin sa aking harapan.

Nakatutok lang ako sa malaking larawan ni Mama sa screen. She’s smiling at that photo. Her eyes are sparkling with so much joy. She looks like she’s really happy in that photo. She’s like a noble woman who doesn’t seem to have any problems in life. She looks so beautiful… Tumakas ang isang butil ng luha mula sa mata ko nang mapagtanto na sa larawan ko na lang makikita ang masayang mukha ni Mama. I won’t be able to hear her laugh. Hindi ko na siya mahahawakan.

When he sucked it. "Hey, don't do that, sucker. It's not your mother's nipple." Natatawang sabi ko at inalis ang daliri ko sa bibig niya. He cried again so I gave him his pacifier. He looked at me. He has my eyes. But not the eye color. Electric blue eyes. He got it from her monster mother. Like, really. She's really a monster. And I mean many things about that.

We have the same eyes that we got from our mother which is hazel brown, may peklat din ito sa kanang bahagi ng kilay nito nang minsan matamaan ito ng seesaw, at maliban pa doon ay malaki ang pagkakahawig nito kay Daddy. Kung mapatunayan ang hinala ko ay mas lalong magiging complicated ang lahat.

she expressed. I nodded. “Thanks, Mom. When is your flight?” Umangat ang tingin ko sa kaniya at sa puntong ito nangilid ang kaniyang luha sa mga mata. “M-Mom…” “I know you’re not okay, Anak. Even though it's already been years done…” she conveyed. “I-I’m fine, Mom-” “Your eyes don’t lie…” Napadiretso ako sa kinauupuan at inalis ang atensiyon sa ginagawa. Hinarap ko si Mommy at hindi na maitago ang pait na nararamdaman.

lumuhod sa harap ko si Lance at ngumiti. There's something in his eyes na hindi ko mabasa. Nakatingin ito sa akin using his gentle eyes. Hinawakan niya ang kamay ko kamit ang isa niyang kamay at nasa buhok ko naman ang isa. There's something sa paraan ng paghagod niya sa buhok ko na naging dahilan ng pagtulo ng luha ko.

"I can't believe you have eyes like a hawk. That's fascinating, Mother." "Thank you. Now, when is the big day, my dear?"