Romans & histoires My Mother's Eyes

Ngunit agad ding nawala ang ngiti niya nang makita ang seryosong mukha ng kanyang ama. “Anak… hindi pwede. Nandito ang Tita Aurea mo, at asawa ko siya. Hindi pwedeng dito tumira ang Nanay Grace mo. Naiintindihan mo, ‘di ba?” Malungkot man para kay Wilfred, alam niyang iyon ang tama. Ayaw niyang magbigay ng maling pag-asa sa kanyang anak. Unti-unting naluha si Bridgette. “E, Tay… paano po kami magkikita ni Nanay kung hindi naman pala siya pwede rito?”

Napatingin ako kay mom and I saw her eyes like different from a minute ago. "Mom, ayos lang po ba kayo?" Ang pag-uusisa ko sakanya. Napatingin naman siya sa akin kasabay ng may ngiti sa kanyang mga labi pero kabaliktaran naman nito ang kanyang sinasabi sa mga mata. I know that there's something wrong with them pero huwag ko na muna silang pangungunahan. I will wait them na sila na mismo ang magsabi sa akin.

Tinignan niya ang matatag na imahe ni Eloise, at ang mga kanto ng kangyang mga mata ay namugto ng walang pahintulot. “Mom.”

I need them. Tumayo si Mom at pinagmasdan ako. "You're so beautiful anak." She smiled sweetly at me. I can see in her eyes how proud she is. I'm very sure that what I'm seeing in her eyes is true. "Thank you Mom. You too. You look so gorgeous." Puri ko pabalik sa kaniya.

naniningkit ang mata kong sabi. Habang kumakain kami ay natapos na rin kami at halos naubos namin ang hinanda, kaya naghanda na kaming umalis habang si Sierah ay nakahawak sa kamay ng daddy niya. "Mommy, bakit po Kuya Laze's eyes are gray like tito?" Ngumiti ako sa tanong niya. "Dahil mag-ama sila, ikaw nga same kayo ng smile ng daddy mo." Tukoy ko pa.

Pero dahil andito ka parang bumabalik ang pagmamahal ko hindi ko alam pero nagulat nalang ako ng naramdaman ko ang pagtulo ng mainit na tubig sa kamay ko. Napatingin ako kay xaiver nakatingin siya sa akin, kita ng dalawang mata ko ang paguna ng pagpatak ng luha niya sa left eye niya. Hindi ko alam pero parang sinasabi ng mata niya na huwag kong tingnan si matthew. “Maiwan muna namin kayong dalawa.” Mama said. Nakatingin lang kami sa isa’t isa patuloy ang pagluha ng mga mata niya. Naiwan kaming dalawa sobrang tahimik nakatingin lang din siya sa akin walang may gustong magumpisa.

I excitedly run towards mom. "Mom!" I see how she's shocked and looked at me. She hides something behind her back. "W-why are you here?" "To play with you!" I even giggled while saying that. "Onyx... Son, I'm sorry..." Mom's say. Her tears are visible but her eyes look like a deep hole it's dark. No emotions it's empty. It's lifeless.

Her eyes…as well as her hair, resembled her dad. “That’s why I like it so much, Madison,” sambit ulit ng kanyang ina. Namuo ang luha sa mata ni Madison. “Mom…are you really okay now?” hindi na napigilan ni Madison ang magtanong. Naramdaman niya ang pagtigil ng suklay sa kanyang buhok. Bumaling si Madison sa kanyang ina. Natigilan siya nang makita ang lungkot sa mga mata nito. Her mother looks so fine these past few months since her father died ngayon na lang niya ulit nakita ang lungkot na bumabalatay sa mga mata nito.

Hindi ko na imagine na mapunpunta sa ganito ang lahat. "Chin up Cana, sabing nang huwag mo kaming ipahiya." Galit na bulong ni mama. Napatingin ako sa mga mata ni mama na sobrang lamig at Wala ng makikitaang lambot. Hindi katulad ng dati. Malambot at malambing ang mga mata at boses ni mama. Ibang iba sa ngayon. Nangilid ang aking mga mata habang nakatingin ka mama na hawak hawak ng mahigpit ang aking baba.

Kaya naman ay dali-dali ko iyong kinuha at sinipat ang aking mukha. Wala namang nagbago. I still look the same basic girl. Black hair, dark brown pupils, slanted eyes, an average nose, at ang maputla kong labi. Oh sh*t. Oo nga pala at anemic ang lola ninyo. Halos hindi ako makatulog ng maayos gabi-gabi kaya naman ay hindi na ako masusurpresa kong mukha na akong bangkay ngayon.