Mystery Of Light Rosary Novels & Stories

«Ibig sabihin nito, muling aakyat ang pangalang Rosemary sa pinakamalalaking entablado.» Nang gabing iyon, hindi makatulog si Rosemary. Nakaupo siya sa harap ng kanyang makinang panahi, habang ang kanyang mukha ay naiilawan ng maliit na working lamp. Mahina ngunit matatag siyang bumulong, «Muntik ko nang mawala ang lahat. Pero marahil... binibigyan pa ako ng Diyos ng pangalawang pagkakataon.»

“Holy Mary, Mother of God, pray for us sinners, now and at the hour of our death. Amen… Sa nahihirapang tinig ay pilit na umusal ng dasal, nanginginig ang kanyang mga labi habang paulit-ulit itong sinasambit. Maging ang rosaryo ay nagpauga-uga dahil sa lakas ng panginginig ng kanyang mga kamay. ————————— 9:30 evening Bumukas ang pinto ng silid, pumasok ang kararating lang na si Alexander. May kadiliman ang silid at tanging ang malamlam na liwanag ng lampshade ang nagsisilbing ilaw sa loob ng silid nilang mag-asawa.

Bumuo sila ng bilog sa paligid ni Dark na nakahandusay sa sahig, hawak-hawak ang ulo at nagmumura. "The rosary will begin. Repeat after me, angels," seryosong sabi ni Phoenix habang inaayos ang kanyang salamin at tumingin kay Dark. "In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit. Amen."

Hawak-hawak ang spiritual brush sa kamay, huminga si James bago niya ito bahagya na pinahid sa cinnabar rosary. Ang pangalawang dulo ng brush ay nadikit sa cinnabar rosary, isang mahinang halimuyak ang umalingawngaw sa hangin. Ang cinnabar rosary ay naglaho, natutunaw sa espirituwal na brush. "Ang bango! Anong meron diyan, James?" Dahil sa may kapansanan sa paningin ni Hannah, ang kanyang pang-amoy at pakikinig ay sobrang sensitibo.

"Puwede ba kami makaupo sa tabi mo?" Sumenyas lang ako sa kanila. "Miss? Puwede ka ba?" nakangising saad ng may bigote. "Puwede saan?" nakangising tanong ko rito. Dinilaan niya ang kan'yang dila at sabay hinawakan ang braso ko. Mahina ko itong tinapik ang kan'yang kamay. Kinuha ko ang rosaryo na binigay ni Danrey sa akin. "Marunong ka ba magdasal?" tanong ko rito.

Siya naman na nakadagan sa akin wari ay hindi alintana ang aming sitwasyon. “What’s this, huh?” tanong niya nang nakuha niya ang kanina pa pinagdidiskitahan, “Rosary?” kunot-noong sambit niya habang hawak ang bagay na ito. “Anong—” Isang makahulugang tingin ang pinakawalan niya sa akin. “Wala iyan,” tanggi ko kahit wala pa man siyang sinasabing pang-aasar.

All that echoed in her ears was the sound of her own heartbeat — rapid, expectant, and filled with love. Pumasok si Nanay Letisha, dala ang isang maliit na kahon. Lumapit ito sa kanya at marahang hinawakan ang balikat niya. “Anak, ito…” sabay bukas ng kahon na naglalaman ng isang lumang rosaryo. “Ito ang rosaryo na hawak ko noong ikinasal kami ng tatay mo. Sana, bitbitin mo rin sa araw na ‘to. Para alam mong kasama namin kayo ng Tatay mo sa bawat hakbang mo ngayon.”

Bawal akong masyadong gumalaw. PAGDILAT KO, tahimik na sa paligid. Ilang oras na siguro ang lumipas. may mga bulaklak Sa tabi ng kama ko, mga puting rosas. Sa tabi noon, may nakaupong babae, nakayuko, hawak ang rosaryo. Si Myrna pa rin. Hindi ko alam kung gaano na siya katagal doon. Pero halata sa mukha niyang puyat at pagod na rin ito.

Hindi niya mapigilang mangilid ang luha sa mata. “Okay ka lang?” mahinang tanong ni Donya Ester. “Opo,” sagot ni Iris. At sa kabilang panig, si Rommy, nakatingin sa kandila, hawak ang rosaryo, pero ang titig… hindi mapirmi. Ilang minuto pa, natapos ang maikling dasal. Tumayo si Iris, dahan-dahan. Kinuha ni Donya Ester ang braso niya, inalalayan.

halik din nito sa labi niya at nagmamadali na umalis. Bigla naman nakaramdam ng kaba si Rosita. Kaba na baka may sumulpot na naman sa kanyang likuran at bigla na naman siyang awayin at pagtutulungan. “Ladies and Gentlemen, our Lady of the night. Caroline Patricia Frowline Solise," sigaw ni Mr. Asuncion at kaagad na inilipat ang spotlight sa natutula at gulat na si Rosita.