Mystic Messenger Email Answers Novels & Stories

Natakot tuloy siya dahil akala niya kung sino na ang pumasok sa unit niya. "I was calling you multiple times but you didn't answer my call. Nag-aalala ako na baka may nangyari sayo. Ang sabi ni Mystique baka nakauwi ka na dahil kanina pa naman kayo naghiwalay ng landas. Pinuntahan kita dito at nagdoorbell ako ng maraming beses but no one answered again kaya pumasok na ako sa loob," paliwanag nito.

“At hindi ako nandito para makipagsabayan. Nandito ako para magtagal.” Kinagabihan, habang naglalakad mag-isa si Elena pauwi, tumunog ang phone niya. Isang bagong email—walang subject line, walang logo. Isang pangalan lang ang sender. Isa sa mga taong matagal nang nasa gilid ng industriya. Tahimik. Makapangyarihan. Maikli ang laman ng mensahe: We’re ready to talk. On your terms.

[Yes? May sinulat na si Maisie, binura ang ilan doon, nagsulat ulit, binura ulit ang iba, at nag-send ng mahabang message sa huli. Ang laman ng lahat ng message ay ang pagtanong niya kung may alam siya na tamang tao na hahawak sa club. Yumuko siya sa desk at kabadong naghihintay. Hindi nagtagal ay nakatanggap siya ng reply mula kay Nolan.

Maverick Point of View HINDI na siya muling bumalik sa site. Iyong secretary na lang niya ang pinabalik niya kung sakaling may problema akong irereport sa email. "Can you tell Miss Lumina that she must answer my email?" Hindi ko alam kung pakiusap ba iyon o pormal ang tono—ang totoo, gusto ko lang talaga siyang makausap.

Nakabibilib na may ganitong mga speciality ang mga empleyado rito at mabuti na lang at naisip kong tumawag sa isa sa kanila. Makalipas ang ilang minuto, tumigil na rin ang pagtaas ng mga letra na naka-flash sa screen ng aking laptop. Maging ang daliri ng lalaking ito ay tumigil na rin sa pagtitipa ng mga letra sa keyboard. "All done, madame. Is this what you're looking for?" tanong niya sa akin. Tumingin ako sa screen ng laptop at nanlaki ang aking mga mata. Nandoon ang pangalan ni Lucas at iyon mismo ang mensahe na natanggap ko sa email noong nakaraan.

Kumunot ang noo ni Renese at saka natigilan sa pag-scroll sa social media nang makatanggap na naman siya ng cryptic mail sa limang pagkakataon. Bumilis ang tibok ng puso niya at saka dahan-dahang pinindot ang notification. ‘What is it this time?’ she thought. From: unknownsender@hiddenmail.com To: renesediorakensington@fashion.com Subject: Do you remember who you protected? You smiled, you lived, and you carried your innocence like a shield. But shields break. Masks slip. And someone never left the room. Remember her. She’s your nightmare.

Igting ang mga panga at naglabasan ang kan'yang ugat sa kamay habang nagtitipa ng reply n'ya sa ipinadala nitong mensahi. "Who are you? And what are your motives? Why are you doing all this?" laman ng mensahi n'ya na ipinadala sa hacker. Ilang segundo ang nakalipas ay isang mensahi ulit ang kan'yang natanggap mula rito.

"Huh?" "Nagmessage kasi si Gene sa akin, noong isang araw pa daw niya ipinasa iyon pero hanggang ngayon hindi ka pa rin nagrereply." Bigla ko ring naalala na hanggang ngayon ay hindi pa ako nakakapag open ng email, si Jeyya at Shaine ang may hawak ng account ko ngunit kapag personal matter ay hindi nila binubuksan ang email na natatanggap ko.

“Hello, Naneng? Kumusta ka na? Si Ma'am Marie mo ito. Pasensya ka na kung naabala pa kita ganitong oras. Kapag nabasa mo ang mensahe ko, please reply ASAP.” Nakakagulat. Sa pagkakaalam ko nasa New York na sila ni Sir Iñigo. Nagtype ako ng reply. “Hello po Ma'am Marie. Kumusta din po kayo? Miss ko na po si Amber. Anyway po, bakit po sana Ma'am?” Hindi ko inaasahan na marereply din kaagad.

At dahil diyan, ngumisi si Craige, tila may sariling iniisip. “Kung gano'n, magtatanong muna ako.” “Ano'ng tanong?” “Hindi mo ba natanggap ang text message na ipinadala ko sa ’yo sa messenger?” Natigilan si Jessica nang ilang sandali bago makasagot. “Natanggap ko.” “Pero sinadya mong huwag akong pansinin,” malamig na dagdag ni Craige. “Bakit hindi ka sumagot?”