Nadò Novels & Stories

Ngayon ko nga lang nalaman na may pet pala siya. “Iyon ang tawag ko roon since medyo common na tawaging hotdog or talong ang genital ng isang lalaki, hindi ba?” Napatango tango ako. “Ah! Si Junjun po pala ang tinutukoy n’yo.” At long last, naintindihan ko rin ang ibig niyang sabihin. “Junjun? Iyon ba ang tawag niyong mga millennials doon?”

May nakahilera ngang limang malalaking unan. Sobrang kapal. Sobrang taas. Napangiti si Tina habang pinagmamasdan iyon. "Señorito..." "Hmm?" "Parang hindi na po ito border." Napatingin si Rhylle. "Bakit?" "Parang pader na." Napailing ang binata. "Ikaw ang nagsabing lagyan ng maraming unan." "Opo." "Tapos ngayon..."

Ang shredded pork noodles na may mga gulay ay napakainit at nagdadala ng kaakit-akit na aroma. Uminom lang ng isang tasa ng kape si Agatha ngayong araw, na binili niya kanina habang bumibili sila ng pastries para sa lola niya at inubos ang kalahating oras para tumingin sa mga bahay kung kaya’t gutom na gutom na siya ngayon. Tinulungan niya ang lola niya sa hapag kainan. Kailangan niyang aminin, napakasarap ng noodles na niluto ni Noah.

Ngunit ang aking mga pagsisikap ay palaging walang saysay kahit gaano pa ako kahirap. Iyon ay, hanggang sa napansin ko si Kevin na nag tap sa isang fortune telling app. Isa itong simplistic na app na may mga naka bold na titik na nakasulat sa screen. Isinulat nito, "Ipaalam ang iyong kapalaran dito sa isang 100% na rate ng katumpakan!" Tumawa lang ng mahina si Kevin. Matapos iyon, nilagay niya ang pangalan ko.

Sumirit siya nang malakas. “Condom?” Nagawa ko. “Wallet. Bulsa ng amerikana.” Nagmadali akong hanapin ito, pinunit ang pakete nang nanginginig ang mga kamay. Inilagay niya ito habang pinapanood ko, pagkatapos ay hinawakan ang aking balakang at hinila ako papunta sa gilid ng sopa. “Ilapit mo ang mga binti ko sa akin,” utos niya.

"Hindi ko naman po alam na may allergy kayo sa hipon sir Adrian," Sandali nitong tinitigan ang matanda. "Ano pong pangalan ninyo?" Maya-maya tanong nito. Napa-angat ang tingin ng matanda. Mas lalong rumehistro sa mukha ang pagkabahala. "H..Hernando Cruz po sir Adrian. Mang Naldo po ang tawag nila sa akin dito. Patawarin ninyo po talaga ako, wala po talaga akong alam na--"

"Pero isang araw lang." "Four," sagot ni sir Rommel. "Two." "Three." "Masyado ng mahaba 'yan." "I wanna spend my days and nights with my family. Maikli na 'yon para sa 'min." "Tss! Two." "Three. Final answer." "Rommel." "Yes, Mom?" "I said—" "Three." Mukhang ayaw magpatalo ni sir Rommel kaya't sumuko na si ma'am Elizabeth. "Okay. Three," sagot nito.

"You don't look like him." "Kay Mommy daw ako mana, Sir," I said. Medyo close na talaga kami ni Sir. Para na kaming tropa. "What's that?" He queried while pointing at the tumbler I was holding. Itinaas ko 'yon and smiled. "Calamansi juice," I said. "Oh." Napangiti siyang itinaas rin ang bottle niya. "Calamansi juice rin. Cheers!" Mukha kaming tangang nag-cheers.

Chapter 1214 "Master, maraming masasarap na pagkain dito?" "Master, ang taas ng mga bundok dito!" "Master, ano ang mga kahon na ito? Bakit ang bilis nilang tumakbo?" Para kay Noah Mendoza, na hindi pa nasisilayan ang mundo sa labas ng bundok, ang lahat sa paanan ng bundok ay bagong karanasan. Tinatawag niya ang matataas na gusali na "mga bundok" at ang mga sasakyan bilang "mga kahon."

Napakaliit ng espasyo sa loob ng barong-barong na ito. "Sino siya, 'Nay?" kumuno't ang noo nito nang pasadahan siya ng tingin. "Naku, ba't hindi mo siya kilala?" asar na sabat ni Bondat. "Ang ganyang kagandahan, dapat hindi kinakalimutan."