Nadò Novels & Stories

May adobong manok, shanghai at pansit meron ding panghimagas na coffee jelly at maliit na chocolate cake. " Anong meron Krys? Ang dami mong niluto. Birthday mo? " tanong ko na may pagkamangha. Agad ko naman nilantakan ang shanghai. Napaharap siya sa akin kasabay ng pag halukipkip niya Nakalimutan mo no? " nagtataka akong tumitig sa kanya.

Ngayon na lamang ako makakain ng champorado mahal kasi ang presyo ng tsokolate sa bayan. “Leon, makakaalis ka na.” wika ng matanda pagkatapos namin magmeryenda. Nagpaalam na siya bago umalis. Ngunit bumulong upang magbilin “Huwag kang gagawa ng katangahan. Kundi malilintikan ka saakin.” tumango ako at naiwang nagmamasid sa buong silid. Tumikhim ang matanda.

Kabanata 44 "Anong ginagawa mo rito?" Kunot na kunot ang noo ni Cindy nang makita niyang dire-diretsong pumasok sa kaniyang opisina si Nadia. "Nakaligtas ka kahapon eh. Nandito ako para ipaalala sa'yo na malapit na kitang mapatalsik dito sa kumpanya NAMIN na pinagre-reyna-reynahan mo." Umupo nang prente si Nadia sa couch habang tuwang-tuwa niyang pinagmamasdan ang pawis na pawis na si Cindy. "Nakatodo na ang aircon ah. Bakit tagaktak 'yang pawis mo? Oh no! Don't tell me…" Inilapit niya ng kaunti ang mukha niya sa nakaupong si Cindy. "Don't tell me, ramdam mo na agad kung gaano kainit sa impyerno?"

“You sure? Makakakain ka ba ng maayos kapag kasabay mo ang boss mo?” “I’ll be fine,” sagot niya. Mr. Laxamana might be strict but only at work. He’s actually nice and approachable. Hindi ito nakakailang kasama. “Gusto mo bang samahan kami?” “No!” mabilis na sagot ni Nadia at umiling-iling pa. “Baka hindi ko pa manguya ang pagkain ko. Ikaw na lang.” She laughed. “Baliw ka talaga. Balik na ako doon, ha?”

Ngayon ko nga lang nalaman na may pet pala siya. “Iyon ang tawag ko roon since medyo common na tawaging hotdog or talong ang genital ng isang lalaki, hindi ba?” Napatango tango ako. “Ah! Si Junjun po pala ang tinutukoy n’yo.” At long last, naintindihan ko rin ang ibig niyang sabihin. “Junjun? Iyon ba ang tawag niyong mga millennials doon?”

May nakahilera ngang limang malalaking unan. Sobrang kapal. Sobrang taas. Napangiti si Tina habang pinagmamasdan iyon. "Señorito..." "Hmm?" "Parang hindi na po ito border." Napatingin si Rhylle. "Bakit?" "Parang pader na." Napailing ang binata. "Ikaw ang nagsabing lagyan ng maraming unan." "Opo." "Tapos ngayon..."

Ang shredded pork noodles na may mga gulay ay napakainit at nagdadala ng kaakit-akit na aroma. Uminom lang ng isang tasa ng kape si Agatha ngayong araw, na binili niya kanina habang bumibili sila ng pastries para sa lola niya at inubos ang kalahating oras para tumingin sa mga bahay kung kaya’t gutom na gutom na siya ngayon. Tinulungan niya ang lola niya sa hapag kainan. Kailangan niyang aminin, napakasarap ng noodles na niluto ni Noah.

Ngunit ang aking mga pagsisikap ay palaging walang saysay kahit gaano pa ako kahirap. Iyon ay, hanggang sa napansin ko si Kevin na nag tap sa isang fortune telling app. Isa itong simplistic na app na may mga naka bold na titik na nakasulat sa screen. Isinulat nito, "Ipaalam ang iyong kapalaran dito sa isang 100% na rate ng katumpakan!" Tumawa lang ng mahina si Kevin. Matapos iyon, nilagay niya ang pangalan ko.

𝚃𝙾 𝙱𝙴 𝙲𝙾𝙽𝚃𝙸𝙽𝚄𝙴 𝙳𝙾𝙽'𝚃 𝙵𝙾𝚁𝙶𝙴𝚃 𝚃𝙾 𝚅𝙾𝚃𝙴 𝙲𝙾𝙼𝙼𝙴𝙽 𝙰𝙽𝙶 𝙵𝙾𝙻𝙻𝙾𝚆 𝙷𝙸𝙷𝙸 𝚂𝙰𝙽𝙰 𝙽𝙰𝙶𝚄𝚂𝚃𝙾𝙷𝙰𝙽 𝙽𝚈𝚄 𝙴𝙽𝙹𝙾𝚈 𝚁𝙴𝙰𝙳𝙸𝙽𝙶

Sumirit siya nang malakas. “Condom?” Nagawa ko. “Wallet. Bulsa ng amerikana.” Nagmadali akong hanapin ito, pinunit ang pakete nang nanginginig ang mga kamay. Inilagay niya ito habang pinapanood ko, pagkatapos ay hinawakan ang aking balakang at hinila ako papunta sa gilid ng sopa. “Ilapit mo ang mga binti ko sa akin,” utos niya.