Novel & Cerita Nagger Wife In Tagalog

"How about you? Ano bang nangyayari sa'yo? Hindi ka naman ganyan dati ah! Simula ng dunating ang babaeng 'yon-" "That woman has a name, her name is Laira and she's my wife! Hindi siya maruming babae, at kahit kailan ay hindi siya naging gano'n, you watched your mouth!" Galit kong sigaw sa kaniya. Walang sino man ang puwedeng magsalita ng ganoon sa asawa ko at walang sino man ang puwedeng ibaba siya ng husto dahil hindi ganoon si Laira, hindi mababang babae ang asawa ko.

Agad Naman siyang lumapit Sakin ngunit di ako makailag masakit pa Kasi Ang tagiliran ko dahil sa may sugat pa ako. “Lumayo ka Sakin, wag mong subukan na halikan ako” bigla naman siyang natawa ng dahil sa sinabi ko. Napaisip Naman ako kung may nakakatawa ba sa mga sinabi ko. “Gustong gusto mo talaga na halikan kita?” umirap Naman ako at di na umimik. “I’m just teasing you wife” natatawa namang wika Niya at agad na bumalik sa pwesto niya, kumuha Naman siya ng orange at binalatan ito.

"Wag kang mag-overthink. Kami ni Nica, hindi kami katulad ng iniisip mo. Ilang beses ko ng sinabi sayo yan, walang makakapagpalit ng status mo bilang Mrs. Villanueva. At para doon sa lalaking dancer, hindi ko alam pero nung niyakap ka niya, napakalakas ng reaksyon mo. Niyakap ka niya at tumalon at inikot ka, katanggap-tanggap ba iyon?" "Wag mong gamitin ang marumi mong pag-iisip para husgahan kami!" Hindi na napigilan ni Agatha ang magbigay ng salungat na pahayag. "Kami? Sino ang kinakausap mo tungkol sa 'kami'? Siya?" Malinaw na hindi na natutuwa si Noah.. "Wag mong kalimutan kung sino ang asawa mo!" "Hindi ko rin alam kung kaninong asawa ba ang asawa ko!" Kaya hindi rin siya komportable s

Tatlo. "Aray! Hon!" Natawa siya habang umaatras. "Oo na! Kikilos na!" Pero hindi pa rin ako tumigil. "Late ka na!" "Aray nga!" "Sino bang may kasalanan?!" "Battered husband na talaga ako." Natigilan ako. "Ano?" "Battered husband." Napasinghap ako. "Ano'ng battered husband?!" Kinuha ko agad ang unan at ibinato sa kaniya. "Tigilan mo 'yang bibig mo!"

Pagsisinungaling ko. “Enjoy? Damn it, Natalia! Don’t tell me may gusto ka do’n?” Namewang ako. “Ano naman?” Napalunok ako ng maningkit ang mata nito. “Teka nga bakit kailangan ko magpaliwanag sayo? Sino ka ba at ano naman sayo—“ “You are my wife, Natalia! Hindi ka dapat tumitingin sa iba!” Namula ang mukha ko sa inis—pero kainis. Bakit namiss ng pandinig ko ang salitang ‘yon?

Wait, for me! "Walang sayo, Vienna! Walang sa'yo! Akin lang ang asawa ko! Akin! I'm his wife and not his kerida, kabit, mistress, number two!" mala Angel Locsin ko naman litaniya. Natahimik siya at napailing. Susubukan ko pa sana siyang sampalin ngunit mabilis niyang nahawakan ang aking kamay. At kaagad ibinaba.

"Ngayon lang kita nakitang ganyan kadaldal." Inayos ng kaniyang biyenang babae ang suot nitong shawl at agad siyang pinangaralan. "Nixie, wala ka talagang silbi! Hindi ka na nga kumikita ng pera, hindi ka pa magka-anak, at hindi mo pa maalagaan ang kapatid ng asawa mo! Kung mabulag siya o magkaproblema sa binti, paano na siya haharap sa mga tao? Paano siya makakapag-asawa? At idinamay mo pa ang asawa mo sa gulo! Is this how a wife should act?!" inis nitong wika. "You're both stupid and vicious!"

Napakunot ang noo ko habang naglalakad. "You're busy, right?" 'Yes, I am. But I want to hear your voice, my wife.' "Narinig mo na kaya ibababa ko na 'to." 'Bakit ang cold mo, wife? Galit ka ba sa akin?' Sa pagkakaalala ko ay siya mismo ang nagsabi na wag muna siyang eestorbohin pero ano itong ginagawa niya? "Maaga kang nagising at hindi mo ko ginising tapos nag-chat ka sa akin na busy ka at wag kang i-chat tapos ngayon ganito?"

Tanong ko sa kanya dahil tila natahimik ang lahat dito. Nagulat lang kasi talaga ako na bigla niyang nabanggit iyon ng wala namang dahilan. “Uh…” Isang awkward na tawa ang pinakawalan niya bago siya nakabawi at bumalik sa akin. “Well, common na ang salitang iyon dito sa Denmark. Yan ang sinasabi naming mga matatanda sa mga dalagang hindi napipigilan ang mga pagnanais. Like we would say, parehas talaga kayo ng nanay mo. Nasanay lang ako, nakalimutan kong hindi ka nga pala lumaki dito. Pasensya na.” umangat ang magkabilang sulok ng labi niya na lumikha ng isang ngiti ngunit hindi man lang nagbago ang hugis ng mga mata niya.