Naruto Sketches Novels & Stories

"This marriage… this whole arrangement… it was supposed to be clean. Strategic. Hindi ganito." "Well, surprise!" Napalakas boses ko. "You married chaos! And guess what, I’m not going anywhere." Naglakad siya papalayo, pero bago siya makalabas ng pinto, binitiwan ko ang huling banat. "By the way, ang panget ng drawing mo sa notebook. Akala ko architectural sketches, yun pala doodles ng stick figures na umiiyak. Pa-therapy-therapy ka pa, eh halata naman broken ka!"

singhal sakin ni Kael pero tinawanan ko lang sya at mag drawing ulit. Sumunod na ginawa ng mga tarantado kong kaibigan at hinatak ang sketch pad na hawak ko. Nag si laglagan tuloy lahat ng papel na nasa loob ng sketch pad. More of them ay puro drawing lang na pajamas, dress or even tops na may virgo. Yung iba naman reviewer ko ata yun at puro sya sulat. Natawa na lang mga kaibigan kong bwisit.

Napalingon din ako kay Jessa. Abalang-abala pa rin siya sa sketch niya. "Jess." Agad siyang tumayo at lumapit sa akin, dala ang sketchbook niya. Ipinakita niya ang nagawa niya. Napangiti ako. Isa pa lang ang natatapos niya at kasisimula pa lang ng isa, pero may potensyal siya. Kagat-kagat niya ang ibabang labi habang hinihintay ang komento ko.

Hindi naman siya nagreklamo sa ginawa ko. Hindi na rin niya ako kinulit kaya matiwasay akong nakapaligo. Ang napili kong damit niya ay ang isang malaking T-shirt na may print na Naruto at isang short na kulay itim. Napailing na lang ako sa itsura ko habang nakatitig sa salamin dito sa loob ng CR niya. Napakalaki sa akin ng T-shirt niya na nagmistulang dress na para sa akin. At bahagyang napatawa rin dahil sa childish side niya. Paborito kasi niya talaga si Naruto at hindi ko akalain na nagsusuot pa siya ng mga ganito. Lumabas na lamang ako at naabutan ko pa siyang nakaupo sa bed na tila hinihintay akong matapos.

Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya. May isang drawing doon na hindi gawa ng isang limang taong gulang na bata. Isang charcoal sketch ito ng isang bintana na may tanawin ng garden. Ang shading, ang bawat linya, at ang detalyeng nakalagay doon ay gawa ng isang bihasang kamay. Sa ibaba ng sketch, may maliit na pirma: *C.A.* Nabitawan ni Liam ang drawing book. Ang tibok ng puso niya ay naging mabilis at malakas.

(Insert: Sketch ko habang natutulog) - Eli Pft. Ang cute ko naman sa drawing ni Eli.. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti kasi ang effort ni Eli na idrawing ako. Nahinto lang ako sa pagngiti nang may bumato na naman sa akin ng papel. Mas maganda drawing ko kay Eli! (Insert: Sketch ko na stick man lang habang nakapalumbaba) P*****a! Ito ba yung pinagmamalaki niyang artwork?! Stick man? Gago talaga a****a!

Nilapitan ko siya. "Anong ginagawa mo?" tanong ko. Nagulat siya at mabilis na tinakpan ang notebook. "Ah, nothing. Just... taking some notes for the greenhouse." "Patingin nga," sabi ko, kinuha ko ang notebook bago pa niya maharangan. Laking gulat ko nang makita ang mga sketches. Hindi ito sketches ng greenhouse. Mga sketches ito ng mukha ko habang nagsasalita sa stage kanina. May mga notes din sa gilid tungkol sa mga sinabi ko.

Inihagis ni Kirk ang USB flash drive kay Charles, na isinalpak ang flash drive sa kanyang computer at binuksan ito, upang makita lamang na isa lang ang file doon. Pinindot niya ito at nakita niya ang nanalong disenyo ng draft pati na rin ang ilang hindi tapos na mga sketch. Mula sa mga sketch na ito, makikita niya ang hakbang-hakbang na proseso ng pag-unlad ng modelo. Nagtaka si Charles habang tumitingin kay Kirk. Ipinaliwanag ni Kirk, "Mga sketch ni Caroline ito. Tuwing matatapos siya ng isa, ia-upload niya ito sa kanyang laptop."

Doon nakapatong yung sketchpad na dinala niya sa therapy session niya last week. Nagbukas siya sa blank page. Pero ang lumabas sa kamay niya ay hindi random strokes. Hindi furniture sketch. Hindi abstract. Kundi isang silhouette. Babaeng nakatalikod. Pero nakayuko. Parang mabigat ang mundo sa balikat. At kahit hindi niya lagyan ng pangalan… alam niyang si Mia iyon. Tinigil niya ang pag-drawing, staring at the sketch habang kumikirot ang puso niya.

Nakaramdam na ako ng matinding hiya. "A human skeleton. What kind of sketch is this?" Lalo namang lumakas ang mga tawanan. "Even maybe in grade school it doesn't pass. Wala man lang mukha." Hindi nga ako marunong mag-drawing kaya walang mukha, kung may mukha iyan baka mas lalong hindi mo ikatuwa. Saka teka, pakialam ba niya sa drawing ko? Isip-isip ko.