Nat Nat Beach Novels & Stories

She finds it difficult to get along with those rich kids. “Because It's really hard to get your attention. Just today, finally." Natatawa nitong saad kaya pati siya ay natawa. Siyempre naikwento na rin niya dito kung bakit siya nasa California. “Don't worry, after class, I’m gonna join you at the beach. I will teach you how to surf also!”

”Aw, I am so touch naman Natty, you are such a a very good and naughty bestie of mine,” saad ko sa babae na siyang nagpahagikhik lang dito kaya niyakap ko ito sa kaniyang tagiliran upang hindi rin maistorbo ang pagda-drive niya. Matapos ang mahigit isang oras na biyahe ay nakarating din kami sa memorial park kung saan ililibing si Drake. Tila bumalik ulit ang takot, lungkot at pagsusumamo ko, kaya hinawakan ng mahigpit ni Nat ang kamay ko. ”Don’t worry, I will help you para makausap mo si Tita Maricel okay?” sabi ni Nat upang pagaanin ang kalooban ko.

Troy has a trip to Brazil pero hindi man lang niya nabanggit ang tungkol doon o posibleng sinasadya niyang walang makakaalam sa amin dito sa bahay dahil alam niyang kokontra roon sina Mommy at Daddy. Natalie leaned in excitedly, her voice practically glowing. “It will be just the two of us. For three whole weeks. Sapat na siguro ‘yon para makilala ko siya ng lubos, ‘di ba? I mean… I really want to know him better. Sobra. Kasi I'm interested with him.” Natalie giggled, and the sound pierced through me more sharply than I expected. Parang may humigpit sa dibdib ko. I forced myself to breathe normally, to keep my expression still.

SHE AND CAYSON went to the popular Azul Beach Club. The place was set against the backdrop of Bali’s white sands and tranquil blue waters, directly overlooking the Indian Ocean. Namangha siya nang marating nila iyon; and Cayson explained the place was one of the best beach clubs on that side of Bali.

Ito yata ang favorite haven nila. Paano ba naman ang ganda ng beach resort. Sa grand entrance palang nakikita ang malaking board na ang nakasulat ay Jhonney's Beach Resort. Ang ganda ng pagkakaukit sa kahoy na indigenous ang dating at very attractive. Presko ang hangin at ang kay sarap pagmasdan ang nag uunahang mga alon.

Tango na lang ako ng tango na tila sumasangayon sa lahat ng walang kwentang pinagsasabi niya. “Maraming salamat Miracle sa inilaan mong oras.” ani Natasha bago iniligpit ang kaniyang mga gamit. Napag pasyahan kong maglakad lakad na muna sa baybaying dagat. Maaga pa naman at hindi pa mainit ang sikat ng araw. Magandang pagkakataon na rin ito upang pag planuhan kung saan kami maaaring magkita ni Bram. Marami ring mga bantay ang palakad lakad sa paligid. Ito ang magiging problema ko. Kailangan kong pag aralan kung paano ako makakapuslit sakanila sa madaling araw.

NAPAKAALIWALAS ng panahon nang tanghaling iyon na bagama't katirikan ng araw ay mahangin at presko pa rin ang paligid. Kasalukuyan silang nasa Narvacan Adventure Hub na kilalang beach sa nasabing lungsod kasama sina tito Manuel at Tyrone. Naroon sila mismo sa malawak na bakanteng lote na pagtatayuan ng beach houses at restaurant.

Naghanda naman ang lahat para sa pagpunta nila sa beach resort bukas. "Can we please come? Please?!" makailang beses ng kinukulit ni Gwen sina Jade at Elle. Hilig kasi ni Gwen ang pumunta sa dagat lalo na sa araw ng tag-init. Aside from it, ang beach resort na pupuntahan nina Jade at Elle ay dinadayo dahil sa ganda nito. "Don't worry. I won't bother you, girls. You can also enjoy having fun with your co-workers," pagkumbinsi ulit ni Gwen.

Nasa isang private beach sila na pagmamay-ari ni Devereux, naisip niyang dalhin niya ito doon dahil alam niya na magugustuhan nito ang lugar na iyon. He know Alouette loves beaches and nature dahil iyon ang kadalasang subject nito sa pagpipinta.

At plano ko siyang dalhin sa isang beach sa Quezon Province at siyempre kasama namin sina Tristan at Trixie na nagkakamabutihan na rin pala. “So andito ka lang pala sa bahay for one week,” wika ni Nathalie habang nakatitig sa akin. “Bakit parang ayaw mo akong mag-stay dito?” biro ko kay Nathalie na inilingan niya. “Of course not! Kung p’wede nga dito ka na lang araw-araw, eh! Para walang makakapanakit ulet sa akin.” Sabay yakap sa akin ni Nathalie.