Negosyo Quotes Novels & Stories

Hindi ko alam kung saan na naman ako maghahanap ng perang ibabayad sa uutangin ko pero tsaka ko na yun isipin pag nakuha ko na tong malaking halaga nato. "Alam mo namang negosyante ako diba, at walang halaga ang mga pangakong inusal lamang. Sige, pauutangin kita, walang interes, baka akalain mong hindi ako marunong maawa", napangiti ako ng tipid sa kanyang winika, siguro totoo nga ang himala. "Pero sa loob ng dalawang linggo ay dapat naibalik mo na- ng buo."

Sabagay, negosyante siya kaya naman music to his hears kapag makarinig siya ng salitang negosyo. “Magtatayo kami ng mall at kakalabanin namin ang sayo.” Panloloko ko sa kanya na tinanguan naman niya. “Okay, but make sure na okay ang makaka-partner mo. Kung kailangan mo ng pandagdag sa pang share mo ay sabihin mo lang sa akin.” Napanganga ako dahil sa sinabi niya. Naudlot ang pagkuha ko ng aking panty sa bag na dinala ni Loren kanina lang.

"I have a work waiting for me in New York. I have my so-- my family waiting for me to come home. I have a life outside of this damn four walls!" "Then agree to my terms--" "If that makes you happy, then I damn would!" mabilis niyang putol rito. "Yes, your highness, you can have your billion dollars. Kung hindi mo kinuha ang cellphone ko at pumayag si Ander na ipakausap ka sa akin kagabi, kahapon pa sana tayo natapos dito at nakauwi na 'ko. Is that how poor you make business? You leave before the negotiation ends?"

Sa madali't sabi'y piniga nito ang impormasyon sa kanya in exchange of something valuable in business. Mabuti at kaibigan niya ang huli't kung hindi'y mahirap itong kalaban sa negosyo. "Mukhang iniwan ka sa ere ng magiging asawa mo?" Paulo joked na dinig ng iilang miron na nasa binihisang hardin ng mansiyon. "Ilang oras pa ba tayo maghihintay dito?"

"Kam ideš (saan kayo pupunta)?" sabi nito sabay hawak sa braso ko. Masama ang tingin nito sa akin. "uzavreli sme dohodu, takže musíme ísť (we closed the deal, so we have to go)," sagot ko naman na gamit ang kanilang wika. Mabuti na lang at bilang negosyante ay halos aralin ko na ang lahat wika.

Ngunit ngayon, handa pa rin itong makipagtulungan kay Vernon. Minsan ay tinanong iyon ni Jay. Ngumiti lamang si Vernon at sinabi. “Ganiyan ang mundo ng negosyo.” “Walang permanenteng kaaway.” “Walang permanenteng kaibigan.” “May permanenteng interes lamang.” “Wala naman kaming personal na alitan na hindi kayang ayusin.” “Kaya natural lang na maupo kami sa isang mesa at pag-usapan ang negosyo.”

Hindi nagmamadali si Alan—ang mga negosyante ay hindi natatakot na magpalipas ng oras sa pag uusap tungkol sa mga kasunduan. Gayunpaman, hindi nagtagal bago sumagot si Cordy. “Nakakaakit talaga ang alok niyo, Mr. Levine. Pero, kaya kong kumita ng pera ng mag isa, at hindi tama na tumanggap ako ng pera para sa wala, gaano man ito kalaki. Para naman sa mga Sachs at mga Jessop, sa tingin ko ay hindi sila mananalo sa akin, at darating ang panahon at babagsak sila.” Umiinom si Alan ng tsaa, nakayuko siya upang hindi mabasa ang ekspresyon niya.

Doon pa lang, tapos na ang usapan. “Kung sobrang busy ka, mas mabuti sigurong tigilan mo na ang pagbabadya dito sa trabaho ko. Nakakaperwisyo ka lang.” Diretso kong binaba ang tawag. Walang pasintabi, walang pag-aalinlangan. Hindi ko kailanman ugali ang magpaikot-ikot kapag malinaw naman ang sagot. At kung may isang bagay akong natutunan sa mundo ng negosyo at pera, ito ‘yon: oras ang pinaka-luxury na hindi mo kayang ibalik. Ayoko itong sayangin sa mga taong hindi marunong mag-prioritize.

Abala raw kasi siya sa kompanya niya which is okay lang dahil hindi ko naman siya hinihintay. “Are you not feeling well? Pwede naman na tayong maunang umuwi if you want.” “Ano ka ba naman Samuel baka mamaya iba ang isipin nila at masyado tayong nagmamadali.” “Iyun ba ang iniisip mo?” mapang-asar niyang saad kaya inirapan ko siya. “I can give you that later.” “Asa ka naman,” inis kong saad sa kaniya. Napakarumi talaga ng utak, ang sinasabi nilang walang pusong negosyante ay may pagkapilyo rin minsan.

Galit na tinalikuran ko ito. "Okay, hindi na apo. Pero gaya ng sabi ko, iyong iyo na iyan. At sana, patuloy mong palaguin ang kung ano ang nasimulan mo na. At huwag mong alisin ang AF sa bawat negosyong gusto mo pang idagdag sa mga negosyo mo." Muli akong napalingon dito. Hindi ko alam ang sasabihin ko ngayon dahil nasa utak ko parin ang mga sinabi niya. At ang isa pa, the contract.