Negosyo Quotes Novels & Stories

Lumapit na ako sa kanya at naupo rin. “Isipin mo na ang lahat ng gusto mo isipin tungkol sa akin. Oo nasulosyunan mo ang problema ko ngunit nasulosyunan ko rin di'ba ang problema mo. Fair lang ang business nating dalawa.” “Lintik Julius! Ang sasama talaga ng mga negosyante. Gusto niyo lagi kayong may naiisahan.”

78 billion dollars ang kabuuang lugi niya. Iiyak sana si Yoshitaka kung pwede lang—bilang negosyante, kita lang ang mahalaga sa kanya, at likas na sa kanya na sulitin ang bawat deal. Kahit may malulugi man, sisiguraduhin pa rin niyang pinakamaliit lang ang mawawala sa kanya.

Sabi ko pa rito. "Gan'on naman talaga, they are just after to us na makakatulong tayo sa progress ng negosyo." Dagdag pa ni Austin. Ang awkward moment namin ay napalitan ng kampanteng conversation. Hindi ko akalain na pareho pala kami ng suhestyon at pananaw.

“Pinipilit niyo ba akong bilhin 'to?” Humithit si Jimmy sa kanyang sigarilyo at kalmadong sumagot, “Kapatid, di ka pwedeng magbanggit ng kalokohan kahit kailan mo gusto. Isa akong tunay na negosyante. Paano kitang pipilitin na makipagkasundo sa akin? Ayaw ko lang talagang masyadong nagpapatagal.” “Pirmahan mo na ang kontrata habang maganda pa ang timpla ko.”

Wika nia. “Tama! Tsaka,hindi biro ang perang ilalabas kapag magtayo ng negosyo ha. Ang daming dapat na asikasuhin tapos marami ding oras na dapat na ibigay para maging maayos ang lahat-lahat.” nakangiting sagot ko

Casiño na makabibingwit ito ng malaking isda at makakakuha ng bagong lolokohin sa larangan ng pagnenegosyo. Mr. Casiño is a wise man at hindi ito mag-aaksaya ng oras nang wala itong nakukuhang salapi na dadagdag sa kayamanan nito. Lahat ng kilos nito sa buong araw ay dapat na may maidadagdag sa kayamanang iniipon nito. Nakatutuwang isipin na tumugon ito sa imbitasyon nila dahil buong akala nito’y interesado sila sa pinapatakbo nitong bagong negosyo. Pero parte pa rin iyon ng kanilang plano na kunwari’y nais nilang maging kasosyo ito at tulungan pa na lumago ang negosyo ng negosyanteng ito, na mlaking bagay ang maiaambag nila.

Ang usapan ng mga tao rito puro patungkol sa kanikanilang negosyo. Si Esteban ay masasabing may masinsinang pag-unawa sa mga gawaing pangnegosyo. Siya ay nakikisawsaw sa mga shopping mall business mula noong siya ay bata pa. Ang impluwensya ng pakikipagdigma sa negosyo ay maiisip sa larangan ng digmaan ng usok ng pulbura. Dahil kay Emilio at sa lolo niya ay namulat ang mga mata niya sa usaping negosyo.

Para sa isang segundo, hindi ko maalala kung bakit ako sumandal sa lahat. "Kailangan mong uminom," bulong niya. “Sinusubukan mo bang lasingin ako?” "Hindi," tahimik niyang sabi. "Sa kanilang kultura ng negosyo, ang mga tunay na pag-uusap ay nangyayari lamang kapag ang lahat ay sloshed. Kinaumagahan ang lahat ay nakalimutan sa ibabaw, ngunit ang subtext at ang pagkakaibigan ay hindi."

Tinitigan niya nang diretso ang nag-aabang at puno ng pag-aalalang mga mata ng lalaki. "Hindi ko sisirain ang kasunduan natin dahil lang doon. Hindi ba't sinabi ko na sa 'yo? Gagamitin kita para makabangon, at ibibigay ko sa 'yo ang Oceana. Negosyo ito, Nate. At seryoso ako sa mga pinapasukan kong deal," pormal niyang wika, bagaman may kaunting kurot sa kaniyang puso dahil kailangan niya ulit itong idaan sa salitang "negosyo."

“Sa tingin mo kayang gawin iyon ng papa ni Joaquin?” Mabigat na napabuntong-hininga si Wesley bago tumingin sa anak. “Anak, huwag kang masyadong nagtitiwala sa mga taong nakakaharap mo sa negosyo. Hindi lahat ng nakangiti ay mabuti ang intensyon. Kapag pera, kapangyarihan, at interes ang usapan, maraming tao ang kayang gumawa ng mga bagay na hindi mo inaasahan.”