Ng At Nang Novels & Stories

Sabi ni Ophira habang naglapag ng pagkain sa harap ko. Tumingin naman ako kay Isaiah. "Isaiah?" "Yes po, Nangnang?" "What do you want? LV? Gucci? IPhone? Chanel?? Ohh, don't be shy tell Nangnang, eyy." Nanlaki naman ang mata niya. "Really, Nangnang?" Tumango ako. "I want a big building, Nangnang!" "I'll give it to you when you grow older kiddo." Sabi ko tsaka ginulo ang buhok niya.

Bakit ngayon ay nasasaktan ako na marinig ito sa iba? “Ay hindi naman ako ang may sabi nun. Narinig ko lang. Ganun lang talaga dito sa probinsya. Maraming tsismosa. Hindi ako kasali dun” ani Aneng. Mukhang natakot yata kaya dali dali itong umalis. Napansin yata nito na hindi ko nagustuhan ang sinabi niya. Napatawa si mommy Agatha sa ikinilos ng kasambahay.

Nakangiting sabi niya. "Ano ka ba?! Mga multo makakasama mo dito huwag kang ano! Matuto ka ngang mag'isa. You're already on your legal age! You're eighteen already! Act like one. Magiging ina ka na after nine months so grow up!" Singhal ko sa kaniya. "Ate naman eh" Nakangusong sabi niya sa akin.

Nang makita sila ng driver agad nitong binuksan ang pinto. "Papa?" Tawag niya rito. Hindi ito lumingon sakanya, "Hmm?" "Where are we going?" "It's a suprise." Tipid na tugon nito. Lihim siyang napairap dito. Wala talagang makukuhang matinong sagot dito sa Ama niya. Ngunit ang sinabi nito ay naghatid sakanya ng kakaibang kaba. She

Isang araw matapos mananghali ay nagmuni muni si Athena sa kanilang barong barong ay ginambala siya ng pagtawag ni Mang Isong. Sakang na naglalakad ito palapit sa bahay nila magagambala ka talaga dahil nasa bukana pa lang ito ng bakuran ay nagdadakdak na habang ngungunuya ng nganga ang bibig. "Nganga" ang tawag sa lokal na tabaco na hindi nakabalot sa tuyong dahon. Sariwa ito na kailangang nguyain para kumatas.

“Mag-ingat kayo sa pag-uwi, ah? Lumalalim na rin ang gabi at siguradong pagod na pagod na kayo pareho. Ingat kayo,” Nanang said as she closed the car door for me. Nginitian ko siya at saka marahang tumango kahit aminado akong humupa man ang pag-aalala ay hindi pa rin iyon lubusang nawala.

Now Playing: Ngiti by Ronnie Liang Nag-humming naman siya at ako ay kumanta na lang sa isip ko.

Mabuti nalang at wala pang mga taong pumupunta rito. "H-how about m-me, Hara? I still Love you, At kagaya mo napapagod na rin ako. Napapagod na rin ako na hingiin ang attention mo pero hindi ako sumusuko kasi GANON KITA KAMAHAL! Iyong tipong kahit ang sakit sakit na dito." Ani Nathan habang nakaturo sa dibdib niya

pagpapakilala ko sa kanilang dalawa sa isa't-isa. Kaagad namang naglahad si Angelo ng kamay na nakangiting nakipagkamayan kay Nanay na impit pang napapairit! "Good evening po, don't worry about Je. We won't took to long tonight, Tita." Magalang saad nito. "O-Okay lang 'yan, hijo. Hwag mo lang bundatin agad ang alaga ko, huh?" tudyo nitong ikinamilog ng mga mata ko!

Tinungga ko yung tequila, pero this time… mas mabagal. I was fully aware of him. Sa titig niya. Sa paraan ng pag-tingin niya na parang may gustong hindi ko alam kung ano. “Name,” sabi niya bigla. “Wow, you're fast.”natatawa kong sambit. Hindi siya sumagot pero ngumisi siya. Kahit hindi ko na siya medjo naaaninag ng maayos alam kong nakangisi siya ngayon.