Nineteen Novels & Stories

"Says every teenager on the planet. Age." Matagal itong natahimik sa kabilang linya. But I know that she's trying to pull off the biggest lie of all. But why do I find myself eager to hear her lie? I despise a lying tongue but there's something about this young stranger that intrigues me. "Nineteen." Malalim ang boses na anito. Tumaas ang kilay ko. "Liar. Don't bother me again. Hindi ito Bantay Bata Center."

" pwede ninyo na po akong iwan, m K..kaya ko na po." Nananantya ang tingin nito sa kanya. "Ilang taon ka na iha?" Napatingin siya sa mukha nito. Kaya ba ito nagtatanong dahil hindi rin itong makapaniwalang napakabata niya pa para mabuntis? Tiim siyang napalunok saka kagat-labing sumagot. "Nineteen po." Nineteen and pregnant!' Mapakla niyang naisip.

galit ang tono ng kanilang Major. “Kasi po Sir, tinatanong niya pa po ako kung ano raw ang dala ko upang mailigtas ko ang buhay ng lahat ng nakasakay sa bus. Ang choosy pa kasi niya eh, sabi ko may dala akong nine, aba Sir, tinanong ba naman kung yung dala kong nine ay nine hundred? Nine thousand? O nine million?” “Anong isinagot mo?”

Tanong niya rito. “Nineteen na siya, kaya nasa tamang edad na si Clarissa.” Sagot nito sa kanya.

Nalilito niyang tanong dito. Tumayo naman ang daddy niya pati narin ang mommy niya na naupo sa kabilaang side ng kama niya. "Anak do you remember how old are you?" "Of course dad" she chuckled but she was so confused. "Ok, how old are you?" It was her mom. "You are all acting strange.. of course I'm nineteen" At nagkatinginan ang mga ito at napa tayo ang daddy niya. "I.. will just call the doctor" imporma ni ate Thea.

I know he was waiting for my reaction kaya ang ginawa ko pinakita ko sa kanya ang pagbilang ko sa mga daliri ko. "Nineteen, twenty, twenty one, twenty two----twenty seven. Ahm okay, almost nine years lang naman pala. Keri lang yun. Choosy pa ba ako? May kuya na, may tito, may papa at higit sa lahat may lolo pa. Four-in -1, ang swerte nun ah!" tumawa pa ako ng mahina.

Nanulas ang mga impit na ungol mula sa kanyang lalamunan at sunud-sunod ang kanyang pagsinghap. It is her first time pero handa na nga ba siyang harapin ang kanyang first time? She is still nineteen. She's not minor anymore but she's too young for this. Pero bakit wala siyang maapuhap na takot sa anumang nakatakdang mangyari?

sabat ulit ng manager namin. "Patingin nga," sabi ni mommy sa akin hindi ko na hawak ang envelope na pinag-lalagyan ng titulo. "Inaayos pa ang paglipat ng pangalan sa anak mo matatagalan pa at may babayaran pa tayo," sagot ng manager ko. "Okay," sagot ni mommy. "Tinanong pa nga ang anak mo kung ilan taon na hindi daw kasi nineteen ang anak mo parang menor edad pa daw," sagot naman ng manager ko.

I am Nine, short for Ninety-nine. The last number of all the servants. Maybe, you're wondering, bakit ninety-nine lang, e one hundred ang close number? It's because One hundred died, she was shot last night because she tried to escape the Xenia's premises. Wala akong pangalan. Bata pa lamang ako ay wala na akong matandaan na pinag isipan ang aking pangalan o may pangalan ba talaga ako. Sa edad na pitong taon, ay nagdidilig na ako ng mga halaman sa mansyon na ito, hanggang ngayon, na dise-syete na ako.

Year 1959 Humihingal si Thaddeus na binuksan ang pinto kung saan nanggagaling ang sigaw. Nanlaki ang mga mata niya ng makita ang babaeng hubo't hubad na nakayakap sa sarili, nakasalampak ito sa sahig. On an instinct, agad na nagtungo sa kama si Thaddeus at hinablot ang kumot saka itinakip sa hubad na katawan ng babaeng umiiyak.