Nine Days Novels & Stories

Tila ba sumisigaw ang mga anino sa nobelang ito: sinimulan si 'Pagpag Siyam na Buhay' sa isang maliit na barangay na parang tahimik lang, pero may mabigat na hangin ng misteryo. Ang pangunahing tauhan, si Mara, ay isang batang babae na madalas paglaruan ng mga panahong nawawala ang kanyang mga alaala pagkatapos ng mga insidente ng pagkamatay sa paligid. Unti-unti mong malalaman na may kakaibang tradisyon na ipinapasa-pasa sa lugar — ang pagpag — at isang lihim na seremonya na nauugnay sa ideya ng pagbabalik o muling pagkabuhay. Sa unang buhay, parang ordinaryong trahedya lang; sa susunod na buhay lumalabas ang mga detalye ng kasalanan, pagkukulang, at ang pagbabayad na hindi natuloy.

Mabilis nag-iiba ang tono habang inuulat ang bawat 'pagkamatay' at muling pagbangon: may nakakatawang memorya, may nakakatakot na alaala, at may mga eksenang nagririp ng puso dahil sa pagdadalamhati at pagtataksil. Ang may-akda ay mahusay magtahi ng realism at supernatural na elemento; habang sinusundan mo si Mara, makikita mo rin ang epekto nito sa mga kapitbahay — kung paano nagiging paranoid, mapagkunwari, o masdaning mapagmahal ang mga tao. Ang bawat pagbabalik ni Mara ay may bagong piraso ng puzzle: bakit siya umaabot ng siyam na beses, ano ang kahulugan ng numerong siyam sa kanilang kultura, at sino talaga ang naghahatid ng mga pagpag.

Sa katapusan, hindi lang simpleng horror ang hinihigop mo kundi isang pagninilay sa konsepto ng pag-asa at kabayaran. Hindi perpekto ang resolusyon — may mga tanong na nananatiling nakalaylay — pero iyon ang nagpapatibay sa kwento: ang buhay, kahit paulit-ulit, ay puno ng pilosopiya at sakripisyo. Naramdaman ko na ang nobela ay parang isang mahabang noche buena ng damdamin: masarap, pilit, at hindi mo maiwasang uminom ng maraming emosyon bago matapos.