No Perfection Quotes Novels & Stories

Agad siyang bumangon at nag-reply. “Thanks. Ikaw rin, ingat sa mga clients mo. Huwag masyadong magpaka-perpekto.” Hindi pa siya tapos mag-reply, dumating agad ang sagot. Eros: “Ay, sorry, hindi ko kayang hindi maging perpekto. It’s my nature.” Napailing si Veronica, pero hindi maitatago ang ngiti niya. “Ang yabang mo talaga,” bulong niya, natatawa.

Pero sinabi ko pa rin, pabulong: “Love, when you’re tired, you can come back. You can check on us again. It’s okay if it’s not perfect right away. I’m not perfect either.” “But we need you now.”

“Tatlong bahagi lang ng effort nila ang kailangan para magawa nang perpekto ang isang bagay.” “At wala kang maipipintas sa kanila.” Mahinang ngumiti si Elle. “Minsan, hinihiling ko talagang magkamali siya kahit isang beses lang.” “O kaya ay makipag-away siya sa akin.” “Pero hindi niya ako kailanman kinakausap nang masama.” “Hindi rin niya ako tinitingnan nang malamig.”

muli kong tanong dahil hindi ko talaga maintindihan ang ibig niyang sabihin. "Hindi naman, kaya lang perfectionist ka eh. Minsan, well hindi pala minsan, madalas sumosobra na nga sa pagka perfectionist kaya naman nangingilag na ang lahat kapag nag umpisa ka ng magtaas ng boses." Simulang paliwanag niya sa akin. "I am just doing my job. Kasalanan ko bang gusto ko na pulido lahat ng gawa ko? Kasalanan bang gusto kong maganda ang kalalabasan ng gawa ko?"

May mga lalaki lang talaga na puro nonsense ang pinagsasabi at may mga babae naman na wala ring laman ang sinasabi. Life is so full of imperfections. Walang taong perpekto. Lahat naman may mga flaws, nag didepende lang talaga 'yan sa tao kung paano niya dadalhin ang sarili niya. Kaya I don't in favor sa sinasabi nilang life is so unfair. Like hello? Langit nga malaki, nagrereklamo ba ang mga planeta? Nasa tao lang kasi 'yan kung tatanggapin niya ba ang binigay or gagawa siya ng paraan para mas lalaki pa ang sa kanya. All things has a key, and that's an effort.

Ang kahihiyan. Ang pagsisisi. At ang paulit-ulit na paghusga ng mga tao. Tahimik siyang nakinig hanggang matapos ako. Walang panghuhusga. Walang paninisi. Walang sermon. Nang matapos ako ay marahan niyang hinawakan ang kamay ko. “Shane.” Tumingin ako sa kanya. “We are all imperfect.” Nangilid ang luha ko. “Kahit gaano pa kalala ang pagkakamali mo, hindi iyon sapat na dahilan para apihin ka ng ibang tao.”

“Sinabi ko ngang kasama sa category ‘yung pagka-admire ng tao sa perfection and you’re perfect in his eyes pero hindi ibig sabihin, wala siyang nakikitang flaws sa’yo.” Napasimangot ako. “So you’re aware na marami akong flaws?” Napaurong ang ulo niya. “Hoy, hindi ako nakikipag-away, ah?” Parang alerto niyang sabi at umupo nang tuwid. “Lahat naman tayo imperfect, eh. Pero ang ibig ko lang naman sabihin, despite your flaws. Perfect ka sa kanya, and that he’s truly into you.”

Hindi siya nagulat nang bumukas ang pinto. “May gusto lang sana akong sabihin,” panimula ko. “Sige.” “Hindi pa tayo perpekto. Pero sa araw-araw na ganito, naiintindihan ko na... hindi mo kailangang maging perpekto para piliin.” Tumayo siya. Lumapit. Hindi siya nagmadali. “Basta araw-araw, pipiliin kita nang totoo. Walang takot. Walang games.”

“Dalawa o tatlong oras kong kinopya ito, tapos sinira mo lang dahil sa inis mo. Ang lupit mo talaga.” “Perfectionist ako, ayokong may mali sa gawa ko. At kung pumalpak, pumalpak talaga. Hindi ako nagsasabi sa sarili ko na successful ang isang bagay kahit may 0.01% na mali, tapos pinipilit kong kumbinsihin ang sarili ko na okay lang, na hindi ako nabigo.” Habang nagsasalita, pinupunasan ni Yssavel ang kamay niya gamit ang basang towel. Halatang may pinapatamaan siya sa mga sinasabi niya.

Natupad na nito ang kanyang pangarap. Nangako naman ang kapatid na siya naman ang pagtatapusin sa pag aaral ngunit ayaw ko naman samantalahin iyon, kaya sinikap kong makakuha ng full Scholarship sa kursong business administration upang maging libre sa pag aaral. At ang sasagutin na lamang ng kapatid niya ay ang iba kong pangangailangan. Ngunit hindi naman lahat ay iniaasa niya sa kapatid ayaw din naman niyang isipin nito kung paano masusuklian ang ginawa kong sakripisyo dito, ang mahalaga ay meron nag po provide ng pang araw araw na gastusin sa bahay. Hindi nmn nya kailangan magbigay sa akin shil mayroon akong part time job sa gabi.