Nonsense Questions Tagalog Novels & Stories

HINDI KO alam ang isasagot ko! Nagkandahalo-halo na ang mga salita sa utal ko. Mas mahirap pa 'tong sagutan kumpara sa math problems! Ahhh! "Y-You don't have to answer that. I'm sorry for talking nonsense," walang emosyon na saad ni Luke. Ginulo niya ang buhok niya. "Kung ano-ano na naman pinagsasabi ko tss."

Sinapo niya ang magkabilang pisngi ko at diretsong tumingin sa aking mata bago nagsalita. “ Babe... ” tawag niya sa akin sabay nguso na para bang nagtatampong bata. “ Waee? ” sambit ko sa kanya sa pamamagitan ng hangul na salita. Umungol ito habang pinang-gigilan na pisilin ang aking magkabilang pisngi. ‘ Wae means bakit. You can use this question as a standalone, simply asking (wae). ’ “ You love me right? ” tanong ulit nito.

pagtataray ko Hindi ba marunong makiramdam ang isang 'to na ayaw ko ng kausap ngayon? "Malaki yata ang problema mo" Sabi ni mom, don't talk to strangers. Lalong lalo na kung panay ang tanong sayo. "Anong klaseng problema yan?" Chismosong pa-epal. Hays! May ibang katangian pa ba siya? "May pagka-chismoso ka din ano?" "Nagtatanong lang. Pero kung chismoso ang dating sayo nun, wala na 'kong magagawa" sabi niya sabay shrug

"Nagseselos ka?" "Hindi ba halata?"

"Kung anong nangyari sayo kanina, bakit ka umiiyak? Kung bakit may sugat ka sa pisngi mo?!" "W-Wala nga lang yon..." Bakit ba sya ganyan lagi?! Ang simple lang naman ng tanong ko! May bibig siya kaya bakit simpleng tanong di pa niya masagot, mahirap ba yong tanong ko sakanya?! Ano bang mas mahirap, exam o yong tanong ko? 2 question lang naman eh, samantalang yong exam over 30 or 50 questions! "Mag sisinungaling ka na nga lang masyado pang halata. Sabihin muna sakin Alyana bago pa ako magalit sayo." Mahinahon kung saad.

Diyos ko, ano ba ‘tong nararamdaman ko? Mabilis siyang pumihit patalikod dito saka nagtalukbong ng kumot. What is wrong with me? Ano bang nangyayari sa akin? Bakit ba kung anu-ano ng naiisip ko? Nababaliw na ba ko?

ENNA "Anong mukha 'yan? Naasar ka 'no?" tanong ko bigla at napatingin naman siya sa akin. Umiling naman siya at halatang-halata sa mukha niya na depensibo siya. "Hindi, ah! Ba't naman ako ma-aasar?"

tanong ng katabi sa naguguluhang kaklase. Ngumuso ang babae. "Wala, nalito ako 'e. Iyon na nga lang 'yong isang tagalog na question, 'di ko pa nasagutan. Tungkol pa ba sa society and culture 'yon?" kamot batok niyang tanong at muling nangalabit. "Ikaw ba, ano'ng sagot mo?" "Brownout." Tipid na sagot nito at tsaka tumayo.

Slang na sabi nitong may halong panunukso. "Anong—after what happened to us, ka dyan?" "So, wala ka ngang naalala?" "Magtatanong ba ako kung may naalala ako? But—um—m-may n-nangyari ba sa atin, sir Luke?" napapangiwi niyang tanong. Dahil hindi niya sigurado kung ang sariling utak niya’y gumagana pa ba ito o hindi na. "Well—"

There goes my hands shaking And you are the reason My heart keeps bleeding I need you now, oh “One last question, Conan. Pakakasalan mo pa rin ba siya? Yes or no.” Umaasa pa ring tanong ko, kahit alam ko na naman ang sagot. Umawang ang mga labi niya at napalunok. Ang mga mata niya ay puno ng sakit, galit at lungkot. Napapaigting din ang panga niya. Ilang segundo ang lumipas na magkatitigan lang kaming dalawa, naglalaban gamit ang mga mata.