Nonsense Questions Tagalog 소설 & 이야기

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

garalgal niyang boses. Nakangising ibinaba nito ang mukha, at nahigit niya ang hininga nang magsalubong ang tingin nila. "Explain, babe?" "Ano'ng i-e-explain mo?" "How did you made love?" "Saan kayo nag-s*x?" "Please," umiiyak niyang awat, pagkaraan pumikit. "Kailan?" "When I was away from you?" "Ganoon ka ba kalandi?"

"Surprise nga, gaga! May surprise ba na magpapaalam ako kay Mama?" "Bwesit ka talaga ano!? May pa-surprise-surprise ka pang nalalaman! Minsan hindi mo talaga ginagamit ang utak mo ano!?" "Eh malay ko ba na wala ka rito? Ba't ba kasi nasa Pilipinas ka!? Eh, nandito naman ang fiance mo. Haleer!"

dagdag kong pagkukuwento. “Anu-ano po ba ang naging nakaraan ninyong lahat? Mayroon po ba kayong ginawa na mas ikinagalit ng babaeng binabanggit niyo?” kalmadong katanungan ni Naniel habang panay pa rin ang kahihimas sa aking likuran.

"Never mi-" "What if I said yes, anong gagawin mo?" "Bakit ka naman magseselos, hindi naman totoong tayo?" "Bakit ka pa nagtatanong? Kung hindi ka rin naman naniniwala sa sasabihin ko?" "Bakit sasagutin ng ng tanong ang isa pang tanong? Baliw ka talaga." "The don't ask, kung ayaw mong marinig ang isasagot ko sa iyo. Oo nga pala, come with me tomorrow."

Iba na, ibang-iba. "Niloloko mo ba ako? Gago ka ba?" "Look, pwede bang umalis ka na nakaka-distorbo k---" "Manahimik kang p*tanginang p*nyeta ka!" "Ano sagutin mo 'ko. Niloloko mo ba ako? Ano 'yong mga ipinahiwatig mo? Ano 'yon lahat?! Bakit ganito?! Bakit ganito ang makikita ko?! BAKIT! MGA PESTE!!"

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

"Problema mo? Pwedeng natuyuan lang ng laway. Ba't ba nagtatanong ka? Jowa ba kita?" Itinaas ko ang kanang kamay bago pa siya makasagot. "Jowa. Translation- iniibig, minamahal. Tinatangi. Katipan. Happy?" "I know what it fucking means. Answer my question." Umirap ako. "I'm being nice, try mo paminsan. Isa pa, nag-worry lang ako kasi mukhang iba ang gamit mong thesaurus. Parang year nayntin kopong-kopong pa."

Tinignan nya ako ng hindi makapani-paniwalang. "So, imagine ko lang yun?" Di maka paniwalang tanong ko sa sarili. "Abay ewan ko sayo Trix, nakakadiri ka ini-imagine mo bang hinalikan kita ha?!" IMAGINE? AS IN IMAGINE KO LANG YUN? TALAGA BANG IMAGINE KO LANG YUN? HUHUH P*TANGINA NAMAN!!! AKALA KO TOTOO YUN EH! Pero imposible yun! Imposibleng imagine ko lang yun, may imagine ba na parang totoo?

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na