Notes To Self Quotes Novels & Stories

Minsan, kapag napapagod siya, hinahawakan niya ‘yon — paalala na kahit saan siya mapunta, hindi niya kailangang kalimutan kung saan siya nagsimula. “Good morning,” sagot niya, “Let’s make today warm, kahit malamig ang simoy ng October.” Pagkatapos ng lunch service, umupo siya sa sulok ng café, may hawak na notebook. Doon niya sinusulat ang mga bagong recipe, pati mga ideya sa buhay — minsan quote, minsan pangarap.

“Nice one, Celestine. Niluluto mo sarili mong kamay. Literal na mainit ang gabi mo!” Pagkatapos kong maglagay ng yelo sa kamay ko, bumalik ako sa sofa, may hawak na mangkok ng noodles. Nag-scroll ako sa phone habang kumakain. Sa “For You” page ko, puro romantic quotes. “Love is when you find someone who sees you even when you’re trying to be invisible.” Napakunot ako ng noo. “Aba, algorithm, wag mo kong i-analyze.”

Hindi ko alam kung bakit sobrang iyakin ko, siguro dahil sa pagbubuntis ko kaya nagkakasabay sabay na lahat. "Hindi kita mamadaliin but please, huwag mong pabayaan ang sarili mo. You're important to me Kiara. Look at yourself now, ibang iba ka na. Kumain ka sa tamang oras at huwag mong ikulong ang sarili mo dito sa bahay, you can go out para makalanghap ka ng hangin, if you want to unwind you can have your vacation." "Pag iisipan ko kuya, just give me some time." sagot ko sa kanya.

'kin. Ecocongrats ko na rin ang sarili ko. Graduation ko kasi kahapon. Pero hindi ako nakaattend dahil sa problema ko sa pera. Pero ayos lang, at least, nakagraduate pa rin ako. Babawi na lang ako sa sarili ko sa susunod. Ang totoo nga niyan, wala akong handa ngayon para sa birthday. Wala rin akong naihanda kahapon para sa sarili ko. Sunod-sunod kasing dumating 'yung mga problema sa 'kin. At syempre, kailangan kong unahin si Fritz dahil may sakit siya kaysa sa sarili ko. Siya na nga lang ang mayro'n ako, hahayaan ko pa ba siyang mawala? Mahal na mahal ko ang babaeng 'yon kahit na minsan ay inaaway ako. Anyways, gusto ko lang sabihin na ang tapang mo. Ang tapang-tapang mo dahil nagawa mong m

Napasimangot ako. "Babae pa rin naman ako..." Nakaramdam ako ng awa sa aking sarili. Napilitan na lamang akong pumasok. Sa aking pagpapasok, nakita ko ang sticky note sa gilid. 'Enjoy your night.' Agad ko itong kinumos at itinapon sa inis. Pumatak na rin ang luha ko sa magkahalong galit at awa sa sarili. Ngunit wala akong nagawa. Unang gabi pa lamang ito pero ganito na niya ako pagmalupitan. Hindi ko na tuloy maisip ang mga susunod pa nitong gagawin.

Nang makita niya ang mga pahina, napalunok siya. Mga sulat. Hindi para sa kanya—kundi para sa sarili. “Araw 17. Hindi ko alam kung tama ang desisyon ko, pero kailangan kong maging matatag.” “Araw 34. May mga sandaling nakakalimutan kong peke ito.” “Araw 52. Natatakot akong masanay.” At ang huling pahina: “Kung dumating ang araw na masakit na, pipiliin kong umalis nang buo ang loob ko.”

Hindi ka nga nila isinasama sa mga dapat niyong puntahan at at tinataguan ka nila ng impormasyon na dapat mo rin sanang alam. "Just stop"inirapan ko ang sarili ko sa salamin bago sinamaan ng tingin ang taong wala namang ibang ginawa kung hindi ang pagbigyan lang din ang mga tao sa paligid niya kagaya na lang din ng kapatid niya. "You better shut up now self ,hindi na ako natutuwa da iyo"or it would be better if you pull yourself out from your reverie and kust go wherever you need to go.

Maayos na naka-pack, at may kasamang maliit na note: "Don’t work too hard. Eat well. – Fin" Napangiti ako habang binabasa iyon. Kahit simpleng bagay lang, damang-dama ko ang malasakit niya. Habang kumakain, iniisip ko kung gaano ako kaswerte na may taong tulad niya na laging iniisip ang kapakanan ko, kahit hindi ko ito hinihingi.

“You know this.” Tahimik lang ako, tumango, at itinago sa bag ang mga papel. Totoo naman. Natuto na akong magtiwala sa sarili. At sa bawat page ng notebook, kasabay ng lecture notes, may doodles ako ng dahon, bulaklak, at ugat. Hindi lang pampalipas ng oras—parang kailangan ng kamay ko palaging maghanap ng bagay na buhay at totoo.

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.