Notes To Self Quotes Novels & Stories

"lintik!umayos ka self!focus!focus self!" Humiga akong muli sa kama at itinaas ang kaliwang kamay ko,tiningnan kong muli ang singsing sa daliri ko.malawak akong ngumisi."nagsisimula ka palang self,pero may improvement na,kunti pa,lina.kunting tiis pa."pabulong kong sabi sa sarili ko.

Parang kapag matagal mong pinagmamasdan ang pintura ay makalilimutan mo ang mga bumabagabag sa isipan. Sa silid ko naman, mayroon naman akong mga personal na gamit. Like laptop para sa importanteng mga gawain sa eskwela para hindi na ako pupunta pa sa computer shop. Lalo na malalagkit ang mga mata ng mga tao rito sa amin ni mama. Mahilig rin ako sa sticky notes. May costumize board naman ako para roon ko ididikit ang mga sticky notes para ma-noted ko ang mga gagawin sa tinakdang araw.

Bahagyang gumaralgal ang boses niya habang nakatungo. I can't say anything. I wasn't born to speak voices. I was born to paint them. Hiniram ko ang notebook sa kandungan niya at nagsulat. I am trying to apply our lesson in Discipline and Ideas in Applied Social Sciences in counseling. "Write without fear; edit without mercy. No writer is perfect. We will always have a space for improvement. Keep learning. Those professional writers were amateurs who didn't quit." But because I'm not good in verbally advice-giving, I chose to write it. This is an another advantage of writing. People can easily look back with your words as exact as it is. They can't be erased. They can't be forgotten. And even

Walang pinagbago, masama pa din ang tingin nila at akala mo may nakakahawa akong sakit. Dumating ang prof namin at nagsimulang nag turo, nag take down notes lang ako at hindi pinansin ang paligid ko. Kiber, huwag sila mag notes. Baka lahat sila may photographic memory at maaalala nila ang lahat nang discussion today.

Habang lumilipas ang oras, may mga napapansin akong maliliit na bagay sa harapan ng desk ko. Kapag aalis lang ako saglit sa desk pagbalik ko may mga sticky notes ng nakadikit roon. Sino na naman ang may pakana nito? 'Sino pa nga ba ide si Tristan?' sagot ng utak ko. May sticky note sa desk ko na nakasulat, "Don't skip lunch today." May smile pa sa dulo. Meron pang nakahandang bottled water sa gilid ng PC ko bago magsimula na naman ang overtime ko.

Kasabay nito, nakuha ng kanyang mata ang isang maliit na sticky note na nakadikit sa gilid ng kanyang mesa. "Kain ka muna pagkatapos mong magising. Huwag mong pabayaan ang sarili mo. - Daniel" Napatitig siya sa sulat, dahan-dahang hinawakan iyon. Sa isang iglap, napagtanto niyang si Daniel ang nag-ayos ng kanyang mga papeles, naglagay ng makukulit na reminders, at nagdala pa ng pagkain para sa kanya.

I learned my lesson, I should know my limitations. This time I will choose my self. I'm empty already. Napasobra ata ako sa pag-aalaga at pag-aalala sa iba kaya heto ako ngayon, igang-iga. I should love my self more, I forgot that I'm important too.

Hindi lang para sa sarili niya pero para sa akin at doon ako tuluyang natahimik. Mismong gabi ding yon bago ako matulog, binuksan ko 'yung drawer ko kung saan ko tinatago lahat ng sticky notes, old photos, at memories na hindi ko na dapat pinanghahawakan. Isang sticky note lang 'yung tinabi ko lately. Yung sulat niya: "Keep going. You're really good at this, Liora." Hinawakan ko 'yon saglit. Saka ako napapikit, sabay bulong sa sarili, "Wala naman sigurong masama kung maging friends kami ni Thorne, diba?"

Kung ano-ano na naman muli ang iniisip niya. Nagkalat ang sketch book at ilang color pens sa ibabaw ng kama niya ngunit parang wala lang iyon sa kanya. Muli siyang huminga ng malalim. “Trabaho dapat ang iniisip natin self. Hindi iyong mga kung ano-ano!" aniya sa sarili.

“Don’t forget to remind me to take this.” Bigla akong napapikit nang mariin. Fuck. Parang may humigpit agad sa lalamunan ko habang mahigpit kong hawak yung papel. Maliit na bagay lang iyon. Simpleng note. Pero sapat na para maalala ko na naging totoo siya. Yung baby. Yung future na ilang araw kong pinanghawakan. Unti-unti akong napaupo habang nakatitig sa vitamins.