Nothing Impossible Novels & Stories

Imposible. Naihilamos ko ang sariling palad sa aking mukha at mahinang natawa sa aking mga naisip. Bakit ko ba na iisip ang bagay na iyon? Gayun alam ko naman na imposible talagang gawin iyon ni Atlas sakin.

Mahina niyang bulong. Ngumiti nang bahagya ang estranghero. Hindi masaya. Hindi rin palakaibigan. Kundi isang ngiting puno ng nakakatakot na kumpiyansa. "Maraming bagay ang imposible." Mahina nitong sagot. "Hanggang sa mangyari."

Imposible. “You look surprised. Para kang nakakita ng multo,” ani ng babae at mas lalo lumapad ang kanyang pagkakangiti ngunit bakas doon ang tinatagong banta. Anabelle swallowed hard. Pilit niya inaalis ang isang ideya sa kanyang isipan. Dahil para sa kanya ay imposible iyon. Umayos siya ng tayo saka masamang tiningnan ang katulong.

Masayang-masaya ako—no, I am ecstatic! Sa sobrang saya ko nga, hindi ko na naisip na parang ang imposibleng mangyari ng mga nangyayari. I mean, sobrang imposible na kung sinuman ang taong nasa likod na iyon ay siguradong napakamakapangyarihan. Hindi lang basta makapangyarihan, kundi mayamang-mayaman din! At isa lang ang kilala kong tao na qualified at posibleng may gawa ng lahat ng ito. Sino pa ba kundi si Strike?

Hindi kami dapat mahalata. Hindi pa sapat na hindi kami nagpapansinan sa school. Hindi pa sapat na hindi kami nag-uusap pag nasa classroom. Dapat ay hindi na rin sabay na dumadating. Dapat ay hindi na rin sabay na umaalis. Kasi baka may makahalata. Baka may makapansin. Baka may makaalam. And that would surely be a shame on his part. Because of course no one would want to be involved with a ridiculous person like me. No one would. Not even Sky. Not even him.

It is a short word, easy to spell, difficult to define, and impossible to live without. It sucks when you know in your head that you need to let go of something, but you don't because you still have hope in your heart that the impossible might happen. Gusto mo man magalit sa kanila kasi sinaktan ka pero hindi mo magawa kasi mahal mo. Kaya nakakatakot talaga minsan magmahal kasi sakit lang ibinibigay nito pero ano nga bang magagawa natin? Wala tayong magagawa para pigilan ang puso natin sa pagtibok sa taong magugustuhan nito. Lahat ng tao naranasan nang masaktan kaya kung hindi mo pa naranasan iyon siguro ay hindi ka tao. Alien ka, tang'ina!

Ang gabing hindi ko makakalimutan ko kasi sinagot ko na siya. Nung una, iniisip-isip ko lang siya, pinapangarap na maging akin, pero sa isang iglap, heto, akin na nga siya. Nangyari ang mukhang imposibleng mangyari. Kaya sa mundong ito, wala talagang imposible. Lahat ng akala mong hindi puwedeng mangyari ay puwede pala.

May pagkakataon pa na nawawala ako sa focus katatanong niya. "Paano kung may tao ka na nais makita kaso napaka impossible na, anong gagawin mo?" Out of nowhere ay tanong niya sa akin. "Paanong impossible?" "Like, umalis or namatay na pala. Pero gustong gusto mo talaga na makita siya," pagpapaliwanang niya. "Well, on my situation kasi puwede ko namang makita ang tao na nais ko kahit pa namatay na sila e."

Nabigla ang lahat sa hindi inaasahang pangyayari at napuno ng katahimikan sa madla. “Ito ay… Ito ay imposible!”

sagot niya sa akin. Bakas sa boses niya ang sakit doon at ngayon ko lang siya narinig na magsalita na may halong sakit. Halos makalimutan kong tao nga rin pala siya, may damdamin at nasasaktan din. "Nothing is impossible in love. I believe that when you love, you can make something possible that you thought was impossible. Kasi nga mahal mo," tuloy-tuloy ko namang sabi roon.