Inconceivable Novels & Stories

Her body locked up with numbness, ni hindi na siya nakaimik kapagdaka na tila lumulubog sa dulo ng kanyang lalamunan ang kanyang boses. It wasn’t real. Imposible. Imposible. It wasn’t real. It couldn’t happen. Not him, not her, definitely not the two of them! It wasn’t them. Marahil ay kamukha lang… fuck! Fuck! Fuck! “Anne, hey…”

HECTOR VALDERAMA'S POV Hindi ko na maalala kung ilang traffic light na ang dinaanan ko. Hindi ko rin alam kung paano ako nakapagmaneho nang maayos dahil sa sobrang gulo ng isipan ko. Naghali-halo na lahat at hindi kona matiyak pa kung alin ang dapat kong pakinggan. "Imposible siyang magbuntis."

Kainin na ako ng lupa. Kainin na ako ng lupa. Paulit-ulit ko iyong sinabi sa utak ko kahit na alam kong hindi naman mangyayari 'yon. Alam ko naman kasing wala na akong takas. Nagbabakasakali lang naman akong pakikinggan ako ni Lord. Kaso wala na akong choice kundi ang harapin ang kinatatakutan ko.

tanong nito sa kaniya at napakagat-labi. Hindi niya tuloy maiwasan na mapatingin sa labi nito na kaypupula at kaysarap halikan. F*ck! Mura niya, ano ba itong iniisip niya? Hindi dapat siya nag-iisip ng kung ano-ano sa dalaga. Napaka-inosenti nito, tapos heto siya at pinagnanasahan ito. Nakakahiya ka Zac! Pagalit niyang ani sa sarili.

Napahinto siya at tumingin rito. "To your secretary. Siya nalang ang kakausapin ko tungkol sa project mo. Ayokong makatrabaho ang kagaya mo na hindi reasonable ang inaasta. You are being unprofessional. Alam mo namang may asawa at anak ako, hindi ba?" mariing wika niya rito but he just laugh.

Diin na diin siya sa loob nito na gustong-gusto naman nga niya. Divine can't believe that it's happening now. Nagse-sex na nga silang dalawa ni March na akala niya ay hindi talaga mangyayari ngunit nangyayari na ngayon. Ang imposible ay naging imposible. Wala talagang imposible kung 'yon talaga ang nakatakdang mangyari.

Kabanata 10 HINDI MASABI ni Sheeva kung magpapasalamat ba siya’t naputol ang isa na namang masamang panaginip o maiinis dahil sa sunud-sunod na mararahang katok sa pinto ng kaniyang silid.

Medyo mahaba haba pa naman yung byahe lalo na at medyo traffic kaya yung playlist ng Paramore yung pinatugtog ko tsaka nagpaalam sa dalawa na iidlip ako at gisingin na lang ako kapag bababa na kami, same lang din naman kasi kami ng bababaan kahit iba-iba kami ng subdivisions. Nagising ako dahil sa tapik sa balikat ko kasi bababa na pala kami, hindi ko namalayan na ang haba pala ng naidlip ko. Pagkababa naming tatlo, nagkanya-kanya na kaming paalam sa isa't isa at pareparehong sumakay ng tricycle. Grabe nakakapagod pala bumyahe lalo na siguro kapag nag college na ako, parang ayoko tuloy ng malayong univ hays. Buti na lang bukas ay wala kaming pasok kaya makakapagpahinga ako ng mahaba at di ko

pagkilala pa niya. "Doc, how is she? May posibilidad bang magigising siya agad?" nag-aalang tanong ko. "Walang kasiguraduhan, there are cases na matagal magising yung patient yet there are still instances na gigising rin siya kaagad. And of course there might be the possibility that she wouldn't wake up with her conscious again." ipinukol ko naman yung aking mga mata sa mahimbing na natutulog na tita ko.

I don't know hindi ko alam kung paano sa sobrang tagal na naman ba kasi ng pangyayaring iyon it's impossible for me to remember all of it after all. --- VENCOLDASICE