Nothingness Novels & Stories

Tumatakbo sa isip niya kung ano Ang nararamdaman no Zin sa mga Araw na Wala siya sa tabi nito at kung nasasaktan ba ito sa bawat araw at hindi niya ito nasamahan sa mga araw na kailangan siya nito. "Sorry Zin." Umiiyak na sabi niya. Hindi niya alam ang gagawin paano matutulungan si Zin sa mga Oras na ito. Hindi niya alam paano pa mababawi Ang mga panahon na dapat ay ginugol niya para alagaan ito at pasayahin ito. Hindi niya alam saan kukuha ng lakas para harapin ito kung alam Niya na ayaw ni malaman Niya ang lagay nito.

Baka may himala. “Cindy…” basag ang boses niya. “Mas pinili na niyang umalis.” Dahan-dahan niyang iniharap ang camera. Wala na ang mga aparatong nakakabit sa katawan ni Niel. Wala na ang mga tunog ng monitor. Wala na ang mahinang tibok na pinanghahawakan ko. Tahimik. Sobrang tahimik. “Hindi…” bulong ko.

CHAPTER 20 HALOS isubsob na niya ang mukha sa likod ni Didrey. Sa sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo nito ay parang hinahabol na nila si Kamatayan. Gustuhin man niyang ipahinto ang motor dito ngunit hindi niya magawa. Natatakot kasi siyang baka mahulog siya sa motor sa kaunting kilos kaya mahigpit dhn ang pagkakahawak niya sa beywang nito.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

dugtong ni Av sa sinabi ni Jaz at ngumuso sya sakin. Dahil wala naman kaming gagawin at kumpleto kami sa mga kailangan na ipasa tinanguan ko nalang yung dalawa bago sila sumubson sa desk ng aming upuan. Sinalpak ko nalang yung airpods ko sa tenga bago nagbasa ng mga notes na sinulat ko galing sa lectures namin sa bawat subject. Walang pumapasok sa utak ko kaya tinigil ko nalang yung pagbabasa at naglaro nalang sa cellphone ko. Dahil sa tagal kong nakafocus sa nilalaro kong bricks breaker, hindi ko namalayan na breaktime na pala namin. Kung hindi ko napansin na naglalabasan yung mga classmate ko ay hindi pa ako titingin sa relo ko. Kinalabit ko yung dalawa para gisingin sila para sabihinh bre

ELARA POV Nagising ako sa tunog ng mababang boses. Hindi galit. Hindi rin malambing. Isang boses na malamig, kontrolado, parang walang nangyaring kahit ano kagabi. “Coffee. Black. No sugar.” Dahan dahan kong idinilat ang mga mata ko.

Napantastikuhan akong tumingin dito. "O--okay." sagot ko lang. Tumitig ito ng ilang segundo sa akin at umalis na. Akala ko my sasabihin pa ito tungkol sa nangyari kagabi ngunit wala na. Imposible naman na hindi niya naaalala ang nangyari. Kumirot ang dibdib ko sa isipin na ayon at ipinag sa walang bahala ang nararamdaman.

Nilock ko agad ang pinto ng room ko. Wala sa sariling napalunok ako pagkaupo sa kama ko. Nakatingin ako sa pinto. It's huge and fat. Oh, my gosh! Parang braso ko na iyon kalaki. Erase, erase, erase. Wala akong naramdaman. Wala. Wala Gabriela! Patuloy kong kastigo sa sarili ko.

Nagsimulang magsitulo ang mga luha niya. "I don't know what it can do. But he said it was too powerful that it surpasses the power of the Dragon's Seal. He called it 'Nothingness' and, I think, it was something that once you've been touched, you'll be killed in an instant. Or, you'll be sent to 'nothingness'. I don't know. This 'Nothingness' needs the Dragon's Seal to activate it. That's why...I have a message for Dearil. Please, I hope you'll listen." I bit my lower lip.

Gusto niyang lumayo sa mga ito pero mukhang hindi nila naiintindihan ito o nagbubulag bulagan lang. But little did Zheyn Iana know...it was the beginning of their nightmare. Ok lang naman ang nga araw nila sa paaralang iyon. It was as if the right choice... however things got weird when one of the student suddenly collapse and after that they sent her home. Pero sa gulat nila, bumalik ito sa paaralan nila na para bang walang nangyari. She could not remember anything after they transferred. Para bang nagka selective amnesia siya but the only difference is she do remember them but her memories is different from them. Her memories were replaced.