Nothing Special Novels & Stories

“This just feels new to me and…” Hindi pa naitutuloy ni Zerina ang sasabihin ay kinurot na ni Lucas ang tungki ng ilong niya at saka bahagyang ginulo ang buhok niya. “It’s that neophobia again…” napapailing na sabi nito pagkatapos. Alam din kasi nito ang tungkol doon. It’s a secret between the two of them dahil nakiusap si Zerina na huwag muna iyong sabihin sa parents nila. She doesn’t want them to worry. “Kung may physical aspect lang iyang neophobia na iyan, matagal ko nang binugbog. Ewan ko ba naman kasi kung bakit ka nagkaroon ng ganyan. But whatever it is… ako ang bahala sa iyo, Zerina. Wala kang dapat ipag-alala, okay? You can count on me, always…”

At doon parang may kumalabit sa puso niya. Hindi love. Hindi infatuation. Pero may soft shift may konting warmth. May konting hint ng trust at kung babalikan ang character niya isang babaeng iniwan nang walang closure, the smallest act of care feels like a universe. Kakatapos lang nilang mag-usap nang biglang lumapit si Drei may hawak na iPad. "Guys...medyo kailangan niyong makita 'to."

sabi niya na wala man lang makapang emosyon sa sinabi. Sandaling hindi nakakibo si Bryanne. She knew Kamia for being bubbly at ngayon niya lang ito nakitang ganoon ang reaction. Parang hindi ito natutuwa sa katotohanang nagpakasal ang ina nito sa ama ni Jamilla. Tumango-tango na lamang si Bryanne. Hindi na siya muling nagsalita at nagpasyang ituon na lamang ang pansin sa paligid.

Sobrang payapa kasi dito, iilan lang din ang tumatambay maliban sa mga nagpa-practice ng mga sports nila. Hindi niya agad sinagot ang tanong ni Heart. May oras pa siyang isara ang libro na binabasa niya at pinagmasdan ang mga kahoy na nakapalibot sa ground. KItang-kita sa gilid ng mga mata niya ang mga marahas na pagbuga ng hangin ni Heart. Nanggigigil ang mga titig nito pero hindi niya pinapansin na parang wala siyang naririnig o nakikita.

Umuulan. Ito ang unang bagay na napansin ni Lauren Jade Miller habang nakatayo siya sa labas ng pintuan ng Department of Architecture faculty office. The heavy evening rain hit the concrete walls of the university, producing a rhythmic, suffocating sound that echoed through the empty hallway. Inside her pocket, her fingers tightly gripped a piece of paper—isang signed withdrawal form. It was supposed to be her ticket out of the mess she created, an escape from the dangerous gravity pulling her toward a person she was never supposed to love.

Pagkasambit ay binuksan ko ang tablet na nasa tapat ng kinauupuan ko, mula doon ay mababasa ko ang mahigit dalawang paragraph mula sa email na ipinasa sa akin ni Jeyya. I don't need to memorize every single words of this file, I just need to understand the situation I am about to deliver. "I want a cup of frappé." "200 meters before we reach the Café Morina." "Okay, thank you." . . . Aria's POV

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 14 SHE FELT SUCH a sense of relief after she said everything she wanted to say to North. Tila malaking tinik ang natanggal sa dibdib niya matapos ang pag-uusap nila ni North. They both agreed to call off their wedding and she didn't feel any regret nor hatred about it. She felt satisfied and relief, in fact.

nasamid siya sa sinabi nito. "Dude, anong sinasabi mo?" nagtataka niyang tanong. "Girlfriend mo siya 'di ba?" Sagot nito. Napailing na lang siya. "Hindi ko siya girlfriend," mukhang hindi ito naniniwala, "I'm serious!" "Okay," hindi kumbinsido nitong sagot, "Maiba ako, nabalitaan mo na ba?" "Ang alin?" "Urvularia's Annual Celebration of Peacefulness,"

Habang isang sofa sa sala at maliit na lamesa sa gitna. Walang TV o anu pa mang appliances. Kahit ang pader ay tanging wallpaper lang na halatang luma na dahil sa pagiiba ng kulay at naging dilaw. Walang ni isang litrato ang nakasabit doon bukod sa salamin. It looks and feels empty. Napakunot ang noo ko saka ko narinig ang pagbukas ng pintuan. At halos nabilaukan ako ng makita ang manipis na naman niyang damit.

Isa lang ho akong mortal at normal na babae at marunong akong mag-appreciate ng mga pinagpalang bagay-bagay. “Anak ng inatsarang títi! Sumaludo ang walanghiya!” Naibulalas ni Sheeva nang mangyari ang bagay na impit niyang pinapanalangin na huwag sanang mangyari. Hydrus was sporting a goddamn boner and his erection was bold. At the moment, Sheeva felt like there was a wild campfire inside her. Nahuli niya ang pagkunot ng noo nito. “I guess that's normal. Just ignore it. It will calm down in a minute.”