Novel & Cerita Numero Sa Panaginip

"Ano ba 'yan!" Napahawak pa siya sandali sa pinto ng banyo bago paika-ikang muling bumalik sa kama para bistahan ang kung sinumang walang hiyang caller. "Istorbo!" sabi niya sabay abot sa phone na nakalapag sa side table. Numero lang ang nakarehistro roon at mukhang overseas pa dahil sa iilang zero na number sa unahan.

Panaginip. Panaginip lang pala. Panaginip na lagi na lang nauulit. Halos limang taong mahigit na rin nang mangyari 'yon. Pero hanggang ngayon ay bumabalik pa rin... bumabalik sa aking panaginip.

Makapal pa sa tsinelas kung flip-flops. Inabot ko ang phone at mabilis na nagdial ng number. Kagat labi kung tinapat ang phone sa tainga. Makakatikhim talaga ito!

🔪🔪🔪 Napabalikwas ako nang bangon mula sa pagkakahiga. My heart beats faster and I’m sweating coldly. I rushed into the mini table right beside me and pour a glass of water. Napatingin ako sa orasan. 10:30 na pala ng gabi. What was that unusual dream? Halos mapatalon ako sa gulat nang marinig kong nagring ang cellphone ko. Wala ako ni isang pinagbigyan ng number ko kaya bakit may tatawag sa akin sa ganitong oras?

Ang isa pa ay ang kanyang karaniwang numero niya. Humugot siya ng malalim na hininga, pinindot ang screen, at binura ang dalawang numero. Ito ay tulad ng pagputol niya sa huling koneksyon sa pagitang nilang dalawa. “Yi Jinli, makakalimutan din kita.” Ang kanyang tinig ay marahang tinangay sa hangin... ...

Napatitig siya sa screen ng phone nang hindi makilala ang numerong tumatawag. Hindi niya ugaling sagutin ang mga numerong hindi niya kilala dahil uso ang scam sa mga panahon ngayon pero naisip niyang baka ang mga magulang niya o kaya'y si Joshua iyon at gamit lang ang ibang phone. "H-hello?" Alanganing sagot niya. "Where are you? Pupuntahan kita."

Napabangon na lang ako bigla habang mabilis ang aking paghinga. “Lintek, panaginip lang pala,” sabi ko habang sapo-sapo ang ulo ko. Tumingin ako sa orasan, alas siyete na pala ng umaga. Nang maalala ko ang nangyari sa panaginip ko, agad ko namang tinawag si Miss Alina. Kaya lang, hindi siya sumagot. Hindi ko tuloy alam kung totoo bang nakapasok siya sa panaginip ko o nagjo-joke lang siya kagabi sa sinabi niya.

Kapag tinitingnan siya ni Naomi, malamig at hindi pamilyar ang mga mata nito. Gumamit siya ng iba’t ibang SIM card mula sa Sodaya para tawagan siya gamit ang iba’t ibang numero. Sa tuwing maririnig niya ang “Hello?” ni Naomi, mananatili siyang tahimik. Ilang segundo lang ang lumilipas bago ito ibinababa ni Naomi.

Waaa paano niya nalaman ang number ko? ***** LMCD22

I pinched my nose before I speak. "Sinong baleleng ser? Rung numbir ka 'ata ser. Wala akong kakelalang Baleleng ser. Nagkakamale ka ng numerong tinawagan ser. Pake-tsik nalang ang numbir mo ser. Ba-bye!"