Numero Sa Panaginip Novels & Stories

KINAHAPUNAN Panay ring ng cellphone ko at nang i-check ko kong sini ang natawag roaming number pala. Hesitant akong sagutin ang tawag ng kong sino man, pero naisip ko baka importante ito. Kaya naman sinagot ko na lang ito at halos magsalubong ang kilay ko sa narinig ko. "Ikaw???"

Simula nung gabing nahulog kami sa pool, may nagbago, hindi ko man ma-explain, pero ramdam ko. Kinabukasan, paggising ko, may papel sa tabi ng kama ko. “This is my number. Save it. Add me on your social media account. I’ll be out of the country for a few days. Take care always, and tell Manong if you need anything important.” Hindi ko maipaliwanag ’yung saya ko noon. Para akong high school na kinilig nang sobra. Mabilis ko siyang in-add, at nag-send ng message para i-save niya ang number ko.

Papikit na sana siya nang biglang tumunog ang kanyang phone dahil sa isang text message 0957xxxxxxx Keep running - LunaToMySol

Kung hindi, susunod na ako kina Mama at Papa… Ano bang kamalasan ang nangyayari… Nakakaiyak kaya ang 5,867,000.00, Seven digits kaya yun! Million! Million ang pinag-uusapan! Saan ako kukuha nang ganun! Ahhhhhhh!. Kaya lahat ng six digits naghanap ako ng sign at kung ano ang una kong makitang numero, yun isinulat ko. Papa God, di ako nagbabakasakali! Please naman kailangan ko talaga!

"Ano ba 'yan!" Napahawak pa siya sandali sa pinto ng banyo bago paika-ikang muling bumalik sa kama para bistahan ang kung sinumang walang hiyang caller. "Istorbo!" sabi niya sabay abot sa phone na nakalapag sa side table. Numero lang ang nakarehistro roon at mukhang overseas pa dahil sa iilang zero na number sa unahan.

Panaginip. Panaginip lang pala. Panaginip na lagi na lang nauulit. Halos limang taong mahigit na rin nang mangyari 'yon. Pero hanggang ngayon ay bumabalik pa rin... bumabalik sa aking panaginip.

Makapal pa sa tsinelas kung flip-flops. Inabot ko ang phone at mabilis na nagdial ng number. Kagat labi kung tinapat ang phone sa tainga. Makakatikhim talaga ito!

🔪🔪🔪 Napabalikwas ako nang bangon mula sa pagkakahiga. My heart beats faster and I’m sweating coldly. I rushed into the mini table right beside me and pour a glass of water. Napatingin ako sa orasan. 10:30 na pala ng gabi. What was that unusual dream? Halos mapatalon ako sa gulat nang marinig kong nagring ang cellphone ko. Wala ako ni isang pinagbigyan ng number ko kaya bakit may tatawag sa akin sa ganitong oras?

Ang isa pa ay ang kanyang karaniwang numero niya. Humugot siya ng malalim na hininga, pinindot ang screen, at binura ang dalawang numero. Ito ay tulad ng pagputol niya sa huling koneksyon sa pagitang nilang dalawa. “Yi Jinli, makakalimutan din kita.” Ang kanyang tinig ay marahang tinangay sa hangin... ...

Napatitig siya sa screen ng phone nang hindi makilala ang numerong tumatawag. Hindi niya ugaling sagutin ang mga numerong hindi niya kilala dahil uso ang scam sa mga panahon ngayon pero naisip niyang baka ang mga magulang niya o kaya'y si Joshua iyon at gamit lang ang ibang phone. "H-hello?" Alanganing sagot niya. "Where are you? Pupuntahan kita."