Nurses Quotes Novels & Stories

"Chona, pinaaalahanan kita. Kapag nagtangka kang magsabi ng kahit anong impormasyon sa mga pulis, tinitiyak ko sa'yo na mamamatay ka ng masakit!" "Kahit pa kaya ng tiyuhin ko na bayaran ang iyong paggamot, ano naman? Ang pinaka-mangyayari lang, kukuha siya ng nars na mag-aalaga sa'yo." Patawa-tawang sinabi ni Albert "Narinig ko na ang mga nars sa mga nursing home ay mahilig mang-api ng mga pasyente tulad mo na hindi kayang magsalita."

Nasa isang kwarto s'ya kung saan s'ya aayusan ng mga make up artist na kinuha ni Brook. "Excuse me senyora, ma'am Autumn, sa labas lang po ako. Tawagin n'yo lang po ako kapag may kailangan kayo," paalam ng nurse sa kanila para bigyan sila ng privacy na makapag-usap. Tinanguan n'ya ito bilang tugon at agad na umalis ang nurse at naiwan silang dalawa ng matandang abuela.

Tumaas Ang kilay ng Isa habang nakangiti Naman Ang Kasama nito. "hello, nurse cath,Break time mo na?"nakangiting tanong sakin ng kasamahan Kong nurse na si aivi. "oo eh, lampas na nga rin sa dapat na oras ng break time ko."sagot ko. "ah,ganun ba.Ganyan lang talaga kapag Isa Kang nurse,marami Ang ginagawa.Kaya Minsan,nakakalimutan natin Ang kumain."anito ,kaya ngumiti Ako.Dahil totoo ang sinabe niya,marami talaga Ang ginagawa Ng Isang nurse na tulad ngayon.Maraming pasyente.Lalo na sa ganito kapag may nangyayaring aksidente.

Napaupo ako sa upuan while the nurses gave way at lumayo sila bahagya sa kama. “Mi amor don’t do this to me!” sabi ko habang hinahalikan ko ang kamay niya Napahagulgol ako and I felt my friends holding my shoulder to give me the comfort that I need. “No mi amor, don’t leave me. Please, hindi ko kaya. Hindi ko kaya!” paulit ulit na sabi ko dito “Halika na bro! Let the nurse finish their jobs. Para maiayos na rin natin si Sophia.” yaya sa akin ni Lucian pero hindi ko sila pinakinggan

“Hindi ako aalis dito!” “Ma’am kailangan mong umalis para magawa ng mga doctors ang kailangan nilang gawin. Bawal po kayo rito,” saad ng nurse sa akin. “Please cooperate po ma’am para rin po ito sa ikakabuti ng pasyente niyo po, lumabas na po muna kayo,” muli ay inakay ako ng nurse paalis. Nilingon ko pa si Nanay habang hinihila ako palabas ng nurse sa kwarto ni Nanay.

Nababadtrip na siya sa mali-maling kilos ng nurse. Nakaalalay si Nyx sa pagbukas, at pareho silang nade-depress sa sitwasyon, ang bala ay talaga mahirap sungkitin sa loob. "Doc the vital signs are dropping low! We have to save the patient, Doc!" apura ng nurse. "Double time! Double time!" apura rin ni Zayn at nagmamadali rin sa ginagawa. Lumapit ito sa kanila, "Need more assistant?"

“Huwag kang gagalaw.” Napangiti lang siya. “Aba, ang sungit naman ng nurse na ‘to!” pagpapatawa pa niya habang halatang nasasaktan at nahahapdian siya kapag nililinis ko ang sugat niya. “Hoy, pasalamat ka nga inaalagaan kita.” “Eh, ‘di I love you po at salamat,” mahina niyang sabi kasi baka may makarinig.

Nakangiti ko itong kinabit na-dengue ang asawa ng naubusan nitong dextrose. "Hayan po, panghuli na po ito, uminom pa po kayo ng maraming tubig para po mas gumaling kayo. Ipagdarasal ko po ang inyong tuluyang pag-galing." Magiliw kong wika sa kanila. "Maraming salamat po, Nurse. Pagpalain ka ng Poon, napakabuti mong Nurse." Mas lalo akong napangiti, napakasaya sa puso na makarinig ng ganitong papuri araw-araw habang nagsisilbi ako sa mga taong kailangan ng tulong medikal.