Nurses Quotes Novels & Stories

“Bakit ba kasi hindi mo ako ginising? Paano kung nakaligtaan mo ang mga gamot mo?” “Nakainom na ako. Don’t panic.” Ngumiti ito sa kanya at hinaplos ang kanyang pisngi. “Did you have a good sleep?” Wala sa sariling umangat ang kanyang kilay. “Huh?” “I heard nurses rarely have time to sleep. They’re always busy tending to their patients,” wika nito. “You should take a little rest. Sinong mag-aalaga sa pasyente mo kung pati ikaw may sakit?”

Nagpaalam ako sa nurse na palaging naka-assign kay lolo para ipaalam kay lola na uuwi lang ako saglit. "Ang haggard na ng mga nurse rito! Gano'n siguro ka-stressful ang nursing 'no? Pero basta, 'pag RN na ako, gusto ko lagi akong fresh at mabango!" komento ni Ally. Ewan ko kung bakit niya nasabi iyon. E, maayos at presentable pa rin naman ang itsura ng mga nurse rito.

“Andito kami para tulungan ka, hindi para saktan ka.” Tumango siya, at dahan-dahang ibinalik ng nurse ang suwero sa kanyang braso. Humingi siya ng paumanhin sa lahat ng staff. Paglabas ko ng kwarto, isang doctor ang lumapit sa akin. “Heart, matapang ka talaga. Hindi lahat ng nurse kayang humarap ng ganyan,” sabi niya, may bahid ng paghanga sa kanyang tono.

“Kung mahuli tayo, anong palusot natin?” “Sabihin nating bumagsak ‘yung blood sugar mo at kailangan ng emergency chocolate intervention.” “Mukhang okay na. May acting skills naman ako.” “Puwede rin nating sabihin na nurse ako, tapos pinapakain kita ng prescribed emotional support chocolate.” “Lilith, nurse ka sa panaginip lang ni Mama.” “Alam mo, may mga nanay na umaasa sa ganyang panaginip. Bigyan mo naman ako ng ganyang moment.”

"Sir, I completely agree with what Miss Monticello said, but I would like to emphasize additional key aspects that are just as crucial in the field of nursing," panimula niya habang nakatingin diretso kay Mr. Dark. "Aside from patient-centered care and ethical responsibility, one of the most important rules in nursing is critical thinking and clinical judgment. Nurses are not just assistants to doctors—we are frontline healthcare providers. We need to be able to assess a patient’s condition, recognize early warning signs of complications, and make quick, evidence-based decisions that could potentially save lives."

Naupo na lamang ako sa bakanteng upuan at pinanuod sila sa kanilang ginagawa. "Normal naman ang lahat, kukuhanan na po kita ng dugo.," Malambing na sabi ng nurse na parang nagpapa-cute na bata. Pagkatapos niyang kumuha ng dugo ay lumabas na siya. Naiwan kaming dalawa at walang gustong magsalita, kaya ako na ang nagpasimulang makipag-usap.

Alam kong ginawa niya 'yon para hindi na ako mahirapan. Pero hindi ako susuko para sa 'yo, love. Kakapit pa rin ako sa ating dalawa hanggang sa makalaya ka. Hihintayin kita kahit gaano katagal. Piping pangako ko, saka nagpakawala ng malalim na buntong-hininga. Mukhang napansin 'yon ng nurse dahil sa kasunod nitong sinabi. "Huwag ka munang mag-isip nang mag-isip, Ma'am. Pahinga ka muna para mabilis makabawi ang katawan mo."

Hinaplos sa likod bilang pag-alo. “Huwag kang matakot. ‘Andito naman ako,e. Hindi kita pababayaan. Hindi kita puwedeng pabayaan, dahil malalagot ako kay mama kapag pinabayaan kita.” Patuloy ang pag-iyak ng nurse na sobrang stress na ang nararamdaman.

Natatakot man ngunit hindi umamin ang nurse. "Kung hindi ka aamin ay baka manganib ang trabaho mo at mawalan ka ng lisensiya. Ipagpapalit mo ba yun sa simpleng impormasyong tinatanong ko sayo?" Nakagat nga nurse ang kanyang labi, nagdesisyon itong umamin na lang.

Napansin niyang naging malikot ang mga mata nito, takot na baka may makakita sa kanila. "Good morning, Nurse Tessa," bati niya na may halong pangungutya. "Parang nakalimutan mo ang daan papunta sa kuwarto ko kagabi, ah? O baka naman naligaw ka lang? Sayang naman at hinintay kita. May sarili na akong kuwarto kung iyon ang inaalala mo." malandi niyang sabi