Nurses Quotes Novels & Stories

“Minsan. Kailangan eh, kasi health-wise, bawal masyadong ma-stress si Doña. So I just take notes, assist, things like that.” Nagkibit-balikat si Marianne, sabay tapon ng tingin sa akin. “Wow. Imagine… isang nurse na biglang napunta sa boardroom. Hindi ba parang—” “Ironic?” singit ko, hindi na makapigil. “Tama ka. Nakakatawa nga. A nurse lecturing businessmen na decades nang nagbubuo ng empire. It’s like… letting a flight attendant suddenly fly the plane. Cute, but dangerous.”

sigaw n'ya, binato n'ya ang pagkain na pinapakain sa kan'ya ng nurse. "Mr. kailangan n'yo pong kumain manghihina po kayo. Kailangan n'yo pong magpagaling," the nurse said in her worried voice. Nagtaka ako kung bakit parang walang tumutulong sa Nurse kung meron namang body guard sa gilid n'ya. Bakit hinahayaan nila ang matanda na h'wag kumain? Tanga lang? "Ayoko sabi niyan!! Ano pa't kakainin ko 'yan kung isang buwan na lang ang itatagal ko sa mundo?" inis na sabi niya rito.

Masayang wika ng doktor, tumango-tango din ang mga nurse. “Ma’am, kapag ako nagka-anak ng babae, reto ko sa anak mo ha? Magkalahi man lang kami ng Tisoy.” Natatawang sabi ng isang nurse habang patuloy pa rin sa pag-aasikaso sa aming mag-ina. Maganda siya at morena, mukha din na mas bata pa siya sa akin ng ilang taon.

Gugunitain namin ang araw na ito bilang iyong bagong kaarawan sa mundong ibabaw. “Ay ang sikip ng dibdib ko, ako ang nahihirapan sa mga naririnig ko. Doc, pwedi po bang kumalma na po kayo, hindi na takot itong naramdaman ko eh. Para ako na naman yata ang magkakasakit Sa puso dahil sa pagiging emotional. Magdadasal na talaga ako palagi sa Diyos para magpasalamat at humingi ng kapatawaran sa aking mga kasalanan araw-araw. Grabeh sa tanang buhay ko, ngayon palang talaga ako nakasaksi ng ganito ka scary pero kasiyahan ang hatid para sa ating lahat na narito,”sabi ni nurse Jean.

Hindi siya yung nurse na madalas kong nakikita. "Good morning, Ma'am Nancy," bati niya. "Good morning," bati ko pabalik. "Sino ka?" "Ako po si Nurse Reyes," sagot niya. "Inutusan po ako ng doktor na i-inject kayo ng gamot na pampakalma." "Pampakalma?" tanong ko, nagtataka. "Bakit? Wala naman akong sakit." "Ma'am, kailangan niyo po ito para hindi kayo masyadong ma-stress," sabi niya. "Para makatulog po kayo nang mahimbing."

Sabay abot ng nurse ng isang envelop kay Nathalie na naging dahilan upang manlisik ang mga mata ni Nathalie. “What did you say?!” curious kong tanong sa nurse na ikinabigla nito. “Mr. Buencamino, akala ko po ba gusto n’yong i_” hindi na naituloy ng nurse ang sasabihin niya nang muling magsalita si Nathalie. “Nurse, hindi naming pipirmahan ang waver na ‘yan at lalong hindi kami pumapayag sa gusto n’yo!” mataray na sabi ni Nathalie na naging dahilan upang mapakamot sa kanyang ulo ang nurse.

Nanggigigil talaga ako sa isang ito eh. Hindi nawala ang ngiti sa kanyang labi samantalang hindi rin naman nawala ang pagkairita sa aking mukha. "Pati mga nurse ay dinadamay mo pa sa katarantaduhan mo." Sinenyasan ko si Nurse Eli na gawin na ang dapat nitong gawin. "Baby naman, namiss lang kita eh. At saka sinabi ko naman sa kanila ng mahinahon na huwag silang papasok hanggang wala ka."

pahayag nito habang nasa biyahe na kami. "Ako rin. Na-impress din ako sa tapang ninyong apat at sa dedikasyon niyong makatulong sa kapwa niyo kahit na delikado ang lugar na pupuntahan ninyo." Totoo sa loob ko ang mga sinabi ko at walang halong ka-plastikan. Dahil hindi lahat ng mga doktor at nurse ay kayang sumuong sa panganib para lamang makapagbigay ng tulong.

ani ng scrub nurse. “Resident surgeon kaya siya rito? Mukhang malapit siya sa chairman," komento naman ng circulating nurse. “Whoever she is, she is a living legend," the anesthesiologist said. "Paano? Gawin niyo na ang bilin ni doctora. Magpapahinga na ako dahil wala pa akong tulog buhat kagabi.”

Kinuha niya ang ilang pera at tiket mula sa kanyang bag, iniabot ito sa nurse, at mahina niyang sinabi, “Salamat.” Ngumiti ang nurse habang tinatanggap ang pera. “Wala pong anuman. Wala kayong bantay, Miss Divina, kaya natural lang na may tumulong sa inyo.” Tumango si Divina at ngumiti rin. “Matalino ka. Sige na, bumaba ka muna. Tatawagin na lang kita kapag may kailangan ako.” Masayang-masaya ang nurse habang papalabas ng kwarto at maingat na isinara ang pinto.