Nurses Quotes Novels & Stories

Masayang wika ng doktor, tumango-tango din ang mga nurse. “Ma’am, kapag ako nagka-anak ng babae, reto ko sa anak mo ha? Magkalahi man lang kami ng Tisoy.” Natatawang sabi ng isang nurse habang patuloy pa rin sa pag-aasikaso sa aming mag-ina. Maganda siya at morena, mukha din na mas bata pa siya sa akin ng ilang taon.

Hindi siya yung nurse na madalas kong nakikita. "Good morning, Ma'am Nancy," bati niya. "Good morning," bati ko pabalik. "Sino ka?" "Ako po si Nurse Reyes," sagot niya. "Inutusan po ako ng doktor na i-inject kayo ng gamot na pampakalma." "Pampakalma?" tanong ko, nagtataka. "Bakit? Wala naman akong sakit." "Ma'am, kailangan niyo po ito para hindi kayo masyadong ma-stress," sabi niya. "Para makatulog po kayo nang mahimbing."

Sabay abot ng nurse ng isang envelop kay Nathalie na naging dahilan upang manlisik ang mga mata ni Nathalie. “What did you say?!” curious kong tanong sa nurse na ikinabigla nito. “Mr. Buencamino, akala ko po ba gusto n’yong i_” hindi na naituloy ng nurse ang sasabihin niya nang muling magsalita si Nathalie. “Nurse, hindi naming pipirmahan ang waver na ‘yan at lalong hindi kami pumapayag sa gusto n’yo!” mataray na sabi ni Nathalie na naging dahilan upang mapakamot sa kanyang ulo ang nurse.

Nanggigigil talaga ako sa isang ito eh. Hindi nawala ang ngiti sa kanyang labi samantalang hindi rin naman nawala ang pagkairita sa aking mukha. "Pati mga nurse ay dinadamay mo pa sa katarantaduhan mo." Sinenyasan ko si Nurse Eli na gawin na ang dapat nitong gawin. "Baby naman, namiss lang kita eh. At saka sinabi ko naman sa kanila ng mahinahon na huwag silang papasok hanggang wala ka."

Muling nangilid ang mga luha ko at patong-patong na emosyon ang lumukob sa sistema ko. "How could...a nurse save a drowned patient but a doctor can't? Just a nurse...he's safe. Meanwhile me, a doctor...I failed?" Nanginginig ang boses kong sabi at napa-tingin sa mga kamay ko. Isa-isang nagsitulo ang mga luha ko. I feel so hopeless. Pakiramdam ko, napakawalang kwenta ko.

Maingat na kinuha ng nurse ang mga piraso ng tableta sa basket nito. "Gamot, bakit, para saan?" naroon agad ang pagkunot ng mukha ni Sheryll. "Para po makapagpahinga kayo ng maayos," nangheheleng sambit ng nurse habang hinahaplos muli ang balikat nito. "Maaga pa naman para magpahinga ako." Tumaas kaagad ang boses ni Sheryll. "Mam, noong isang araw pa po kayo hindi natutulog ng maayos, mas lalo lang po kayong tatagal dito kung hindi ho kayo magpapalakas," madiin ng saad ng nurse dito.

Tumakbo ako patungo sa pintong itinuro ng guwardiya at halos lumipad ako, nagtatanong sa lahat ng madaanan tungkol sa nurse na may kasamang security guard. “May nakita ba kayo?” Mabagsik ang tanong ko. “Ho?” Gulat na sagot ng isang nurse. “Code pink!?” Magaling naalala niya. “Oo. Ganito, tulungan mo akong maghanap. Dali!” “O-oo, oo!”

‎“Ano?” ‎“Mas masarap pala mabuhay… kapag ikaw ang dahilan.” ‎Namula ako. ‎“Ang corny mo.” ‎“Pero kinilig ka.” ‎Hindi ako sumagot. ‎Pero ngumiti ako. ‎At alam niyang tama siya. ‎——————— ‎Biglang bumukas ang pinto. ‎“Excuse me—” ‎Pareho kaming napalingon. ‎Isang nurse—

So alam na talaga niya at sa tono pa lang ng boses niya ay tiyak na may gagawin siyang hindi ko magugustuhan. "Walang ano man po. Bale, anytime po, maaari na po siyang magising. Mauna na po ako." wika ulit nang nurse sabay narinig kong tumunog muli ang pinto na sa tingin ko ay lumabas na.

ani ng scrub nurse. “Resident surgeon kaya siya rito? Mukhang malapit siya sa chairman," komento naman ng circulating nurse. “Whoever she is, she is a living legend," the anesthesiologist said. "Paano? Gawin niyo na ang bilin ni doctora. Magpapahinga na ako dahil wala pa akong tulog buhat kagabi.”