Nurses Quotes Novels & Stories

We both know I was lying. "You'll never see me here again," hayag pa ni Nurse Scarlet kaya naman binigyan ko siya ng pagkunot ng noo. "Tumatanda na ako so kailangan ko ng kumilos para sa mga bagay na gusto kong mangyari. Isa pa, I'm sure hindi ka na makakabalik dito kaya kampante na ako." Binigyan pa ako ng matamis na ngiti ng nurse. I don't understand what she's talking about but I'm not interested either.

Naghiyawan ang mga kasama namin dito kaya kinurot ko ito sa kaniyang tagiliran. Habang masaya kaming nagtatawanan ay may bigla na lang lumapit sa amin na magandang Babae. "Hoy, ganiyan ba kayo rito? Paano kapag may namatay kayong pasyente, hindi ninyo malalaman dahil nandito kayo nagdadaldalan at naglalandian!" "Sorry po Mam, may problema po ba?" Hinging pa-umanhin ng Isang Nurse na humarap dito.

usisa ko mula sa aking isipan. Tumingin naman yung lalaki sa akin at may paulit-ulit siyang sinasabi sa kaniyang bibig. "Miss, nakikita mo ba ako ha? naririnig mo ba ako?" aniya, subalit nakatitig lamang ako sa labi niyang iyon habang may salita siyang sinasambit sa kaniyang bibig. "Dok sa tingin ko nasa under shock pa rin ang pasyente," ang sabi ng isang nurse sa kaniya.

"Ako na ang sasama kay Senyora dito, Miss Nica. Ayos lang ba iyon, nurse? Matagal ko na pong pinaglilingkuran si Senyora. Siguro, wala nang ibang nakakakilala sa kanya kung hindi ako lang." "Pasensya ka na," sagot ni Nica sa isang malumanay ngunit may halong poot, habang sa harap ng mga bisita ay palagi siyang magalang at maayos ang kilos. Ipinasa ni Aling Sita ang lunch box sa nurse. "Marami akong inihanda. Kailangan mo rin alagaan ang iyong sarili."

Sigaw ko, dahilan para mapatingin ang nurse na nasa gilid. "Don't shout. Nakakahiya sa ibang patients," seryosong sabi niya. "I’ll talk to the doctor if it’s safe for you to donate. Kahit kalahating bag lang." "Umalis ka na, Jaxen. Lumabas ka na bago ko makalimutan na asawa kita," banta ko. Nanginginig ang buong katawan ko sa galit.

Nang lumabas na ito ay naging laman na naman ng usap-usapan ng kanilang departamento ang nakita nito. “Totoo talaga yata ang chismis,” sabi ng mga ito. “Totoo, kitang-kita ng dalawa kong mga mata.” saad naman ng nurse na kaagad naman narinig ni Zen. “Pilit mang itago ay talaga namang umalingasaw.” sambit nito. “Ang taong inggit lahat na lang binibigyan ng kahulugan,” saad naman ni Quenny.

Natampal niya nalang ang kanyang noon a napansin naman ng nurse. “Sa loob pa lang iyan Miss ha, wag ka na munang lalabas para hindi ka na mahimatay ulit,” panghuling wika ng nurse at naglakad na palabas ng kuwarto. Iiling-iling nalang na sinundan niya ng kanyang paningin ang nurse na papalabas na ng kanyang silid.

May blonde na nurse na pumasok at tinanong nito ng mahina, “Ayos ka lang ba?” Lumingon si Nigel para tumingin sa bintana. Tumirik ang araw. Nagsalita siya ng malinaw na German sa nurse, “Gusto ko pong maglakad. Dinadala po ako ni Mommy sa cafe sa malapit. Pwede niyo po ba akong dalhin doon?” Umiling ang nurse. “Hindi ka pwedeng lumabas ng ganyang ang kondisyon mo. ‘Yun ang sabi ni Mr. Quinn.”

Her insecurity eats her, and now she's blinded by her insecurity. I took an aggravated sigh and pulled myself out of the gutter. Napakunot noo ako nang madaanan 'ko ang nursing station at naabutan kong may pinagkakaguluhan ang mga Nurse sa hospital bench, sa mismong harapan ng station nila. "What's happening?" I mumbled as I marched towards them. "Ang gwapo niya, 'no? Tapos matangkad at mayaman pa! Swerte naman ni Doctora," ani ng isang nurse na humahagikgik pa.