Carers Quotes Novels & Stories

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

“Si Nanay… Nanay ko…” Kapos at hindi na halos maintindihan ang mga sinasabi ko habang tanaw ang mga doctor at nurses na um-attend kay Nanay. “I’m sorry, Sir Danreve, Ms. Charmaine, hindi ko po talaga naisip na hindi na pala maayos ang pakiramdam ni Ma’am,” umiiyak na sabi ng caregiver. Kanina pa siya humihingi ng tawad habang nagpapaliwanag sa kung ano ba talaga ang nangyari na hindi man lang niya napansin na masama na pala ang pakiramdam ni Nanay.

Pabigat daw ako tapos wala naman daw pambayad pala. "Nanguha nguha pa ng caregiver ang magulang mo tapos wala naman palang pambayad. Leche yan," sigaw ng caregiver sa akin. Kulang na lang itapon an ako sa weelchair. Nagtitinginan sa akin ang mga nadadaanan namin.

“Mr. Aldama… are you expecting me to stay and take care of you?" Inirapan siya ni Tanner. "You're the one who injured me. Shouldn't you be responsible for taking care of me? What do you mean by 'expecting' you to stay?" Walang maisagot si Eloise. Nagpatuloy pa si Tanner. “Siyempre, kung ayaw mo akong alagaan, pwede ka namang maghanap ng caregiver para sa akin. Wala rin akong problema na ikuwento sa caregiver kung paano mo sinipa ang maselang parte ko hanggang sa magka-ganito.”

Bahagyang nagulat si Elsie sa sinabi ng apo niya pero naisip niya ring yun naman talaga ang tama lalo na at kasal na ito. “Ako ba ang iniisip mo kapag sumama ka na kay Caleb? Huwag mo akong alalahanin, pwede mo naman akong idala sa nursing home para mga nurse na lang ang mag-aalaga sa akin. Gagamitin ko na lang ang pension ko pangbayad sa nursing home. Huwag mo akong isipin apo, marami ka pang pwedeng gawin dahil bata ka pa. Huwag mo sanang hayaan na ako ang magiging dahilan kung bakit marami kang pinagpapaliban sa buhay mo. Ayaw kong maging pabigat sayo.” Umiling si Caroline. Kahit kailan hindi niya naisip na idala sa isang nursing home ang lola niya.

Mahinang sinabi ni Scott, “Oo nga pala, nakahanap ako ng dalawang caregiver para sa iyo.” Namula si Caroline. “Pasensiya na. Naging abala ako sa trabaho at nakalimutan ko na ang pagkuha ng caregiver. Pasensiya na sa abala para alagaan si Lily.” Mukhang naiinis si Scott. “Ang pamilya mo ay pamilya ko.” Tumango si Caroline at tinignan ang oras. Matapos makita na maaga pa, huminga siya ng malalim. “Scott.”

"Oo nga po. Importante rin po ang good mood para sa pag-recover. Kanina ko pa rin po napapansin, maayos naman po ang mga caregivers. Okay po kayo dito." Ang huling linya ay sinabi niya kay Ethaniel, para iparating na walang dapat ipag-alala. Dumating na ang kasambahay at inaya sila. "Nakahanda na po ang hapunan." "Halina, sabay-sabay tayong kumain bilang isang pamilya."

Napabuntong hininga si Paris at binilisan na lang ang paglalakad niya at sumama sa mga seniors nila. Pagdating nila sa pupuntahan nila, agad na tumabi ang mga kuya niya sa kaniya habang naghihintay sila ng go signal sa mga seniors na e distribute ang dala nila. May mga caregiver na nagkalat, as well as yung mga matatanda na iniwanan nang mga kaanak. “If mama and papa grow old like them, I’ll never leave them to a place like this.” Sabi ni Rome na naaawa habang nakatingin sa mga matatanda.

“Okay lang,” sabi ni Noah. “may caregiver naman.’ “Noah, hindi sa pagmamaldita!” balisang sabi ni Nica. “pero paano mo naman maikukumpara ang isang caregiver sa asawa? May sugat siya, at ang pinakakailangan niya ngayon ay ang pag-aalaga ng asawa niya. Dapat nasa tabi ka niya! Pwede naman tayong uminom kahit kailan natin gusto!”

"Ah, ganun? Nangangatwiran ka na ngayon?" He chuckled. "Daig mo pa ang asawa ko kung pagalitan ako ah." Pinanliitan ko siya ng aking mga mata. "Anong asawang pinagsasasabi mo diyan? Caregiver mo ako kaya dapat kang sumunod sa akin dahil ako ang nakakaalam--" "Ang higpit mo namang Caregiver." sabad niya. "Syempre kailangan 'yon para maka-recover ka kaagad."