Odds In Tagalog Novels & Stories

inig ng ilan pang mga tao ang lalaki at humagikgik. Nagtataka sila kung sino si Alex ang nakaramdam ng sobrang kalokohan tungkol sa pagkawala ng pera. "Okay lang. I'll win it back later," mahinahong sagot ni Alex. Sa kanyang ikatlong taya, maraming tao ang nakatayong nanonood. Gusto nilang lahat na makita kung magkano ang matatalo ni Alex sa susunod na pag-ikot. Naglagay si Alex ng isa pang tatlong daang libong dolyar sa itim at sinabing, “Sa pagkakataong ito ay mananalo ako.” Siyempre, walang nagseryoso sa kanya. Akala nilang lahat ay nagbibiro siya. Alam ng lahat na ang panalo sa casino ay tungkol sa swerte, at hindi mo matukoy ang sarili mong swerte. “Lahat, tumaya kayo please,” tawag ng

Jealousy. Minsan, hindi ako sure kung mas mahirap bang umalis… o yung manatili sa tabi ng isang taong wala nang kakayahang pasayin ako pero mahal ko pa rin. “Honey, I love you. I want to hear your voice. I miss that. Gumising ka na.” Pinunasan ko ang luha saka hinalikan ang kamay niya. “Endri Mango Domingo. The man who feel this way. I still love you, honey.” Pagkatapos kung sabihin ‘yun dinampian ko ng halik ang labi niya.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Don't Mess With The Billionaire Chapter 13 “GAMEFISHERMAN EXPRESS, Auntie? As in ‘yong mamahaling yate? Kulang–kulang fifty million pesos ang halaga n’yan, Auntie.” Halos mapugto ang hininga ni April nang matanggap niya ang balitang iyon galing sa kamag–anak niya sa Isla. Hirap siyang maghunos–dili.

sagot niya pagkatapos ay nagkibit ng balikat. Napatango naman ako dahil sang-ayon ako sa sinabi niya. Kahit ako ay sabik din sa alaga ng isang ina dahil lumaki ako at nagkaisip nang hindi man naramdaman ang pag-aaruga ng nanay ko.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Totoo? "Ako? Ba-bakit ako?" "Well, connected pa rin ito dun sa nangyari sa atin compound." seryosong sabi niya. Naglabas pa siya ng isang picture na lalaki na duguan ang muka. Saglit ko lamang tinignan iyon. Dahil natatakot ako.

He looks like an angel that sent from above. Kung hindi ba ako nagkaroon ng anak, ganito ang buhay ko? Am I this pathetic? No, right? Hindi ko maiwasang maisip ang buhay ko kung wala ang anak ko. I know this is wrong pero tangina! Ang hirap niyang tanggapin. Ang hirap niyang tingnan.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.