Novel & Cerita Okay In Korean Language

"Sa South Korea tayo pupunta, baby. Isa ‘yun sa pinakamagandang bansa sa mundo. Alam mo bang may magagandang cherry blossoms doon? May mga palasyo at mga lugar na parang nasa fairy tale! Tapos, matututunan mo rin ang kultura nila—ang pagkain nila, ang wika nila, at ang masasayang festivals nila." Lalong lumaki ang mata ni Mia sa tuwa. "Wow! Mama, matututunan ko po ba ‘yung language nila? ‘Yung Oppa at Saranghae?" Tumawa si Lila. "Oo naman, baby! Pwede kang matuto ng basic words. At syempre, makakatikim ka ng totoong Korean food!"

usal ko, huminga ng malalim si Kent ngunit ako ang kusang napaatras ng ibaba niya ang hawak at bahagyang lumapit sa akin para titigan ako. "W-Wae?" "Get rest, I'll go now." Tumayo siya kaya tiningala ko siya dahil mas tumangkad siya. "Good night doctor," he calmly said and smile. "G-Good night," wika ko at tumayo na. "Thanks for telling me to find more evidence, I'll make sure to do my work right. See you tomorrow," paalam niya at binuhat ang mga gamit. "Jalga," I said goodbye in korean.

he added. Nagtawanan ang dalawa sa harap ko. Sinamaan ko sila ng tingin. Akala ko matutuwa ako dahil nagkita na rin kami ng kaibigan ko pero hindi, nakahap kasi Lazarus ng kakampi para buwisitin ang araw ko eh! "Koryana ka 'teh? Sige nga, let me hear your korean language." "Potahamnida! Pwede-nun tigilan niyo na ako-iseo? Potahamnida!" I said using korean accent.

Suhestiyon nito habang matamis na nakangiti sa kaniya. "Sige. Next week mag-unwind tayo." Napa-yehey naman ito. "Good! Hanap tayo oppa. Alam ko naman iyon lang nagpapa-unwind sa'yo," nakangising wika nito. "Oppa?" nagtatakang tanong niya. Ano 'yon? Beki language ba 'yon? Mukhang kailangan pa niya aralin ang salitang bakla a'. "Oppa. In Korean. Ginagamit 'yon bilang endearment o tawag sa boyfriend. Puwede rin sa nakakatandang lalaki."

(Yes, he was the one who broke up with his girlfriend, friend and I just don't know the real details. Noong nasa Korea kami ang wikang tagalog naman ang ginagamit namin kahit nagsasalita ito ng may pagka-slang. "Igeos-eun gajog-eul wanseonghal su issneun gihoeibnida." sabi naman sa akin nang kaibigan ko nabaling ang tingin niya sa akin. (This is your chance to make your family complete.) Ayaw kong pilitin ang asawa ko naguguluhan pa siya sa nararamdaman niya. Sasabihin naman niya kung papayag siya sa gusto kong mangyari manghihintay na lang ako.

Ko. * ** ***

I am not. "Na hante geojismal hajima, kkoma agassi." Sagot naman nito in a fluent Korean hangul. His learning is the formal language just like mine. Don't lie to me, little girl. "Huh? You're Korean?" Biglang naitanong ko dito habang nakakapit pa rin ako dito. Pakiramdam ko ay babagsak ako kung hindi ko yun gagawin. "Hhhmmm.... Ani." Sagot nito sa akin.

suggestion naman ng kausap namin sinundan ko ng tingin ang tinuro nito. Nalaman pa namin na umalis na daw ang nakatira dito noong nakaraang linggo pa. "Annyeonghaseyo!" bungad sa amin ng matandang babae na lumabas mula sa kwarto. (Hello!) "Annyeong!" bati namin ni mommy sa matandang babae. (Hello!) "Can I ask something? Hm, do you know how to speak English." panimula ni mommy hindi kami pumasok sa loob ng kanilang bahay.

Nakita kong napangiti naman sya. Ewan ko ba pero parang may something sa ngiting yun? Ewan " kamsahamnida." Narinig kong sabi nya kahit na mahina ang pagkakasabi nya. ( thank you ) Haha nakakaintindi ako ng korean dahil na rin ilan sa member ng grupo ay koreans. Napangiti ako.

Hindi ako makapaniwalang nagawa niyang gawin yun sa maiksing panahon. “Just take a rest my love, dahil marami tayong pupuntahan at bubuo tayo ng maraming memories doon kasama natin si baby.” Wika niya sabay hawak sa aking tiyan. Makalipas ang mahabang byahe ay narating na din namin ang airport sa Korea. Isang taon akong nanirahan dito kaya kabisado ko ang pasikot-sikot sa lugar na ito. Pero nahirapan akong pag-aralan ang language nila kaya basic lang ang alam ko. Halos lahat naman ng nakakausap ko ay marunong magsalita ng english mejo barok nga lang pero puwede na at kaya nang maintindihan kahit paano.